Financieel/Stan Huygens Journaal
668370113
Stan Huygens Journaal

Goed bewaard muziekgeheim in vergeten stukje Amsterdam

Zangeres Mirjam van Dam met Martien Oster op de gitaar.

Zangeres Mirjam van Dam met Martien Oster op de gitaar.

In een vergeten gebouw aan de rand van Amsterdam zaten wat muziekliefhebbers in een duister zaaltje. Buiten joeg de wind over de Weespertrekvaart en binnen zinderde de eersteklas jazzmuziek boven de rode clublampjes op de tafels. Niets glamour, niets commercie, maar een allure als in een Amerikaanse zwart-witfilm.

Zangeres Mirjam van Dam met Martien Oster op de gitaar.

Zangeres Mirjam van Dam met Martien Oster op de gitaar.

Het was de setting van een enthousiasmerende avond, met artiesten als Hermine Deurloo, feilloos op haar mondharmonica, de beheerste accordeonist André Vrolijk en zangeres Laura Fygi. „Ik ben vooral aan de slag in Azië”, zei ze, „maar daar kan ik nu niet in!”

Laura Fygi swingt erop los.

Laura Fygi swingt erop los.

Ben Fitzpatrick, die de eerste Prinsengracht Jazz Competition won, schitterde op zijn saxofoon, waarna jazzzangeres Mirjam van Dam ontroerde met Over the rainbow, bedachtzaam begeleid door Martien Oster op de gitaar. Hij is een broer van actrice en schrijfster Annemarie Oster, die ook in de zaal zat, een zoon van acteur Guus Oster. Martien bracht de muzikanten deze avond bij elkaar in Cinetone Amsterdam.

Deze geluidstudio’s, in 1933 opgericht door de Joodse broers Biederman, moesten uitgroeien tot het Nederlandse Hollywood. Maar al voor de Tweede Wereldoorlog moesten zij het verkopen. Later werden er toch nog enkele klassiekers als Soldaat van Oranje en Ciske de Rat opgenomen en nu is de grote studio het speelterrein van muziekfanaat en voormalig marketing-ondernemer Arthur van Cadsand. „Acht jaar ben ik er al mee bezig”, zei hij in de voormalige filmstudio, „we streamen alles voor Watch Live Jazz. Want hier klinkt het perfect. De entreeprijs wil ik laag houden. Het moet voor iedereen zijn.”

Arthur van Cadsand (l.) en Erik ter Velde op de rand van podium, met saxofonist Ben Fitzpatrick achter hen.

Arthur van Cadsand (l.) en Erik ter Velde op de rand van podium, met saxofonist Ben Fitzpatrick achter hen.

Van Cadsand is niet zo zakelijk, lacht jazzliefhebber en interim-manager Erik ter Velde. Toch besloot hij om de jazzavonden en streams financieel te ondersteunen. „Je leeft maar eens en je moet doen wat je energie heeft!”, motiveerde hij zijn gewaagde investering. „De liveoptredens zijn eigenlijk opnames met publiek, zo moet je het zien.”

Hoe dan ook: in ieder geval is het een goed bewaard muziekgeheim.