Nieuws/Gesponsord
1089910349
Gesponsord
Gesponsord door de KNRM
Deze inhoud valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van De Telegraaf.

Gommers en Kuipers oefenen medische evacuatie bij de KNRM

In Hoek van Holland ligt het reddingstation van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij dat de meeste medische evacuaties uitvoert van alle reddingstations in Nederland. De KNRM-vrijwilligers opereren hier in de grootste haven van Europa, de Port of Rotterdam. In zo’n haven met internationaal vaarverkeer dat dag en nacht doorvaart, gebeurt nog weleens wat. Diederik Gommers en Ernst Kuipers, medici en kabinetsadviseurs inzake COVID-19, gingen een avond mee met een oefening. Zij ontdekten hoe zwaar het is om met windkracht 7 een slachtoffer vanaf een 7 meter hoog zeeschip veilig te evacueren.

Het KNRM-station is gevestigd in een pand dat onderdeel is van een pittoresk rijtje witte huizen met oranje pannendaken aan de Stationsweg in Hoek van Holland. Het lijkt een vreemde eend in de bijt in de verder stoere maritieme omgeving waar reusachtige zee- en containerschepen langsvaren en je met de boot de overstap naar Engeland kunt maken. De Koninklijke Zuid Hollandsche Maatschappij tot Redding van Schipbreukelingen bouwde de woningen in 1900 voor de bemanningsleden van de stoomreddingboot die pal voor de deur in de Berghaven lag. Tegenwoordig is nog een van de huizen in het bezit van de KNRM.

Val van 12 meter

Achter de voordeur van het historische boothuis is de stoere sfeer van het havengebied weer terug te vinden. Niet zozeer qua interieur, maar wel wat betreft de bemanning die klaarstaat als er iets gebeurt op een van de tientallen schepen die op volle zee in ankergebieden bij de Rotterdamse haven voor anker liggen. “Als er een ongeluk gebeurt of iemand wordt ziek op een van de schepen, dan halen wij ze op”, zegt schipper Rick Slijk nuchter. Hij was 10 jaar vrijwilliger voordat hij in 2018 beroepsschipper bij de KNRM werd. “Als een zeeman de Kustwacht oproept en de Radio Medische Dienst van de KNRM om medische assistentie vraagt, dan weet je dat het niet voor een paracetamolletje is. Dan is er iets ergers aan de hand.”

Dit jaar zijn de Hoekse redders negen keer uitgerukt voor een medische evacuatie. Begin augustus viel een bemanningslid aan dek van een vrachtschip maar liefst 12 meter naar beneden. In dit soort gevallen stuurt de Kustwacht ook een search and rescue (SAR)-helikopter naast het alarmeren van het KNRM-station. Dat is standaard protocol.

Rick: “De boot lag een half uur varen van ons reddingstation verwijderd. We waren als eerste ter plaatse en hebben de man kunnen stabiliseren totdat de verpleegkundige met de helikopter kwam. Vanaf dat moment assisteren wij waar we kunnen. In dit geval is het slachtoffer met de helikopter naar een ziekenhuis overgebracht, maar als dit door omstandigheden niet mogelijk is moeten we de persoon met een brancard vanaf een hoogte van soms wel 9 meter van een schip in de reddingboot laten zakken.”

Code geel voor harde windstoten

Dit laatste is precies de oefening die vanavond op het programma staat. Schipper Rick heeft toestemming om te oefenen op een schip dat aangemeerd ligt in de Europahaven op 10 minuten varen van het boothuis. Dit keer geen oefening op open zee, omdat het KNMI code geel heeft afgegeven voor harde wind en windstoten en er vanavond twee bijzondere gasten meevaren. Ernst Kuipers, voorzitter van het Erasmus MC en het Landelijk Netwerk Acute Zorg, en Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care, mogen mee aan boord van reddingboot Jeanine Parqui.

Rijkshavenmeester en voorzitter van de plaatselijke commissie René de Vries geeft de twee heren een korte introductie voordat zij in een overlevingspak gehesen worden. Beide medici luisteren aandachtig wanneer René vertelt over een reanimatie die vrijwilliger Alex anderhalf uur lang heeft uitgevoerd in een kleine en bloedhete stuurhut in het bijzijn van geschokte bemanningsleden. Helaas heeft deze man het niet gehaald.

René vertelt ook over een andere redding, waarbij een zeilboot met een gezinnetje aan boord tussen de reusachtige binnenvaartschepen was beland met motorpech en een huilend kind. Rick nam zelfs nog de moeite om de motor te repareren. Het geeft de verschillende situaties weer waarmee zij te maken krijgen. Want naast acties op grote schepen ontvangen de redders ook hulpvragen van zeil- en sportvisbootjes, kiters en surfers.

Gommers en Kuipers: onder de indruk

Gehuld in overlevingspakken stapt de bemanning aan boord van de reddingboot die tegenover het boothuis ligt. Ze varen vanuit de Berghaven via het Breeddiep naar de Europahaven. Hier wordt een medische evacuatie nagebootst vanaf een schip met een hoogte van zo’n 7 meter. Gommers en Kuipers krijgen instructies over hoe zij via een loodsladder - een touwladder - aan dek moeten klimmen. “Altijd drie punten tegelijk vasthouden, dus nooit én een hand én een voet los van de ladder”, herhaalt Kuipers de instructies.

Wat indruk maakt, is de manier waarop KNRM’ers op de reddingboot én op het schip het ‘slachtoffer’ op een brancard loodrecht, in een verticale houding, door middel van touwen naar beneden laten zakken. ‘Vieren en aantrekken, vieren en aantrekken’, is hierbij het credo. “Je moet goed samenwerken en elkaar continu in de gaten houden, anders kan de brancard zomaar scheef gaan hangen”, legt Martin uit. “Hoe doen jullie dit midden op zee als er golfslag is?”, vraagt Gommers zich verbaasd af.

In de haven is inderdaad geen golfslag. Daarom laat de bemanning na de oefening voelen hoe het is om op open zee met windkracht 6/7 tegen de golven in te varen. Ze maken een paar rake klappen op de golven. Vol adrenaline en ontzag voor de vrijwilligers praten Gommers en Kuipers in het boothuis met de bemanning en een biertje na over hun ‘avontuur’. Gommers kan zijn enthousiasme nauwelijks onderdrukken. “Ik ga hier wonen”, roept hij uit. “De snelheid en de power van de reddingboot. En de stuurmanskunst die je moet bezitten om de golven te trotseren. Ongelooflijk.”

Kuipers is onder de indruk van de inzet van de vrijwilligers. “Jullie functioneren aan boord echt als een team en houden elkaar continu in de gaten. Dat maakt indruk. En dat jullie dit werk en het oefenen allemaal in jullie eigen tijd doen, is heel bijzonder.”

De getrainde vrijwilligers incasseren de complimenten schouderophalend. Hen breng je niet zo snel van hun stuk. “Wij bekijken situaties vanuit een reddingbootperspectief”, zegt schipper Rick. “Pragmatisch en vooral: houd het simpel.”

KNRM helpt en redt mensen in nood

De Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij helpt en redt mensen in nood op het water. De vrijwillige redders en reddingboten zijn 24 uur per dag beschikbaar voor spoedeisende hulp en niet-spoedeisende hulp. Op basis van goed zeemanschap verleent de KNRM hulp op het water aan een ieder die hierom vraagt. KNRM redt en helpt, kosteloos. Sinds 1824 en dat blijft zo.

De KNRM is geen overheidsdienst, maar een zelfstandige organisatie met een eigen financiering, die in stand wordt gehouden door donaties, giften en nalatenschappen.