Nieuws/Financieel
795067
Financieel

Naald, draad en gedetineerden

Lappen stof snijden, stikken, zoompjes aannaaien. Bij deze werkzaamheden denk je niet meteen aan gevangeniswerkplaats, toch wordt de kleding Stripes Clothing door gedetineerden gemaakt.

De jongens achter dit beginnende kledingmerk willen gevangenen nieuwe vaardigheden aanleren en hen met de buitenwereld buiten de gevangenismuren verbinden. Tegelijkertijd willen broers Roy en Sacha Oosterbaan en hun vrienden Dave Geerders en Saïd Lechheb mensen aansporen iets moois met hun vrijheid te doen. ’Made in prison, inspired by freedom’ is dan ook hun leus.

Roy Oosterbaan herinnert zich de eerste keer dat hij in een gevangenis kwam nog goed. „Ik had verwacht dat het er heel wild aan toe zou gaan, maar de gedetineerden waren best gewone mensen. Die avond ging ik weer gewoon stappen, maar zij blijven daar binnen. We moeten zó gelukkig zijn om vrij te zijn.”Toen de mannen de Penitentiaire Inrichting Almelo bezochten, waren ze al een tijdje aan het fantaseren over een eigen bedrijf. De vader van Dave, werkzaam bij Justitie, opperde het idee van werken met gedetineerden.

Kickstarter

Stripes produceerde in 2013 in Nederland en oefende in Brugge (België) en het Franse Moulins. Het afgelopen jaar heeft de productie zo goed als stil gelegen, het viertal was bezig met de ontwikkeling van een uitgebreidere collectie „Winkeliers zeiden dat we met meer moesten komen dan alleen shirtjes. Die markt is redelijk verzadigd. Wij wilden dat zelf natuurlijk ook. Een tas en een jas kunnen maken is het ultieme doel”, vertelt Oosterbaan. Stripes Clothing beraadde zich op een nieuw plan. Saïd maakte dit keer ook illustraties voor capuchontruien, petten en een damesshirtje.

Om het streefbedrag van 20.000 euro op crowdfundsite Kickstarter te halen, hebben ze 300 bestellingen nodig. „We zijn begonnen met heel weinig geld, een lening bij onze ouders. Nu hebben we een groter volume nodig om de volgende stap te zetten. Daarvoor moeten we er meer geld in stoppen. Stripes nam tattooman Henk Schiffmacher in de arm om een shirt te ontwerpen en een groter publiek aan te spreken. „Henk weet veel over het leven in gevangenissen, heeft zelf een tijdje vastgezeten. Geweldig dat hij wil meewerken!”

Cursussen

Aan ambitieuze plannen ontbreekt het de Rotterdammers niet. Zo willen ze gedetineerden een lezen en schrijven-cursus aanbieden en indien mogelijk werkgerelateerde certificaten als textieldiploma’s, zodat ze na hun straf makkelijker aan werk komen. „We willen diegenen die gemotiveerd zijn en graag een tweede kans krijgen, iets bieden. Ze moeten het ook kunnen natuurlijk. Veel van hen zijn heel creatief, maar lopen het risico te verstompen binnen de gevangenismuren.”

Niet de Stripes-oprichters, maar werkplaatsmeesters leren de gedetineerden de nieuwe vaardigheden aan. „Of zij goedkope arbeidskrachten zijn? Aan de ene kant natuurlijk wel, maar per kledingstuk betalen we hier meer dan dat we in bijvoorbeeld Portugal of Turkije zouden doen. De gevangenispakken maakten ze eerst zelf, dat gebeurt nu in China, vanwege de prijs. Wij betalen ook voor het gebruik en onderhoud van de werkplaatsen, en een extraatje waarmee de gevangenis activiteiten kan organiseren.”

Het merendeel doet het naaien, snijden, stikken, zeefdrukken en confectioneren graag, denkt Oosterbaan. „In Brugge zei een man tegen me: ´Ik kon eerst niks, nu kan ik een bruidsjurk maken.´ Hij hoopte dat de productie snel begint, want hij hoefde niet lang meer te zitten en wilde nog kleren maken.” Of dat ervan komt, hangt in grote mate af van of de crowdfundactie slaagt of niet. „We hebben veel bereikt in de afgelopen jaren, we weten wat we kunnen. Maar ons volume is nog lang niet groot genoeg. Het is nu erop of eronder.”