Nieuws/Financieel
452620
Financieel

Waar is de OPEC?

Als in het verleden er iets aan de hand was met de olieprijs, kon je er op rekenen dat de olieministers van de OPEC - Organization of the Petroleum Exporting Countries  - bij elkaar kwamen in Wenen. Dan namen ze maatregelen om de olie-export te verruimen of te beperken en dan reageerde de olieprijs. Maar nu, terwijl de olieprijs al een tijd flink daalt, hoor ik ze niet.

Je zou verwachten dat de OPEC-leden, 13 in getal, allang de olieproductie omlaag hadden geschroefd om de prijs van olie weer te laten oplopen. Maar dat is allerminst het geval. In december vorig jaar was de olieproductie van de OPEC-landen gemiddeld 31,62 miljoen vaten per dag, niet ver onder het record van 31,88 miljoen vaten per dag in juli 2015.

Waarom Saudi-Arabië, het belangrijkste OPEC-lid, maar in grote hoeveelheden olie blijft oppompen, is een vraag waarop ik geen sluitend antwoord weet. Maar ik kan wel een aantal mogelijke verklaringen noemen.

Schaliegas

Zo zou het land de schaliegasrevolutie in de VS en Canada willen smoren door de lage prijzen voor olie. Waardoor de schaliegasvelden niet meer rendabel zouden kunnen worden geëxploiteerd. Maar ook wordt genoemd dat het land het eigen huishoudboekje kloppend moet maken, en daardoor bij lagere prijzen steeds meer olie op de markt moet brengen. Wat weer een prijsverlagend effect heeft.

In ieder geval houden landen als Rusland (niet in de OPEC) en Venezuela hun productie wel degelijk op een hoog peil, omdat ze anders de begrotingen niet rond krijgen. Voorheen voelden ook niet-OPEC-landen zich gedwongen om mee te bewegen met de beslissingen van het orgaan, maar die tijden lijken voorbij. Je kunt denk ik wel met recht zeggen dat de OPEC op sterven na dood is.

Genadeklap

Waarbij de OPEC als machtig kartel de genadeklap lijkt te krijgen door de versnelde opkomst van duurzame energie. Op deze plek heb ik al vaker geschreven over de transitie van fossiele naar duurzame energie.

Maar het lijkt door de voortdurende dalende kostprijs van duurzame energie in een steeds rapper tempo te gaan. Neem bijvoorbeeld Duitsland: in 2014 waren groene energiebronnen zoals zon, wind, biomassa en water voor het eerst de grootste leveranciers van elektriciteit, 27,3% van de Duitse elektriciteitsbehoefte. En dat percentage is afgelopen jaar weer omhoog gegaan.

Laten we ook ons eigen land niet vergeten. Vorig jaar is voor 473.000 huishoudens aan extra capaciteit aan windenergie geplaatst. Nooit eerder zijn er in één jaar zo veel windmolens bij gekomen.

Arabische landen

Ook in steeds meer Arabische landen wordt meer en meer geïnvesteerd in duurzame energie, en dan vooral natuurlijk zonne-energie. Zelfs een land als Saudi-Arabië, de grootste olieproducent ter wereld, stapt fors in zonne-energie. Omdat ze de bui zien hangen en ook in de toekomst grip willen houden op de energiemarkt. Marokko bouwt nu het grootste zonneveld ter wereld.

Ook in Dubai staan grote projecten op til. In 2030 moet 25% van alle stroom uit zonne-energie komen. Op dit moment is dat 1%. Om dit voor elkaar te krijgen is zo’n $13,6 miljard aan investeringen nodig. Dus ook Arabische staten gaan nu overstag richting duurzame energie.

Klimaatconferentie

Bovendien werd op de klimaatconferentie eind vorig jaar in Parijs ‘groene geschiedenis’ geschreven. Want 195 landen besloten eensgezind dat maximaal 1,5 graden opwarming nog aanvaardbaar is. Dat betekent dat snel alle kolenstook en vervolgens ook het gas- en olieverbruik wereldwijd vervangen moeten worden door duurzame energie.

Die 1,5 graad wordt niet alleen als echt noodzakelijk gezien, maar - en dat is echt revolutionair - ook als doenlijk. Volgens Tony Seba van de Stanford Universiteit in de VS zouden we die 1,5 graad zelfs ook zonder de afspraken van 'Parijs' wel halen. Gewoon omdat duurzame energie zo snel zoveel goedkoper wordt dat fossiele energie op de wereldmarkt wordt weggeconcurreerd!

Beleggers

Bovenstaande kan niet anders dan gevolgen hebben voor beleggers, die toch vaak energieaandelen zoals Royal Dutch, BP en ExoxonMobil als hoeksteen van de portefeuille hadden opgenomen. Deze bedrijven zijn voorlopig echt nog wel goed gefinancierd. En het zijn tot nu toe vaak ook trouwe dividendbetalers.

Maar de groei zit duidelijk niet bij fossiele energie, maar bij duurzaam. En het lijkt nu ook allemaal sneller te gaan dan eerst gedacht. Dat lijkt me voor beleggers iets om rekening mee te houden, door wellicht een stuk van de beleggingsportefeuille op duurzame energiebedrijven te richten. Dat lijkt me in ieder geval een adequatere reactie dan van de OPEC, want die doet helemaal niets!