Nieuws/Financieel

Goed doel

Josta Rietveld heeft aardig wat vermogen opgebouwd. Ze heeft bijna geen familie meer. Omdat zij haar geld straks liever niet naar de fiscus ziet gaan, heeft zij tien goede doelen in haar testament gezet. Die mogen dat straks, als zij er niet meer is, eerlijk verdelen.

Josta is niet de enige. Jaarlijks laten mensen miljoenen euro’s aan goede doelen na. Zo ontving KWF/Kankerbestrijding in 2012 bijna €39 miljoen uit nalatenschappen, het Leger des Heils €20 miljoen en de Zonnebloem bijna €14,5 miljoen. De maatschappelijke trend werkt hieraan mee: dit is de rijkste generatie ouderen ooit, de familiebanden zijn ingewikkelder en losser en bovendien groeit het aantal alleenstaanden.

Diverse goede doelen maken hier dan ook serieus werk van. Sommige hebben relatiemanagers in dienst die mensen benaderen om eens te praten over de mogelijkheden om het goede doel in het testament op te nemen. Dat kan als enig erfgenaam, als mede-erfgenaam of in de vorm van een legaat.

Gedragscode

Voor werving en afwikkeling van zo’n nalatenschap is een gedragscode opgesteld. Dat is goed, maar tegelijkertijd biedt die geen garantie dat het altijd goed gaat. Notaris Aniel Autar zegt hierover: „Sommige goede doelen gaan agressiever te werk dan andere. Een nalatenschap als het ware komen halen, vind ik een brug te ver.”

Dat lijkt mij ook. Prima als je je nalatenschap aan een maatschappelijk nuttig doel toekent. Maar erflaters ’werven’ moet heel netjes en integer gebeuren.