Nieuws/Financieel

Het zwarte goud

Sinds 2010 is er sprake van een stijgende driehoeksformatie in het technische beeld van de olieprijs (West Texas Intermediate, WTI). De bodems in dit langetermijnbeeld zijn daarbij stijgend, maar aan de andere kant is er een zware horizontale weerstandzone tussen de $110 en $114.

In september vorig jaar testte de WTI voor de laatste keer deze weerstandszone, waarna een forse correctie startte. Het smalle dalende kortetermijntrendkanaal (vlagpatroon) werd al in december opwaarts verlaten, maar de olieprijs viel hierna terug naar de bodems van de laatste maanden en diepte deze zelfs verder uit.

 

Medio januari vormde de WTI een dubbele bodem in de zone $91,50 – 92 waarmee hij ruim boven de stijgende langetermijnbodemlijn van $86,50 bleef. In januari werd ook een ‘island reversal’, een bodempatroon afgerond. De gapzone van dit patroon ligt bij de $95,50 – 96,25 en geldt als belangrijk steunniveau.

Anderhalve week geleden wist de WTI een volgende belangrijke doorbraak te forceren. Hij brak door de dalende toppenlijn die vanaf de $110-top loopt en door de horizontale weerstand van $98. Dit betekende het einde van de correctie van de afgelopen maanden.

De komende periode houd ik rekening met een hertest van de $110 – 114. Pas een doorbraak door deze zone start de volgende fase van de stijgende langetermijntrend. Vorige week brak de WTI ook door de decembertop van $100,75 en zijn 200-daags gemiddelde. Dit gemiddelde van $99,70 geldt nu als eerste steunpunt. Weerstand is tot aan de jaartop alleen nog te vinden bij $103,50 en 106,50.

Disclaimer