3141313
Ondernemen

Column: Gestrekt been is belofte van hoop

Op Linkedin is er elke dag sprake van massale kruisbestuivende consultancy. U doet er vast ook aan mee. We vragen namelijk elkaars mening over de zakelijke dingetjes waar we mee bezig zijn. Wat is het dan jammer dat we ons een ongeluk jokken in al die antwoorden naar elkaar.

Omdat we ons zorgvuldig opgebouwde zakelijke netwerk in stand willen houden, communiceren we alleen vleiende complimentjes. Niemand zoekt ruzie. Door veilige reacties te posten, beschermen we bovendien de wankele weerbaarheid van de vragenstellers. Lichte kritiek doet velen namelijk al diep verontwaardigd naar de psycholoog rennen; laten we vooral naar elkaar toe liegen en bedriegen.

De waarheid

Ik zeg echter waar het op staat. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen. Zelfs niet als ik als enige de waarheid benoem. Blijkbaar heeft men moeite met kwalitatief hoogwaardige consultancy.

Een voorbeeld. Een zzp’ende dame in mijn netwerk publiceerde recentelijk een vlogje dat ze had opgenomen, zittend voor een Chroma Key Screen, zo’n groen doek, dat je in TV-studio’s ziet maar wat intussen ook voor de zakelijke huis-, tuin- en keukenvlogger een bereikbare kans is geworden. Met de bijbehorende video-software kun je alle achtergronden programmeren die je maar wilt. Dus, je zit op je rommelige zolderkamer, je plaatst het scherm en ineens heb je op de video een passende achtergrond. Wat je maar wilt. Van een volle congreszaal tot een prachtig ingerichte tuin.

Ergernis

Bij deze zzp’ende dame kon je vlog-cursussen – met Chroma Key Screen – volgen. Ze vroeg haar netwerk tevens wat ’we’ vonden van háár vlogje. Iedereen dolenthousiast. Talloze Thumbs Up in het draadje eronder! Maar ja, daar kwam tot ergernis van haar fans and friends mijn feedback.

Ik. Vond. Het. Ruk.

Als eerste was de belichting niet goed afgesteld; haar silhouet had een engelen-lichtschaduw om zich heen. In de ondertiteling zaten grammaticale fouten en de tekst liep bovendien niet synchroon met wat er op dat moment in het filmpje werd gezegd. De uitsnede was ook slecht. Als ze een gebaar maakte, dan verdwenen haar handen uit beeld. Alsof die plots werden afgehakt. Kortom; complete anti-PR. Een afgang. De professionaliteit was vér te zoeken.

Feedback

Ze was (u raadt het al) intens verontwaardigd over mijn publieke (negatieve) reactie in het draadje onder haar initiële post. Ze schreef me met tranen in haar ogen. „Als je feedback geeft, dan moet je altijd beginnen met iets wat goed is. Dan zijn mensen ontvankelijker voor je.”

Maar ja, hoe doe je dat als er werkelijk he-le-maal niets goed is aan hetgeen waar je advies over vraagt? Ze wilde eerst een aai over de kinderlijke bol. Zo van: ’Meid, je hebt goed je best gedaan. Chapeau! Maar ik heb nog wel zo’n vijfhonderd verbeterpuntjes voor je.’

Overigens erkende ze dat de ondertiteling niet klopte. (Niemand in het internetdraadje durfde die kritiek dus te leveren) En dat riep bij mij de vraag op: waarom besefte ze niet dat de tuinman altijd zijn eigen tuin op orde moet hebben? En: waarom nam ze haar eigen ondernemerschap niet serieus? Waarom was ze niet bereid om het beste van het beste uit zichzelf te halen? Ze wilde toch die cursussen verkopen? Is ze ondernemer of niet?

Excelleren

Daarom mijn oprechte tip: koester eerlijke feedback en negeer vleiende (nietszeggende politiek-correcte) complimentjes. Alleen dan kun je excelleren. Natuurlijk is keiharde kritiek lastig. Daar kun je wel even wakker van liggen. Het kan inderdaad best wel binnenkomen. Ik weet er alles van. Maar uiteindelijk heb je niets aan dat wederzijdse getuttel en gepamper. Als ik advies nodig heb, dan wil ik niet gespaard worden.

Als ik feedback vraag, dan hoop ik op een harde aanpak. Een gestrekt been is namelijk een belofte van hoop.