Nieuws/Financieel
861129
Financieel

Onbegrijpelijke regels voor werkzoekenden

In de rubriek ‘Wat u zegt’ stelt deze krant dagelijks een kwestie aan de orde die door een lezer is aangedragen. Onlangs was er een bericht van Hans Boon uit Wormerveer, die schrijft dat hij in korte tijd drie “werkwillige werklozen” had gesproken die waren gestuit op “onbegrijpelijke regels om werkwilligen het leven zuur te maken, in plaats van ze te ondersteunen bij het zoeken naar werk”. Het bericht van deze lezer werd door de redactie vertaald tot de prikkelende stelling “UWV maakt werklozen het leven zuur” en nodigde mensen uit om te reageren.

Reacties waren er veel en – zoals vaak in deze rubriek- zeg maar gerust ongezouten. Ik werd gegrepen door de kop verdiepte me in de ervaringen van de drie werkzoekenden die werden beschreven.

Toestemming

,,De eerste werkwillige die ik tegenkwam wilde zich na bijna twee jaar zonder werk laten omscholen, maar krijgt geen toestemming van het UWV voor het volgen van een studie omdat zij eerst in de branche werkzaam moet zijn”, schrijft Boon.

Uit deze beschrijving wordt niet duidelijk wat precies het verzoek was dat mevrouw heeft gedaan. Wat is haar situatie, heeft zij een ww-uitkering? Wat voor opleiding was het? Zonder de details van de situatie te kennen, is het in z’n algemeenheid zo dat bijna drie jaar geleden de budgetten voor (om)scholing van ww-gerechtigden zijn komen te vervallen. Tenzij mevrouw tenzij 50-plus is, dan komt zij mogelijk in aanmerking voor een scholingsvoucher.

Vrijwilligerswerk

Het tweede geval betrof vrijwilligerswerk. De lezer schrijft over haar: “Zij kan als vrijwilligster bij het Nederlandse Rode Kruis aan de slag. Het UWV houdt dit tegen omdat het Rode Kruis geen maatschappelijke instelling is. Gaat zij toch, dan wordt zij financieel gekort op haar uitkering”.

Ook hier geldt dat hier niet duidelijk wordt waarom zij geen toestemming heeft gekregen om het werk te doen zonder een korting op de uitkering. In veel gevallen is het werk bij het Rode Kruis onbetaald, maar betreft het werk dat gebruikelijk door betaalde krachten is of wordt gedaan, dan is het een andere kwestie.

Voorop staat dat vrijwilligerswerk in geen geval mag leiden tot verdringing van betaalde krachten, dat telt zwaar mee. Ook in het derde geval ging het om vrijwilligerswerk, maar had de werkzoekende een bijstandsuitkering. Deze wordt verstrekt door de gemeente.

Wat er exact speelde bij de drie voorbeelden, wordt uit het artikel niet duidelijk. En dat is jammer, want juist in dit soort situaties is dat precies waar het om gaat. Er wordt nu een algemeen gevoel van ongenoegen geschetst, omdat de drie werkzoekenden, die dolgraag aan de slag willen, worden tegengewerkt door allerlei regelgeving. Die regels kunnen wij niet veranderen, maar wat we wel kunnen doen is nog beter proberen uit te leggen waarom de regels zo zijn. Als de “werkwillige werklozen” menen dat de vork toch anders in de steel zit, dan ik hier beschrijf: laat het me weten!

De stelling in deze ‘Wat u zegt’ had ook kunnen luiden “De regels voor werkzoekenden zijn niet voor iedereen duidelijk”. Maar de kans dat hier massaal op wordt gereageerd is natuurlijk veel kleiner.