801832
Financieel

Goed rentmeesterschap

Nee, ik ga het niet over de Fyra hebben. Er spelen ook kleine zaken, die opgeteld een beeld geven van hoe de overheid met het geld van anderen omgaat. En beslissen over het geld van een ander is het makkelijkste wat er is. De vraag is of de ander (in dit geval werkgevend Nederland) het doorheeft.

Het is algemeen bekend dat de overheid de laatste jaren steeds meer financiële verantwoordelijkheid rondom ziekte en arbeidsongeschiktheid bij werkgevers heeft gelegd. Voorbeelden hiervan zijn de geleidelijke uitbreiding van de loondoorbetalingsplicht (van twee dagen begin jaren negentig naar twee jaar nu),  de invoering van de gedifferentieerde WGA-premie voor vaste medewerkers in 2006, de invoering van de gedifferentieerde Ziektewetpremie in 2014 en per 2017 de gedifferentieerde WGA-premie voor de flexwerker.

De hoogte van deze gedifferentieerde premies is afhankelijk van de instroom in de betreffende regeling van werknemers. Tel hierbij de transitievergoeding op voor zieke werknemers die uit dienst gaan, waardoor een werkgever financieel verantwoordelijk wordt voor alle gezonde, zieke of arbeidsongeschikte (ex-)medewerkers.

Wat vaak vergeten wordt: alles wat niet via premiedifferentiatie geheven wordt, wordt via een vaste premie (basispremie WAO/WIA) in rekening gebracht. Het gaat hierbij om sociale wetten die gemaakt zijn ter bescherming van de werknemers, uitgevoerd door de overheid en bekostigd door de werkgever. Er is nagenoeg geen onderdeel dat de werknemer betaalt, laat staan dat de overheid iets financiert. Daarom zou de overheid zorgvuldig om moeten gaan met de belangen van de werkgever. Maar niets is minder waar.

Allereerst iets uit het verleden; het cadeautje dat de regering aan WAO-ers heeft gegeven door hun lopende uitkering te verhogen van 70% naar 75%. Dit heeft vast kiezers opgeleverd, maar wie moesten de rekening betalen? Juist: de werkgevers!

Recent kwamen weer drie voorbeelden voorbij. Elk voor zich betreft het een klein risico, waarbij je begrip kunt opbrengen dat de overheid niet te veel aandacht aan het onderwerp wil besteden. Maar bij elkaar opgeteld worden de financiële gevolgen waar de werkgevers voor opdraaien omvangrijk.  Is dit goed rentmeesterschap?

1. Afschaffing van wet Amber per 1 januari 2015

Het gaat hier om WAO’ers die werken en waarvoor de werkgever de plicht heeft het loon door te betalen als deze werknemers ziek worden. Er bestond een regeling dat de loondoorbetalingsplicht maar vier weken was (in plaats van 104 weken). Het UWV vindt dit allemaal maar lastig en wil dit aanpassen. De politiek gaat hierin mee. Tijdens de behandeling in de Tweede Kamer is de vraag  gesteld wie dit gaat betalen en het antwoord was heel simpel: de werkgever.

2. Frauderegeling

Het UWV heeft met instemming van de minister besloten dat vanaf 1 juli wordt gestopt met het beboeten van mensen die fouten maken bij het opgeven van inkomsten voor het verkrijgen van een ZW-uitkering. De reden is dat bij de invoering van de Wet Werk en Zekerheid de systemen van UWV en Belastingdienst gekoppeld worden en dat het niet eerlijk zou zijn daaruit voortvloeiende fouten aan werknemers toe te rekenen. Daarbij zijn er blijkbaar weinig mensen die bewust frauderen en fouten worden nu eenmaal gemaakt. Op zich is dat een nobel streven, maar wie draait er dan op voor de financiële gevolgen? Niet de overheid, maar de werkgever die gedifferentieerde Ziektewetpremie betaalt. 

3. Export WGA-uitkeringen

Er worden uitkeringen naar het buitenland geëxporteerd waar de overheid qua hoogte en controle iets aan zou kunnen doen. Maar besloten is om dit niet te doen. Het gaat toch maar om een beperkte groep uitkeringsgerechtigden. En de uitvoering of aanpassing zou te lastig zijn. Prima, zo’n beslissing. Maar leg dan even uit dat je dit besluit als overheid neemt op kosten van de werkgever!

Zolang het de overheid geen voordeel oplevert en de kosten niet bij de belastingbetalende burger terechtkomen, doet niemand er moeilijk over. Werkgevers kunnen blijkbaar wel eenvoudig ‘uitgekleed’ worden. Moeten de werkgevers niet eens wat meer een vuist met elkaar maken en goede doelen sponseren in plaats van het wanpresteren van de overheid?