Nieuws/Lifestyle
1067817001
Lifestyle

Een zomer in de Kop van Schouwen in Zeeland

Niet alleen strand en stuivend duin, maar ook het grootste bos van Zeeland én knusse dorpjes. De Kop van Schouwen biedt een bonte mix aan ervaringen. En wie zei daar dat Zeeland de meeste zonuren heeft?

Dat is even een kleine tegenvaller. De iconische vuurtoren van het Zeeuwse Haamstede, bekend van het vroegere bankbiljet van 250 gulden, blijkt geheel ingepakt in wit plastic. Alsof (wijlen) kunstenaar Christo bezig is geweest. Nodig voor onderhoud en herstel, nadat in de oude verflaag schadelijke stoffen waren aangetroffen.

Zo missen we de karakteristieke rood-witte spiraal die normaal gesproken uitermate fotogeniek boven het groen uitsteekt. Die opvallende tekening is te danken aan de aanwezigheid van het nabijgelegen vliegveld Haamstede, momenteel in gebruik bij zweefvliegers. Toen het veld in 1930 werd aangelegd, moest de vuurtoren van veraf voor de vliegers zichtbaar zijn.

Ook een goede plek om even een kijkje te nemen, want het is een leuk gezicht om de kleine zweefvliegtuigjes de lucht in de zien gaan.

Vliegveld

Grappig weetje: Haamstede was in die jaren 30 het eerste vliegveld waarop de KLM vanaf Waalhaven interne lijnvluchten vloog. Nu is het veld het domein van Vliegclub Haamstede. Er zijn mogelijkheden om eens mee te vliegen en zo de Kop van Schouwen van bovenaf te ervaren.

Want dat is het gebied waar we vandaag rondkijken. Bijzonder, want het is een aangename mix van natuur, imposante duinen, de zee en gezellige dorpjes. We volgen eerst maar eens het brede Verklikkerpad, nabij de vuurtoren, richting het strand. Links en rechts zien we een imposant duinenlandschap en het is dan ook best klimmen en dalen voordat we het prachtig brede natuurstrand bereiken.

Hier groeien de duinen nog op een natuurlijke manier aan, zichtbaar door heuveltjes met daarop voorzichtig opkomend helmgras.

Stranden zijn er hier op Schouwen-Duiveland te kust en te keur. Wie graag de auto vlakbij wil parkeren en niet tegen een beetje drukte opziet, kiest voor de grote strandopgang bij de rotonde van Westenschouwen.

Wie naar meer rust en ruimte haakt, neemt een van de wandelpaden vanaf het gebied bij de vuurtoren, zoals het Verklikkerpad. De echte fijnproever ten slotte fietst de Zeepeduinen in (begin bijvoorbeeld bij de Adriaan van der Weijdeweg). De Zeepeduinen zelf, ten westen van Burgh-Haamstede, is al een prachtig natuurgebied.

Maar de verschillende overgangen leiden ook nog eens naar echt rustige stranden met van die lange rijen met houten paalhoofden, neergezet om erosie van de kust tegen te gaan. Ook een prima plek om bij eb naar krabbetjes te zoeken.

Tijd voor wat vertier én een lunch in Burgh-Haamstede. Eigenlijk twee dorpjes, met elkaar verbonden door lintbebouwing. Haamstede is de grote drukke broer met vele winkels, restaurants en terrasjes, Burgh is het kleine slaperige zusje. Een aan te raden stop in Burgh: de museale bakkerij Sonnemans, bomvol brocante, ouderwets snoep en streekproducten. En heerlijk brood, natuurlijk. Wie hier een echte Zeeuwse bolus koopt, moet zijn voorbereid op kleverige handen!

In Haamstede strijken we vervolgens neer bij de locale hotspot, hotel-restaurant Bom. Wat een gezelligheid, zo lekker op het terras midden in het dorp, en wat een uitgebreide kaart. Echt voor iedereen wat wils, van culi-gamba’s tot uitsmijters. Tegenover het terras de leuke winkel van Cees Dijkman, gespecialiseerd in vliegers. Een kleurig en feestelijk assortiment en enorm geschikt om meteen mee te nemen naar het strand. Haamstede beschikt ook over een echt kasteel. Slot Haamstede, midden in het dorp tegenover de kerk. Het slot met bijbehorend bos en duingebied is in 1981 door Natuurmonumenten van de erven Van der Lek de Clercq gekocht. De familie had het sinds 1850 in bezit en bedong bij de verkoop het gebruiksrecht. Het slot is dus privé bewoond en het bos is alleen toegankelijk met excursies via Natuurmonumenten. Wel staat het hek vaak open zodat er even een leuke foto van het stoere kasteel met poortgebouw en wapenschild kan worden gemaakt.

Verdronken dorp

Via het haventje van Burghsluis rijden we langs de nabijgelegen Plompe Toren, de enige overgebleven herinnering aan het verdronken dorp Koudekerke. Dit plaatsje verdween in de zeventiende eeuw van de kaart doordat de Oosterschelde oprukte.

Alleen de toren, een prachtig uitzichtpunt maar helaas gesloten in verband met corona, bleef staan als baken voor de scheepvaart.

Waar kan een bezoek aan Zeeland beter worden afgesloten dan in Deltapark Neeltje Jans? Het themapark is als voormalig werkeiland onderdeel van de Oosterscheldekering. Veel waterspeelpret, maar ook een walvisexpo en een groot aquarium. Normaal gesproken is een rondleiding mogelijk door het binnenste van de stormvloedkering, in verband met de coronamaatregelen is dat beperkt tot een bezoek.

Hoe zit het nou met die veelbesproken extra zonuren in Zeeland? In de zomer wordt de provincie inderdaad echt overbedeeld.

De oorzaak ligt in het ontbreken van stapelwolken; deze kom je boven land veelvuldig tegen, maar boven de Ooster- en Westerschelde en de Noordzee slechts zelden.

Mooi meegenomen tijdens een bezoek aan het bijzondere Schouwen-Duiveland.