865157
Financieel

Grote premieverhoging WGA niet nodig

In mijn vorige columns heb ik telkens gewezen op de risico’s die de overheid steeds meer afwentelt op de werkgever. Mijn kritiek is vaak dat de overheid de werkgevers onvoldoende informeert over wat er allemaal op ze afkomt en op welke wijze. Dit heeft zowel bij grote als kleine werkgevers geleid tot een gevoel van ‘onbehagen’, het woud aan regels wordt teveel, men weet wel iets van de verschillende regelingen, maar het totale overzicht ontbreekt volledig. Deze mening ben ik nog steeds toegedaan.

In deze column wil ik het eens een keer hebben over de private sector en met name de verzekeraars.  Zoals ik hier al eerder heb aangegeven, heeft de overheid besloten tot de wet BeZaVa (populair: ‘modernisering Ziektewet’; een heel verkeerde benaming omdat met name de WGA-lasten beïnvloed  worden door de invoering). 

 

Als eerste even wat algemene uitleg voor iedereen die het niet meer zo scherp heeft. Uit onderzoek is naar voren gekomen dat het grootste deel van de WGA-instroom wordt veroorzaakt door werknemers met een Ziektewetuitkering. Deze groep wordt de flex-medewerkers genoemd. Op de een of andere wijze is het de overheid niet gelukt deze groep weer goed en snel in het arbeidsproces terug te laten keren, met als gevolg een enorme  WGA-flex populatie.  De overheid heeft bedacht dat als werkgevers nu ook verantwoordelijk worden voor de Ziektewetuitkeringslasten van werknemers die in de Ziektewet stromen en tevens voor hun WGA-uitkeringslasten als ze vanuit de Ziektewet  doorstromen in de WGA, de uitkeringslasten vast zullen dalen. Maak een werkgever (financieel) verantwoordelijk en het komt goed, is de gedachte. Per 1-1-2014 is daarom al een gedifferentieerde Ziektewetpremie ingevoerd waardoor werkgevers belang hebben bij het voorkomen van Ziektewetinstroom.  Daarnaast is een van de maatregelen de samenvoeging van de WGA-vast- en WGA-flex per 1-1-2016. Werkgevers die op die datum eigenrisicodrager voor de WGA-vast zijn, worden dat dan automatisch ook voor de WGA-flex. Gevolg: een werkgever is verantwoordelijk voor zowel de zieke medewerker als de zieke ex-medewerker gedurende de eerste 104 ziekteweken alsmede max. 10 jaar voor de WGA-uitkeringen van deze personen. Dat is een periode van bij elkaar 12 jaar en dus heeft deze werkgever een groot financieel belang bij het beperken van de Ziektewet- en WGA-instroom van alle (ex)medewerkers. Hij zal dit moeten vertalen in de vorm van een soort risicomanagement.  De overheid  heeft daartoe de mogelijkheid gegeven dat werkgevers per 1-1-2016 ook eigenrisicodrager kunnen worden voor de WGA-flex. Dit heeft weer tot gevolg  dat verzekeraars de premies voor o.a. de WGA-eigenrisicodragersverzekeringen moeten aanpassen rekening houdend met de toename van het risico. En daar gaat het mij nu om!

 

Als input voor de nieuwe wetgeving heeft de overheid uitkeringsdata  gebruikt van het UWV en één grote private uitvoerder. Omdat verder geen data voorhanden is, zullen ook de verzekeraars hun premiestelling op deze database moeten baseren. Maar daar zit een grote adder onder het gras!

 

Uitgaande van de genoemde gegevens spreken verzekeraars al over een noodzakelijke verdubbeling van de premies per 1-1-2016, met als gevolg een onbetaalbaar eigenrisicodragerschap en massale terugkeer naar het UWV.  In grote lijnen was  dit ook zichtbaar: ca. 50% van de WGA-instroom komt uit de Ziektewet. Maar klopt dit wel?

