Nieuws/Financieel
861219
Financieel

Duurt partneralimentatie altijd 12 jaar?

De verplichting om partneralimentatie te betalen na echtscheiding duurt 12 jaar, tenzij het een kinderloos huwelijk betreft dat korter dan 5 jaar heeft geduurd. In dat geval wordt de duur van de alimentatieplicht gelijk gesteld aan de duur van het huwelijk. Is deze 12 jaar nu echt een wet van meden en perzen?

Samenwonen

De plicht om partneralimentatie te betalen eindigt als de ontvanger gaat samenwonen met een nieuwe partner. Ik schreef daar eerder over (http://www.telegraaf.nl/dft/geld/experts/marjet_van_yperen/article22197570.ece). Samenwoning wordt niet snel aangenomen. De betaler moet van goede huize komen wil hij/zij kunnen bewijzen dat zijn/haar ex samenwoont. Het wordt als snel detective werk.

Wijziging van omstandigheden

Een eenmaal vastgestelde partneralimentatie is niet in beton gegoten. Deze wordt berekend op basis van de financiële situatie van ex-echtgenoten op dat moment. Daarin kan van alles wijzigen. Eén van hen kan ziek worden en daardoor in inkomen dalen, zijn/haar baan verliezen of juist promotie maken. De gezinssituatie kan wijzigen etc.

Het kan dus voorkomen dat op enig moment geen partneralimentatie meer betaald hoeft te worden omdat de betaler geen financiële draagkracht meer heeft. Het kan ook zo zijn dat de ontvanger zoveel meer inkomen is gaan genereren dat deze geen alimentatie meer nodig heeft. De alimentatie eindigt in deze situaties niet, maar de verplichting wordt op nul gesteld.

Limitering

De wet biedt de mogelijkheid om partneralimentatie te limiteren, dat wil zeggen in duur te beperken. Wil een dergelijk verzoek slagen dan moet de betaler aannemelijk maken waarom in zijn/haar specifieke situatie het niet redelijk is de alimentatie 12 jaar te laten duren.

In de praktijk wordt ter gelegenheid van de echtscheiding nog al eens om limitering gevraagd, maar de rechterlijke macht is niet scheutig met toewijzing van dergelijke verzoeken. Alle feiten en omstandigheden van de specifieke situatie worden dan meegewogen, met name de verdiencapaciteit van de ontvanger.

Verbleking van de behoefte

Limitering bij echtscheiding wordt niet vaak toegewezen. Betalers hebben meer kans op succes als zij het na een aantal jaren van betalen nog eens proberen.

Inmiddels wordt in grote kring aangenomen dat de behoefte aan alimentatie, die gerelateerd is aan de welstand van het huwelijk, afneemt naarmate de jaren verstrijken. De ‘huwelijksgerelateerdheid’ van de behoefte aan alimentatie wordt minder als de echtscheiding verder in het verleden ligt. Dat wordt ook wel ‘verbleking’ van de behoefte genoemd.

Van de ontvanger wordt verwacht, afhankelijk van zijn/haar verdiencapaciteit, zich in te spannen om werk te vinden. Als de ontvanger naar de smaak van de rechter voldoende tijd heeft gehad om meer inkomen te genereren, maar daar onvoldoende zijn/haar best voor heeft gedaan, heeft een verzoek tot limitering (c.q. vermindering) na een aantal jaren van betaling kans van slagen.

Advies

Als u alimentatie ontvangt, dient u er rekening mee houden dat na verloop van jaren een limiteringsverzoek (c.q. verlagingsverzoek) ingediend kan worden en u aannemelijk moet maken, afhankelijk van uw verdiencapaciteit, op welke wijze u zich de afgelopen jaren heeft ingespannen om in eigen levensonderhoud te voorzien. Stilzitten brengt uw alimentatie in de toekomst in gevaar.

Als u alimentatie betaalt, bestaat voor u wellicht de mogelijkheid om tussentijds limitering (c.q. verlaging) van de partneralimentatie te vragen. De kans op succes wordt groter naarmate de tijd verstrijkt, omdat algemeen wordt aangenomen dat de huwelijksgerelateerde behoefte van de ontvanger afneemt naarmate de echtscheiding langer in het verleden ligt.