Nieuws/Financieel
3015581
Financieel

Boekentips

’Belegger mist nieuwe crisis’

Ray Dalio

Ray Dalio

Beleggers feesten aan de rand van een actieve vulkaan. De volgende crisis missen zij omdat ze zich blind staren op die van 2008 en zichzelf niet leren hun fouten te verbeteren, stelt Ray Dalio, de beste presterende hedgefondsmanager. Dit en meer financieel-economische boekentips.

Ray Dalio

Ray Dalio

Begin 2018 tipte Dalio, oprichter van het grootste hedgefonds Bridgewater, aandelen in te ruilen en cash aan te houden. „Pretty stupid” was de meest gedeelde reactie. Over 2018 ging de AEX 10,4% achteruit bij 487,88 punten. Dalio boekte vorig jaar een rendement van 14,6%, het beste onder alle hedgefondsen. Na overigens ook verliesjaren. Topman Dalio van het $160 miljard grote fonds verdiende zelf dik $18 miljard. Door bijvoorbeeld met $22 miljard succesvol te gokken op de daling van Europese aandelen.

In ’A Template For Understanding Big Debt Crises’ ($15,90), een uitloper van zijn sinds 2011 drie miljoen keer gedeelde ’Principles’ waarin hij over zijn grote fouten schrijft, tipt Dalio om vooral nooit proberen de markt te timen; dat geeft gemiddeld altijd verlies. Kijk ook naar de schuldberg in verhouding tot vertragende de economie; kan er nog groei in zitten als krapte op de arbeidsmarkt de lonen opjaagt? Op dat punt zijn we aanbeland, betoogt Dalio.

Vertrouwen banken

Bedrijfsonderzoeker Pieter Lakeman, die recent de vervolging van ING-topman Hamers eiste, stort zich met een nieuw boek wederom op banken. Ook nu gaat het de man die in 2009 alle rekeninghouders van DSB Bank opriep op om hun tegoeden daar weg te halen in essentie om geschaad vertrouwen. In dit geval verkochten banken aan duizenden ondernemers zogeheten renteswaps. Die moesten hen tegen renterisico’s indekken. Maar bij tegenwind lieten die hen door negatieve startwaardes financieel bloeden.

De collectieve schade is €14 miljard naast al het menselijke leed, schrijft hij in ’Banken en Falende Toezichthouders’ (uitgeverij Aspekt, €19,95). Lakeman fileert de affaire en duikt in zeven hoofdstukken in de gewoontes en het moreel van banken die, na de bankencrisis vanaf 2007, opnieuw in kwaad daglicht zijn gekomen. Banken steunden twee jaar geleden eerst een compensatieregeling, maar daar haakten enkele banken af.

Vertrouwen wordt alles bepalend in onze datamaatschappij, betogen Chiel Liezenberg, Douwe Lycklama en Shikko Nijland in ’Alles transactie’ (uitgeverij Lannoo, €34,99). Bedrijven en overheden vragen steeds meer persoonlijke data om zaken online geregeld te krijgen. Maar burgers worden sceptischer over het afstaan van hun gegevens.

"Data blijft altijd je eigendom"

Met kunstmatige intelligentie, zelflerende computers en automatische gegevensverwerking groeit een probleem voor bedrijven: ze kunnen niet langer zonder data. Dat gaat de economie raken, tonen deze auteurs. Anderzijds begrijpen gebruikers nog niet wat achter de schermen gebeurt. Maar dat verandert snel - zie hieronder. De auteurs zetten in dit boek stappen terug, leggen datagebruik uit en schakelen uiteindelijk door naar hoe die in bedrijven verweven zitten. Meer en meer krijgen lezers zin in het Solid-systeem van Tim Berners-Lee, bedenker van het world wide web, waarbij data altijd eigendom blijven van de persoon.

Diefstal van de eeuw

Ook weinig enthousiast over het blootgeven van persoonlijke gegevens aan technologie is de Belgische journalist Jan Walraven in ’De Diefstal van de eeuw’ (uitgeverij Van Halewyck, €21,99). Hij legt daarin bloot hoe Google, Facebook en ander Silicon Valley het met hun gegraai naar onze data, het daarmee ook voorzien hebben op onze vrije wil en ons zo tot slaven van onze telefoons maken.

Gelukkig ziet Van Walraven inmiddels een kentering in de bewustwording in de publieke opinie en de politiek, na de schandalen rond Facebook en onthullingen van klokkenluiders als Edward Snowden over de praktijken van overheidsdiensten. Met als afsluiter een aantal tips om je online-privacy zoveel mogelijk te beschermen.

Maurits Kapteins ’Hallo Wereld, hallo computer’ (Business Contact, €20) helpt niet-ingewijden zich iets minder dom te voelen als het gaat om wat er onder de motorkap van moderne ict-systemen schuilt en wat het betekent als er wordt gesproken over ’zelflerende algoritmes’. Kaptein, bijzonder hoogleraar DataScience en Health aan de Universiteit Tilburg, legt in zijn werkje geduldig uit wat een computer eigenlijk is, de grote verschillen tussen programmeertalen en hoe computers onthouden, communiceren en tegenwoordig ook zelfstandig steeds slimmer worden.

Het is dus kennis die geen overbodige luxe is, gezien de groeiende impact van deze technologieën op steeds meer gebieden in ons leven, en biedt de leek eindelijk op zijn minst een vaag idee waar een aantal van die afkortingen en termen die je zomaar onverhoeds kunt tegen komen bij computers, over gaan.

"’Technologie redt levens’"

De ’most connected man in the world’ Chris Dancy laat zijn doen en laten continu bijhouden en sturen door ’ruimschoots meer dan vijfhonderd’ apparaten en apps die hem helpen beter, gelukkiger en gezonder te functioneren.

’Technologie heeft mijn leven gered en kan ook het jouwe redden’, luidt de ondertitel van zijn boek ’Don’t unplug’ (uitgeverij St. Martin Press, €17,99). Daarin verhaalt hij hoe hij zijn zelfdestructieve neigingen onder controle kreeg doordat technologie hem haarfijn kon laten zien, met welke gewoontes hij zichzelf beschadigde en hoe hij zichzelf kan verbeteren. En hoe hij uiteindelijk ook al dankzij technologie toch nog de liefde van zijn leven ontmoette.

In ’Winners Take All: The Elite Charade of Changing the World’ (uitgeverij Knopf, $27) toont Anand Giridharadas, een voormalige McKinsey-consultant en nu New York Times-columnist hoe ver de top van het bedrijfsleven verwijderd is geraakt van het leven van hun werknemers. Giridharadas mocht spreken voor het Aspen Institute, de denktank voor topmanagers, rijke families en investeerders, raakte daar met een aantal bevriend en vloog in hun privéjets mee naar hun feestjes.

Maar keerde zich van hen af. Deze vermogende tech-miljardairs steken miljarden in filantropie. Ze denken goed te doen, maar zien niet welke schade hun oorspronkelijke werk berokkent. Hij kraakt hun retoriek en „win-win”-praatjes. Enerzijds steekt hun filantropie-instituut geld in milieuverbetering in de delta van Nigeria, aldus Giridharadas, tegelijkertijd investeren ze in het bedrijf dat het gebied blijft vervuilen.

Zijn conclusie gaat ver: hadden deze multimiljardairs alle conferenties en etentjes afgelopen jaren genegeerd en die tijd besteed aan hoe het leven van gewone mensen is, dan zat Donald Trump niet in het Witte Huis.