Financieel/Ondernemen
3687844
Ondernemen

Column: Verboden te winnen! (huh?)

Wat hebben we nodig om Nederland slagkrachtiger en concurrerender te maken? Juist ja! Een ondernemende mindset. En daarmee bedoel ik niet dat iedereen meteen moet gaan ondernemen. Nee, iedereen zou vooral moeten worden gestimuleerd om ondernemend te denken en te handelen. Creëer een winnaarsmentaliteit.

Hoe ik hier op kom? Wel, kort geleden hielp ik mee op de jaarlijkse schoolsportdag van mijn neefjes’ basisschool. Het is de laatste jaren een traditie geworden dat ’Ome Jerry’ die dag er altijd bij is. Het ene jaar ben ik #TeamJerry in de klas van mijn jongste neefje; het andere jaar bij de oudste. Ik had nú zes kinderen bij me in de leeftijdscategorie van 10 en 11 jaar.

Een lange sportieve ochtend loop je dan langs alle spelonderdelen die zijn uitgezet. Superleuk! Van een potje zes-tegen-zesvoetbal tot aan estafetteloopjes, crickethockey, spijkerpoepen, rugby met skippyballen en (voor mij) bizar ingewikkelde spelletjes met hoepels, lintjes en tennisballen die je moet roven uit een cirkel. En dan ook nog eens een bootcamp kidsfitness.

Motto

Het motto van de dag is deelnemen is belangrijker dan winnen. Bij de collectieve warming-up ’s ochtends vroeg werd dit nog eens benadrukt door alle leraren. „Het gaat vandaag niet om de punten. Het gaat er om of je plezier hebt. Winnen is niet belangrijk.”

Maar ja… Praktisch alle kinderen denken daar fundamenteel anders over. Die willen juist winnen! Verliezen is een No Go!

Daarom jammer dat alle coördinerende juffen en meesters, de drang om te willen winnen, proberen te temperen. Best lastig. Vooral toen #TeamJerry op z’n Tottenham Hotspurs’ in de laatste seconde de 0-1 er prachtig in schoof bij het potje voetbal. Juichen dus. Ook ik, als coach, balde de Yesssss-vuist! Maar nee, liever niet, zo is de visie. Niet leuk voor de verliezers.

Oh ja, en dan de individuele loop over 400 meter. Ik had zes kinderen die hun gelopen tijd wilden verbeteren. Ook de daar dienstdoende juf zag het ietsje anders. Één keer lopen is voldoende. ’De tijd die je net hebt gehaald, is al hart-stik-ke goed!’ Natuurlijk gingen de kids op eigen initiatief wél hun tweede uitdaging aan. En hoe gaaf vonden ze het dat ze anderhalve seconde verbeterden. Yesssss!

Profijt en geluk

Ik kom bij mijn punt. Is het niet de basistaak van het onderwijs om kinderen hun talenten volop te laten benutten? Dus dat ze zich optimaal ontplooien. Dat je kinderen nooit moet remmen in hun ambities. Als ze willen winnen: laat ze dan winnen. Dat is een gezonde mindset waar we later veel profijt van kunnen hebben én waar deze kinderen zelf ook gelukkiger van worden.

Want wát is de consequentie als we jongeren aan de samenleving afleveren die nooit hebben geleerd om te willen winnen? En dus daardoor ook niet zullen begrijpen wat het is om soms te verliezen? De kids van #TeamJerry snapten dat gelukkig wel. En daarom waren ze onderling ook zo leuk bezig met het geven van strategische en tactische adviezen aan elkaar om bijvoorbeeld de tennisballen op een slimmere manier uit de hoepel te roven. Geweldig!

Op hun manier volop ondernemend denkend en handelend.

Uiteraard geen prijsuitreiking aan het eind van de dag. Alle kinderen ontvingen wel een medaille. Zo op z’n Miniplaybackshows van vroeger: iedereen is de winnaar. #TeamJerry wist echter wel beter. Want als je alle twaalf spelletjes beter hebt gescoord dan de andere teams, dan ben je gewoon kampioen. Zo simpel is het. Ik heb mijn kinderen dat ook verteld. En natuurlijk kregen ze mijn complimenten. Niet alleen omdat ze niet wilden verliezen maar daar ook naar handelden.

Ik hoop dan ook dat ze deze mindset vasthouden en dat wij – volwassenen – dat niet gaan beperken. Want uiteindelijk willen we toch een slagkrachtig en concurrerend Nederland?