995970
Financieel

Rijkere diversificatie maakt beleggers rijker

Spreiding aanbrengen in de beleggingsportefeuille is zonder meer een wijs besluit. Het verschil in rendement tussen een beetje spreiding en een zo optimaal mogelijke spreiding kan echter enorm zijn.

De financiële crisis deed veel beleggers beseffen dat zij niet goed gespreid waren als verondersteld. Het bleek dat zij onvoldoende blootstelling hadden aan voldoende beleggingscategorieën. Volgens professor Finance Christopher Geczy van de toonaangevende business universiteit Wharton School heeft niet de moderne portefeuilletheorie het laten afweten tijdens de kredietcrisis, maar waren veel beleggingsportefeuilles onvoldoende gespreid. ‘Toegenomen volatiliteit gaat in de regel gepaard met hogere correlaties tussen aandelen en obligaties en ook andere beleggingen,’ zegt Geczy die eraan toevoegt dat ook in goede beurstijden correlaties ook verrassend hoog kunnen zijn.

Als de stress hoog is op de financiële markten dan stijgen de correlaties tussen beleggingcategorieën sterk. Daardoor kunnen beleggers er niet meer blind op vertrouwen dat een klassiek gespreide beleggingsportefeuille - 60% aandelen multinationals en 40% staatsobligaties - afdoende spreiding biedt om financiële doelstellingen voor later te realiseren. ‘Hoewel 40% is belegd in schuldpapier is bijna het gehele risico van zo’n portefeuille toe te schrijven aan aandelen. De afgelopen 15 jaar bedroeg de correlatie tussen rendementen van een 60/40-portefuille en een pure aandelenportefeuille 0,99. Ze waren bijna perfect gecorreleerd,’ zegt Geczy.

Op zoek naar rijke spreiding

Volgens de professor moeten beleggers op zoek naar rijkere spreiding door blootstelling te verkrijgen aan zoveel mogelijk beleggingscategorieën, die niet sterk correleren. Geczy pleit onder andere voor een klein beetje vastgoed en infrastructuur in de beleggingsportefeuille, eventueel ook grondstoffen en beleggingen die profiteren van een opgaande of juist neergaande markt. Aandelen en obligaties kunnen worden verder gesegmenteerd worden naar aandelen van grote, middelgrote bedrijven en kleine bedrijven, uit andere ontwikkelde landen en opkomende markten. Obligaties kunnen op hun beurt worden onderverdeeld in investment grade obligaties, staatsobligaties en junks bonds. ‘Op die manier stellen beleggers een portefeuille samen die is gebaseerd op blootstelling aan risico’s en niet alleen bestaat uit meerdere beleggingscategorieën.’

In de moderne portefeuilletheorie wordt vaak 10% genoemd als maximumpercentage voor het aandeel alternatieve beleggingen, maar Geczy pleit voor een hoger getal. Volgens de professor worden alternatieve beleggingen soms ten onrechte slecht verhandelbaar en risicovol gezien. ‘Alternatieve beleggingen verloren tijdens de kredietcrisis minder aan waarde en konden daardoor makkelijker herstellen. De S&P 500 leverde in de periode tussen herfst 2007 tot eind 2009 meer dan 50% in, tegen de Dow Jones Credit Suisse Hedge Fund Index maar 19,7%. Daardoor kon de laatste categorie ook sneller herstellen.’

Voor alle artikelen van BlackRock klik hier > >