Nieuws/Financieel
2701889
Financieel

Analyse: Happy single Akzo Nobel

Een vrijgezel die heel erg benadrukt een happy single te zijn, blijkt in de praktijk niet zelden open te staan voor een innige vrijage om happy together te worden.

„Onze focus ligt op het het strategisch plan tot 2020. Op dit moment zijn wij happy single”, zei AkzoNobel-topman Thierry Vanlancker als een alleenstaande die zijn carrière boven de liefde stelt, toen hij deze week de derdekwartaalcijfers presenteerde.

Maar als de lasten van het huis stijgen en het moeilijker wordt om het in je eentje te bolwerken, kan het heel handig zijn een goede betrouwbare partner te zoeken om elkaar aan te vullen. Dat geldt zeker in de verfmarkt waarin AkzoNobel (met Sikkens en Flexa) opereert.

Deze week werd namelijk duidelijk hoe kwetsbaar de verfmaker is als de grondstofprijzen stijgen en de markt iets afzwakt. Het verkoopvolume daalde in het derde kwartaal maar liefst 6%. Met het doorvoeren van prijsverhogingen wist Akzo het omzetverlies met 4% nog beperkt te houden. Hogere grondstofprijzen gooien echter weer behoorlijk roet in het eten. Het concern verwacht dit jaar daardoor €400 miljoen aan extra kosten.

Deze kwetsbaarheid geldt niet alleen voor Akzo. Vorige week gaf branchegenoot PPG (Sigma en Histor) die vorig jaar drie keer vergeefs AkzoNobel probeerde in te lijven, een winstwaarschuwing af vanwege de hoge grondstofprijzen.

De avances van PPG stonden niet op zichzelf. Er wordt volop geflirt onder de verfmakers. Zo probeerden het Amerikaanse Axalta en AkzoNobel in november nog samen in het huwelijksbootje te stappen totdat de Japanse verfreus Nippon Axalta een aanzoek deed dat de Amerikanen moesten voorleggen aan hun aandeelhouders.

Hoewel het nog blijft bij elkaar besnuffelen, kunnen beleggers niet wachten tot de verschillende partijen echt bij elkaar in bed duiken. Er zijn maar liefst vijftien verfmakers met een omzet tussen de $1 miljard en $15 miljard, waarbij marktleiders Sherwin-Williams (VS), PPG (VS) en AkzoNobel (NL) heel dicht bij elkaar zitten.

In deze sector is een enorme consolidatieslag niet meer dan logisch. Verfmakers hebben veel overlap, dus er zijn makkelijk synergievoordelen te behalen. Daarnaast biedt inkoopmacht op de grondstoffenmarkt zeker nu zo veel voordeel dat samen optrekken vanzelfsprekender is dan het pad allen te bewandelen.

In deze marktomstandigheden zijn verfproducten in een relatie veel beter af dan alleen. En de keuze tussen al die verschillende alleenstaande vrijers is immens, dus ook hier geldt: op ieder verfpotje past een dekseltje.

Gert van Harskamp