 

De grote populatie in de Ziektewet (en dus ook de risicogroep voor toename van de WGA-premies) bestaat uit drie hoofdgroepen waarvan slechts één kleine groep middels premiedifferentiatie of eigenrisicodragerschap wordt toegerekend aan de werkgevers! Het grootste deel van de Ziektewet-populatie komt nml. voort uit de WW en uitzendbranche. Voor deze groepen is ofwel het uitzendbureau ofwel de BV Nederland in zijn geheel financieel verantwoordelijk (WW-premies), maar niet de individuele werkgever! Deze grote groepen moeten dus ook niet worden meegenomen bij het vaststellen van de nieuwe premies. Dit betekent dat een grote premietoename voor de WGA-flex bij de samenvoeging met de WGA-vast helemaal niet nodig is (en al helemaal niet gewenst in de  ‘strijd’ met het UWV). Immers de groep waarvoor de werkgever (en dus eventueel de WGA-eigenrisicodragersverzekeraar) verantwoordelijk is, betreft slechts een deel van de gehele populatie en zeker niet het meest risicovolle deel. Ook de ervaringen in onze praktijk wijzen in die richting: veel werknemers uit de werkelijk van toepassing zijn de kleine groep flexmedewerkers zijn aan ons toevertrouwd. We ontvangen weinig Ziektewetclaims, maar verrichten wel veel ZW-uitvoeringswerk met als gevolg tot op heden geen WGA-flexinstroom! Dit ligt niet alleen aan de kwaliteit van de dienstverlening, maar simpelweg ook aan een beperkt instroomrisico.  Dit risico kan voor een deel positief worden beïnvloed.

 

Mijn ervaring is dat door een gedeelde verantwoordelijkheid van werknemer, werkgever en Ziektewet-uitvoerder zowel voorafgaand aan als na de indiening van de Ziektewetclaim de instroom en de duur van  het verblijf in de Ziektewet het financiële risico voor werkgevers al enorm is afgenomen. Daarnaast neemt de overheid ook zelf maatregelen door middel van een extra beoordeling van de Ziektewet-uitkeringsgerechtigde na één jaar ziekte, waardoor de kosten ook zonder inmenging van een private partij fors zullen afnemen en instroom in de WGA zeer beperkt zal zijn.

 

Dus verzekeraars:  zorg voor een eigen onafhankelijke database waarbij een splitsing is gemaakt tussen de verschillende risicogroepen voor ZW-instroom. Laat je niet gek maken door database gebaseerd op oude regelgeving en uitvoering. Mijn ervaring (en die van meer private  partijen in de markt) is dat de toename van het risico voor de gedifferentieerde of private Ziektewet- en/of WGA-premie slechts fractioneel is. Slechts een enkeling  uit een normale MKB of grootzakelijke doelgroep doet beroep op een Ziektewetuitkering en als deze personen snel en zorgvuldig worden begeleid vindt er nauwelijks doorstroom naar de WGA plaats. Dan praten we over een zeer beperkt risico waarvoor nauwelijks extra premie nodig is!

 

En werkgevers: wees alert! De verzekeraars hebben aardig wat WGA-verliezen goed te maken. Deze moeten niet op de werkgevers worden afgewenteld onder het mom van een (in de praktijk minieme) toename door het flexrisico. Besteed aandacht aan het risicomanagement voor wat betreft verzuim en arbeidsongeschiktheid. En accepteer niet zomaar premieverhogingen als er een zeer beperkte flexibele schil is in uw bedrijf. Tenslotte: controleer premiebeschikkingen Whk van het UWV op de instroom, want ook UWV doet wel eens rare dingen.

 

Laten we met z’n allen zorgdragen  dat werkgevers niet weer met een enorme (onnodige)  premieverhoging en dus toename van de werkgeverslasten worden geconfronteerd, uitsluitend op basis van algemene percentages zonder te controleren of die ook voor het betreffende gemiddelde werkgeversrisico gelden. De risicotoename is naar mijn mening fractioneel.