Nieuws/Financieel

Column: Werk aan de winkel voor Fed-watchers

Federal Reserve-topman Jerome Powell

Federal Reserve-topman Jerome Powell

AFP

De baas van de Amerikaanse centrale bank Jerome Powell bezorgde aandelenmarkten onlangs een aangename verrassing door te verklaren dat korte rentes „net onder” het neutrale niveau lagen. In oktober wekte hij nog de indruk dat ze ver verwijderd waren van dit niveau waarop de rentes neutraal uitwerken op economische groei en inflatie. In de tussentijd waren aandelenkoersen flink gedaald en was president Trump meermalen stevig tegen de Fed tekeergegaan. De Fed was bijvoorbeeld „gek geworden.” Gevraagd of hij spijt had van zijn nominatie van Powell, verklaarde Trump dat het te vroeg was om dat te zeggen, „maar misschien.”

Federal Reserve-topman Jerome Powell

Federal Reserve-topman Jerome Powell

AFP

Dat laatste kan Trump overigens zichzelf aanrekenen. De keuze voor de centrist Powell was de keuze voor de voortzetting van het monetaire beleid van Yellen. Trump had bij deze gelegenheid het meest duifachtige FOMC-lid kunnen voordragen als voorzitter van de Fed. Maar het maken van huiswerk is niet zijn sterkste kant.

Ik denk ook niet dat Powell erg onder de indruk was van het verbale geweld van Trump en daarom een draai gemaakt heeft. Voor de reputatie van een centrale bankier is het dodelijk als hij evident gevoelig blijkt te zijn voor politieke druk. Het heeft ook weinig zin aan wensen van Trump tegemoet te komen gezien de neiging tot overvragen die de president eigen is. Het zal in zijn ogen nooit goed genoeg zijn. Een centrale bank opereert uiteraard niet in een politiek vacuüm. Maar elke poging van Trump om het mandaat van de Fed via het congres te wijzingen is naar mijn mening tot mislukken gedoemd. Daarvoor is de reputatie van de Fed te sterk.

Signaal

Ook denk ik niet dat Powell zich per ongeluk versproken heeft, zoals ook wel is gesuggereerd. Hij zou onvoldoende de kunst van een centrale bankier beheersen om bij gelegenheid helemaal niets te zeggen door zich langdradig, vaag en dubbelzinnig uit te drukken, een kunst vervolmaakt door Allen Greenspan en daarom ook wel ’Greenspeak’ genoemd. Ik denk dat Powell wel degelijk een signaal wilde afgeven, al heeft de kracht van de marktreactie hem wellicht verrast.

Mijn vermoeden is dat Powell zich gewoon zorgen begint te maken over de afzwakking van de wereldwijde economische groei en de dalende trend in de inflatie en voorsorteert op een meer afwachtende houding, na de bescheiden renteverhoging van 16 december die er vrijwel zeker komt. De Fed is van de automatische piloot gehaald die een kwartje per kwartaal renteverhoging betekende.

Wat er feitelijk gaat gebeuren, is afhankelijk van de economische ontwikkeling. De Chinese autoriteiten gaan hun economie verder stimuleren. Over Europa maak ik me niet te veel zorgen. De Italiaanse regering toont zich inmiddels inschikkelijker en Brexit loopt waarschijnlijk uit op een Brexit alleen in naam. Tyfoons drukten de Japanse groei in het derde kwartaal (meteorologie wordt binnenkort een verplicht bijvak bij een studie macro-economie, vermoed ik), het vierde begon sterk. De Amerikaanse economie ontwikkelt zich nog steeds goed, en de wegvallende stimulans door belastingverlaging kan gemakkelijk worden gecompenseerd door infrastructurele uitgaven en belastingverlaging voor gezinnen.

Het is al met al voorbarig nu al uit te gaan van het einde van de stijging van de korte rente in de Verenigde Staten. En rentestijging is niet erg, zolang het maar een weerspiegeling is van gezonde economische groei.

Léon Cornelissen, Hoofdeconoom van Robeco