450122
Financieel

De vertragingsstrategie

Afgelopen maandag presenteerde het kabinet haar visie op de toekomst van onze energievoorziening in een bijna 150 pagina’s tellend energierapport.

Hoewel ik Henk Kamp - vaak als boodschapper van visieloos beleid en als de spreekwoordelijke kop van jut - steeds weer opnieuw positief probeer aan te horen, vraag ik me nu oprecht af of hij als de vleesgeworden koppigheid met dit rapport niet echt kopje onder gaat.

Want terwijl de hele wereld kantelt, het klimaat wereldwijd als een van de grootste uitdagingen wordt gezien, de wetenschap en het innovatieve bedrijfslevens juist in Nederland koploper zijn in alternatieve energievoorziening, komt Kamp cs met een opsomming van ambities en wat napraat uit inmiddels grote internationale verdragen zonder enige vorm van actie of harde keuzes.

Kamp blijft maar vertragen ter meerdere eer en glorie van de oude fossiele industrie die zelf inmiddels in staat van ontbinding is.

Niet alleen klimaatgevolgen zullen ons en onze kinderen treffen door dit slappe gedoe maar ook economisch zullen de gevolgen voor Nederland niet fraai zijn. En Kamp maar denken dat je voor transities bovenal een breed draagvlak in de samenleving nodig hebt. Als dat zo zou zijn geweest dan was de transitie namelijk allang een feit. Je moet natuurlijk wel als overheid de samenleving goed blijven informeren en uitleggen dat wij nu in Nederland nog geen 5% duurzame energie gebruiken en dat we daarmee ongeveer de viespeuk van de Westerse wereld zijn.

Moet er dan echt eerst een grote crisis ontstaan om radicaal te veranderen en de keuze te maken voor betaalbare, duurzame en schone energievoorziening?