Nieuws/Lifestyle
1243397362
Lifestyle

Spijt: ’Als mijn vriendin maar niet achter mijn Casanova-verleden komt...’

In onze rubriek SPIJT vertellen lezers over hun ervaringen. Deze week: de liefde gevonden, maar bang dat zij achter zijn seksverleden komt...

Eens in de zoveel tijd is er weer zo’n opschepper die het nodig vindt om het aantal vrouwen te noemen met wie hij het bed heeft gedeeld. Jeroen Pauw: 200 dames. Die zanger van Simply Red: duizend. En lélijk dat hij is!

Altijd een man die zo’n bekentenis doet. Een vrouw die legio bedpartners heeft gehad, wordt nog steeds als een afgelikte boterham gezien. Een man is bijna een held maar in feite is hij net zo sletterig.

Ik weet er alles van, want ik was precies zo. Alleen ben ik er niet trots op. Integendeel. Ik probeer mijn verleden stil te houden.

Al op de middelbare school had ik veel sjans van de meiden, maar daar ging ik niet op in. Ik had verkering met Rosalie en had haar eeuwig trouw beloofd. ’Eeuwig’ duurde zeker een maand of drie. Toen ging Rosalie aan de haal met de ander.

Gedumpt worden deed pijn. Maar als Rosalie had gedacht dat ik in een hoekje zou gaan zitten kniezen, had ze het mis. Want nu ging ik maar al te graag op de andere meisjes in.

Ik was een gewilde maar ook een gewillige prooi. De ene week liep ik hand in hand met Anita, de andere week liet ik me expres zoenend met Kimberly betrappen. Qua seks bleef het bij wat onhandig gefriemel.

Dat werd wel anders toen ik ging studeren. Een andere stad, een andere omgeving, nieuwe vrienden. En vooral nieuwe vriendinnen. Of liever gezegd: scharrels. Rosalie was niet meer in de buurt, maar ik had de smaak te pakken. Mijn motto was ’een weekeinde niet versierd is een weekeinde niet geleefd’.

Na vele jaren van flierefluiten verloor ik langzaam toch mijn wilde haren. Een tijd lang leefde ik zelfs celibatair.

Uiteindelijk ontmoette ik Stefanie die in eerste instantie niet in mij geïnteresseerd was. Tegen de tijd dat ons seksleven op gang kwam, was ik enorm verliefd op haar. Vrijen met iemand van wie je houdt, was een nieuwe sensatie voor mij. Het was voorgoed gedaan met de onenightstands.

Ik vraag Stef niet naar haar vroegere vriendjes. Deels omdat ik vind: wij zijn nu samen, het verleden doet er niet toe.

Maar deels omdat ik het dan ook zelf moet opbiechten. Ik heb mijn aantallen meisjes en vrouwen niet bijgehouden, maar het moeten er véél zijn geweest. Ik weet dat Stef neerkijkt op zulke types; ik heb haar daar nare opmerkingen over horen maken.

Dus komt zo’n zanger met z’n veroveringen in het nieuws, dan ben ik altijd bang dat iemand tegen me zegt: „Jij was toch ook een vrouwenverslinder?” Of: „Met hoeveel meiden heb jij het eigenlijk gedaan?” Waar Stef bij is, om te kijken hoe zij reageert.

Voor familie en vrienden hoef ik niet bang te zijn; zij weten hoe happy ik ben en zullen me niet in verlegenheid brengen. Het zijn de kennissen, collega’s en buren voor wie je moet oppassen. Er is er steevast eentje bij die je het licht in de ogen niet gunt. Daarom houd ik Stef zoveel mogelijk bij zulke mensen weg.

Ik heb spijt dat ik Stefanie nooit heb verteld hoe mijn liefdesleven er voorheen uitzag. Dan had ik tenminste geweten waar ik aan toe was; dan had zij kunnen kiezen of ze bij me zou blijven. Nu ben ik bang dat het alsnog afgelopen is als ze erachter komt...

Deze rubriek is gebaseerd op waargebeurde verhalen. Wilt u ook (anoniem) kwijt wat u anders zou hebben gedaan? Mail uw verhaal, circa 600 woorden, naar [email protected].