Nieuws/Financieel

Voor hoelang nog

Als er dit jaar een duidelijke trend is, dan is het dat de Europese beurzen zich sterker ontwikkelen dan Wall Street. Ondanks de politieke onzekerheid doen Europese aandelen het goed. Ze worden geholpen door de goedkope euro en de ECB, maar voor hoelang nog.

De Amerikaanse hoogleraar Robert Shiller, die twee jaar geleden de Nobelprijs voor de Economie kreeg, overweegt zijn beleggingen in Amerikaanse aandelen af te bouwen. De Nobelprijswinnaar vindt ze aan de dure kant en ziet nu meer kansen in Europese aandelen. Maar Shiller is niet de enige die zich positief over Europese aandelen uitlaat ten koste van Amerikaanse. Ook George Soros, de financiële tovenaar die in september 1992 het Britse pond eigenhandig uit het Europese wisselkoersmechanisme (de verre voorloper van de euro) duwde, bracht in de voorbije maanden net als hedgefondsmanager David Tepper zijn exposure in Amerikaanse aandelen terug ten gunste van Europese aandelen. Beiden zijn niet per definitie negatief over de Verenigde Staten, maar het tweetal verwacht in de komende jaren met Europese aandelen meer winst te kunnen behalen. De huidige waarderingsniveaus van Amerikaanse aandelen impliceren middelmatige rendementen en een verhoogd risico op een terugval. Op zich geldt dat ook voor de Europese aandelen. Ook hier zijn de waarderingen aan de hoge kant en zijn aandelen kwetsbaar voor een correctie. Het verschil tussen Amerikaanse en Europese aandelen zit hem in het monetaire beleid van de centrale bank. Terwijl de ECB plankgas geeft, trapt de Federal Reserve almaar harder op de rem. De Amerikaanse centrale bank zette eind vorig jaar een punt achter haar opkoopprogramma voor bedrijfs- en staatsobligaties en zit nu op het vinkentouw om de basisrente te verhogen, wat per saldo zal resulteren in een nog sterkere dollar. Afgezien van tijdelijke pijnpunten zijn valutakoersen een reflectie van economische groeiverschillen. En die laten nu uitschijnen dat in de Verenigde Staten de economie er beter voor staat dan in Europa. Met andere woorden: op Wall Street stijgen de beurskoersen sneller dan op de Europese markten, maar hoe anders is de praktijk. Super Mario Omdat het rentewapen (drastische verlaging van de basisrente) geen zoden aan de dijk zette, speculeerden de markten lange tijd of en zo ja in welke mate de ECB zou overgaan tot kwantitatieve verruiming. Maar Super Mario (geuzennaam van Mario Draghi) verraste medio januari in zijn hoedanigheid als president van de ECB vriend en vijand door een groter en langer durend opkoopprogramma aan te kondigen van schuldpapieren uit de eurozone met staatswaarborg. Sinds deze maand koopt de ECB op grote schaal bedrijfs- en staatsobligaties op om de economie via betere financiële condities, zoals aandelenkoersen, renteniveaus en wisselkoersen, te stimuleren. En hoewel de politieke onzekerheid groot is, zijn Europese aandelen bijzonder in trek. Als je kijkt naar de G20, de 20 grootste economieën ter wereld, dan doen in 2015 Italiaanse aandelen het bijzonder goed en laat vooral Wall Street, het boegbeeld van de aandelenmarkten, het afweten. Uitzonderingen daargelaten, outperformen de Zuid-Europese aandelenmarkten de Noord-Europese. En laat Griekenland nou net de grote uitzondering hierop zijn. De nieuwe Griekse regering blaast koud en warm. In Athene spreken de kersverse regeringsleiders stoere taal en in Brussel zijn ze meegaand. Zij weten maar al te goed dat in tegenstelling tot de Griekse schuldencrisis van eind 2009 de Europese banken momenteel beter bestand zijn tegen financiële crises waardoor Europa echt niet meer wakker ligt van een Grexit. Als Griekenland (om welke reden dan ook) in de nabije toekomst uit de euro zou treden, dan zijn de economische gevolgen voor de eurozone te overzien. Meer nog, het zou een exempel stellen aan andere eurolanden. Het feit dat de ECB sinds kort aan kwantitatieve verruiming doet, impliceert dat in Europa de rentevoeten nog lange tijd laag blijven en dat rendementszoekers obligaties zullen mijden, waardoor aandelen de voorkeur verdienen. Maar er is een probleem, of beter gezegd er zijn er twee. Wall Street bepaalt de k/w en China de groei. Met andere woorden: als beleggers in de Verenigde Staten massaal aandelen verkopen, dan kunnen Europese beleggers zich niet aan die vloedgolf onttrekken en als de Chinese economie het zoals de laatste tijd het laat afweten dan zijn grote correcties onvermijdelijk.  @  Ivan Snurer