Nieuws/Lifestyle
1264613775
Lifestyle

Spijt: ’Ik liet gouden date door mijn vingers glippen’

“Of ik mee wilde naar het bal van zijn studentenvereniging? Nou, nee. Vele jaren later zag ik hem weer als spreker tijdens een webinar. Met een uitstraling van heb-ik-jou-daar.

We konden niet meer van elkaar verschillen. Hij was een bloedserieuze student aan een Technische Universiteit. In het weekend was hij altijd thuis bij zijn ouders en dan zag ik hem. Maar waar mijn leven naast mijn studie vooral bestond uit funshoppen met vriendinnen, uitgaan en stedentripjes, werd zijn leven bepaald door ambities, hij wilde cum laude afstuderen, daarna een promotiestudie. Misschien ooit een professoraat. Hoogdravende taal voor een speelse, goedlachse meid als ik.

Vaak kwam hij op zaterdag even kletsen bij mijn bijbaantje, de plek waar ik hem leerde kennen. In de groentezaak waar ik werkte, werd ik met hem geplaagd. Is Wouter al geweest? was de gimmick. En als hij dan zogenaamd boodschappen voor zijn moeder had gedaan, werden zijn bezoekjes uitgebreid geëvalueerd: zag je hoe hij keek toen je de aardbeien gaf? En wat keek hij je diep in de ogen bij het afrekenen, grapten de collega’s. Ik vond het wel best, lachte met ze mee en zag Wouter nou niet echt als datemateriaal. Totdat hij me op een dag te midden van de bloemkool, broccoli en aardappelen meevroeg naar het gala van zijn studentenvereniging. Als zijn date.

Ik twijfelde. Zou ik met Wouter wel echt een leuke avond hebben? Was hij niet veel te harkerig? En het was de bedoeling dat ik het hele galaweekend bij Wouter zou blijven, maar wat nou als er geen bal aan was? Bovendien zou ik in hetzelfde weekend al met een aantal vriendinnen naar een popconcert gaan. Een van die vriendinnen legde ik mijn dilemma voor. Ze haalde me over om het vriendinnenweekend voorrang te geven. Wouter was diep teleurgesteld. Het was meteen afgelopen met zijn bezoekjes aan de groenteboer.

Een paar weken later belde de vriendin op. Of we een keer met z’n tweeën ergens wat konden gaan drinken, ze had wat te vertellen. Nietsvermoedend ging ik erheen. Na een paar drankjes kwam het hoge woord eruit. Ze had een relatie met Wouter. Ik was met stomheid geslagen. Je wilde ‘m toch niet?, vroeg ze nog. Hoe ik de avond ben doorgekomen, weet ik niet meer. Thuisgekomen heb ik mezelf uitgefoeterd. Had ik het haar maar nooit verteld! Wat had ik een spijt. Want stiekem miste ik Wouter al meer dan ik beseft had.

Het is inmiddels meer dan twintig jaar geleden. Wouter heb ik nooit meer gesproken, de vriendschap met die vriendin bloedde al snel dood. Wouter en zij zijn uiteindelijk getrouwd. Eigenlijk heb ik nooit meer aan ze gedacht, tot afgelopen week. Mijn werkgever had een webinar georganiseerd. En raad eens wie de expert was die voor de camera plaatsnam? Wouter! Strak in het pak en wat een uitstraling! De collega’s zeiden achteraf dat hij een steengoed verhaal had. Ik heb er niets van meegekregen, ik was te verbijsterd.

De afgelopen dagen heb ik het internet afgegraasd om alles over hem te weten te komen. Hij is inderdaad gepromoveerd en ergens prof geworden. Heeft jaren in de Verenigde Staten op een aantal vooraanstaande universiteiten les gegeven. Is fanatiek zeezeiler geworden. Elke snipper informatie die ik aantref, bevestigt mijn gevoel: hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn om de galadate geen kans te geven?