Nieuws/Financieel
861210
Financieel

Verdeling van de onder water staande woning bij scheiding: deel 1

Hoe u een gezamenlijke woning met overwaarde moet verdelen bij scheiding is voor de meesten van u wel duidelijk. Maar wat te doen als de woning een onderwaarde heeft?

Overwaarde

Overwaarde wil zeggen dat de woning meer waard is dan de hypotheek die er op rust. Als u bij scheiding de gezamenlijke woning van u en uw ex overneemt en er is sprake van overwaarde dan zult u uw ex moeten uitkopen. De uitkoopsom zal in de regel de helft van de overwaarde bedragen. U zult deze uitkoopsom moeten financieren door de hypotheek te verhogen indien u onvoldoende geld op uw bankrekening heeft staan.

U kunt ook afspreken met uw ex dat u het bedrag schuldig blijft tot een bepaald moment. U kunt zelf een lijst samenstellen van opeisbaarheidsgronden, dus momenten waarop uw ex de uitkoopsom alsnog kan opeisen, bijvoorbeeld als u gaat samenwonen, als uw jongste kind 18 jaar wordt etc.

 

Onderwaarde

Onderwaarde wil zeggen dat de woning minder waard is dan de hypotheek die er op rust. De woning staat dan onder water. Stel dat u de gezamenlijke woning van u en uw ex overneemt na scheiding en er sprake is van onderwaarde, moet uw ex dan de helft van de onderwaarde aan u uitbetalen? Met andere woorden: moet u dan uitgekocht worden? Deze vraag is niet eenvoudig te beantwoorden. In de praktijk blijkt dat rechters hier verschillend over denken. Sommigen volgen dezelfde redenering als bij de toedeling van een huis met overwaarde. In deze redenering zou u inderdaad de helft van de onderwaarde van uw ex vergoed moeten krijgen. U krijgt immers een negatief boedelbestanddeel toebedeeld.

 

Niet de helft van de onderwaarde

Anderen vinden dit niet redelijk. In een uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland van 9 april 2014 koos de rechter voor een bijzondere oplossing. In die zaak wordt de gezamenlijke woning van een echtpaar bij scheiding toegedeeld aan de man. De woning staat onder water en de man wil dat de vrouw de helft van de onderwaarde aan hem betaalt. De rechter overweegt dat de man niet is gehouden al op dat moment het aan de bank verschuldigde bedrag te betalen. Daarom bepaalt de rechter dat de vrouw ter gelegenheid van de scheiding niets aan de man is verschuldigd. De schuld aan de bank is immers niet opeisbaar. Verder overweegt de rechter dat het nog allerminst zeker is dat als de man woning in de toekomst verkoopt dit tot een verlies leidt. Wellicht is de onderwaarde tegen die tijd wel veel kleiner of is er zelfs winst.  De rechter bepaalt om die reden dat de vrouw ten aanzien de restschuld in de interne verhouding tussen partijen voor 35% draagplichtig is en dus niet voor 50%.

 

Zelfde redenering bij overwaarde

Tegen deze redenering zou u kunnen inbrengen dat bij overwaarde op een woning dezelfde argumenten opgaan. U weet in dat geval immers ook niet of de overwaarde nog even hoog is bij verkoop als bij scheiding. Aan de andere kant hebben ex-echtgenoten – met een mooi juridisch begrip – de maatstaven van redelijkheid en billijkheid jegens elkaar in acht te nemen. Die maatstaven brengen soms met zich dat de manier van verdeling anders moet worden ingevuld.

 

Tip

Ga er niet automatisch van uit dat u bij toedeling van een onder water staande woning de helft van de onderwaarde van uw ex krijgt. Aan de andere kant mag u er evenmin op rekenen dat als uw ex een dergelijke woning toebedeeld krijgt, u deze verplichting niet krijgt opgelegd. Dat is afhankelijk van de feiten en omstandigheden van het geval en van de rechter, zolang de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege in Nederland, zich hier niet over heeft uitgelaten.