Nieuws/Financieel
443661
Financieel

Uw cash wordt verboden!

Vooraanstaande economen en beleidsadviseurs van het IMF, Noorwegen, Zweden, Denemarken, China, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk hebben recent, “onafhankelijk” van elkaar, opgeroepen tot een verbod op cash. Waarom willen zij een verbod en waarom opeens nu?

En zal Nederland (en de rest van de eurozone) ook die richting opgaan? Dit zijn essentiële vragen, niet alleen voor de belegger, maar voor iedere man vrouw en kind.

Reclamepraatje

Het idee van een verbod op cash bestaat al langer. Vaak wordt het idee gestoeld op de wens om zwart geld te verbannen. Criminelen zouden hun handel niet meer kunnen doen als ze niet in cash kunnen afrekenen. Criminelen zijn tegenwoordig een beetje passé, dus gooit het cashverbod kamp het vandaag de dag op terrorismebestrijding.

Criminelen en terroristen kunnen natuurlijk altijd in andere valuta betaald worden, of met goud, zilver, olie, auto’s, kunst, diamanten, en zo verder. Het is dan ook de reinste kul dat een verbod op cash om criminelen of terrorismebestrijding gaan; het gaat om controle van de gewone burger; en dan bedoel ik de totale controle.

Totale controle

Ik heb al in begin 2014 over een mogelijk verbod op cash geschreven voor de Financiële Telegraaf en heb recent voor een denktank in Brussel een stuk geschreven over een verbod op cash en de impact op vrijheid en democratie.

Bij een verbod van cash, gaat het altijd om controle. Als al het geld digitaal is dan is iedere transactie te zien (uitgezonderd voornoemde criminelen en terroristen), te traceren en dus ook te belasten. Het geeft overheden verder een ongekende hoeveelheid persoonlijke informatie over elk individu.

Waar u bent geweest, wat u drinkt, eet, met wie, op welke tijd en zo verder. Voor mensen die geven om privacy is dit een waar horrorscenario en voor mensen met despotische aanleg is dit de ultieme droom.

Verschuiving

Waar het verbod op cash voorheen met name te maken had met de mogelijkheden voor belastingheffing, ligt het accent nu op een geheel ander punt, namelijk het forceren van mensen om te consumeren en/of te investeren.

Deze accentverschuiving is dan ook ingegeven door wat in vaktermen NIRP heet, Negative Interest Rate Policy. Steeds meer rentetarieven zijn namelijk negatief geworden door het huidige monetaire beleid (QE en dergelijke). Waar dit monetaire beleid succesvol is geweest in het verlagen van de rentelasten van schuldenaren en in het opdrijven van de prijzen van onderpand (aandelen, obligaties, vastgoed, kunst, en zo verder), heeft het beleid niet gezorgd voor goede economische groei.

Sterker nog, het heeft tot en deflatoire klap geleid (vandaar dat er beleggers zijn die een negatieve rente accepteren).

De ware reden

“De economie moet gaan knallen, dus wat kunnen we nu eens gaan doen?” zal de gedachte zijn geweest bij voornoemde economen en beleidsmakers.

Een negatieve rente op bankrekeningen zou spaarders aanzetten tot het uitgeven van dit geld, omdat het geld (rente) kost om het op de rekening te laten staan. Probleem is echter dat je een paard wel naar het water kan leiden, maar je kunt het niet doen drinken.

Spaarders zullen immers het geld van de rekening halen en thuis cash aanhouden. En daar komt de aap uit de mouw betreffende de recente roep om een verbod op cash: als er een dergelijk verbod is, dan kan de spaarder het geld nergens meer kosteloos aanhouden.

Het resultaat is de ultieme vorm van financiële repressie; iedere spaarder wordt geforceerd het geld uit te geven aan consumptie en/of investeringen, en voilà, daar is de economische groei. Het maakbaarheidsdenken kent geen grenzen.

Resultaten

Mocht de eurozone een verbod op cash en NIRP (voor spaarders)invoeren (een zeer waarschijnlijk scenario), dan bereikt zij daarmee 4 doelen:

1) de euro verzwakt, waardoor de import van goederen duurder wordt, wat dus inflatoir werkt (ECB wil inflatie in verband met de schuldenberg);

2) door de verzwakking van de euro wordt de export van de eurozone goedkoper van niet eurolanden, waardoor er dus meer afgezet kan worden (valutaoorlog);

3) mensen worden geforceerd geld uit te geven aan consumptie en investeringen, wat de economie zal aanjagen en bestedingsinflatie zal veroorzaken;

4) de omloopsnelheid van het geld zal enorm toenemen, waardoor het ruime monetaire beleid van de afgelopen jaren eindelijk inflatoir zal gaan werken.

Implicaties

Voor de belegger betekent dit scenario dat de euro gaat verzwakken versus andere valuta (zolang ze daar niet dezelfde ongein uithalen natuurlijk) en goud, zilver en edelstenen zullen aansterken.

Verder zullen veel spaarders hun geld liever in aandelen, vastgoed, obligaties, kunst en oldtimers zetten, dan te consumeren. Dit betekent enerzijds dat de Koers/Winst verhoudingen van aandelen opwaarts zullen bewegen, maar dat de bedrijfswinsten wel eens tegen zouden kunnen vallen (gezien de weigering om te consumeren tot lagere winsten kan leiden).

Dus neemt u daarom van mij aan dat er binnenkort ook gerept gaat worden over belastingen op financiële transacties, om zodoende consumptie te forceren. Al met al een mixed blessing voor financiële waarden dus. Leuker kan ik het niet maken.