Nieuws/Lifestyle
1273188
Lifestyle

Ouwe Jongens

Hokje 13

Bij de start van de motorrijlessen, wist ik al dat het theorie-examen mij het meest zou tegenstaan. Ik heb namelijk een enorme hekel aan leren uit boekjes.

Die weerstand moet in mijn schooljaren zijn ontstaan. Want als ik onverhoopt aan die tijd word herinnerd, dan komen de trauma’s van ’s nachts leren en uitgeput op school komen, examen- en tentamenstress en bijkomende ellende vanzelf weer boven.

Met hangen en wurgen heb ik een respectabel diploma binnengesleept, maar de walging van schoolse activiteiten is gebleven. Tot op de dag van vandaag.

Leren is leuk, maar dan wel in de praktijk. Na een paar keer werken aan de voertuigbeheersing op een parkeerterrein en wat vrije oefening op de weg, kreeg ik de smaak van het motorrijden te pakken.

En omdat  ‘theorie’ doen voor het motorrijbewijs verplicht is,  ook al rijd je inmiddels 33 jaar schadevrij (afkloppen!) auto, meteen maar voortvarend een examendatum geprikt bij het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR).  

De voorbereiding verliep als vanouds. Een geleend boek, een gekregen restantje online-oefenexamens, druk met van alles en nog wat, en uitgerekend zo ongeveer de mooiste en warmste dagen van het jaar vlak voor het examen…

Het enige verschil met de voorbereiding op schoolexamens was het ontbreken van stress. De druk van moeten slagen is er gelukkig niet meer, want je kunt na het lappen van een paar tientjes gewoon opnieuw een examenmomentje voor jezelf aanvragen.

Toch moet er iets van nervositeit in het spel geweest zijn, want het CBR-kantoor staat al jaren op dezelfde plek in mijn woonplaats, maar ik reed er aanvankelijk glad voorbij. Op het parkeerterrein beland, wist ik niet wat ik zag. Op 18-jarige leeftijd moet ik alles al eens hebben gezien, want het ‘roze vod’ zit sindsdien in mijn achterzak. Maar dit was een complete industrie geworden.

Tientallen geparkeerde lesauto’s, overal mensen in afwachting van hun examen. En hier en daar een blij – en kennelijk geslaagd – konijn dat naast een lesauto poseerde voor een foto. Binnen was het al niet rustiger. Lange banken vol zwijgende mensen die onrustig naar een bord keken of zij al aan de beurt waren voor hun theoretische proeve van bekwaamheid. In hun hand steevast een vel papier, dat ik niet had.

Bij de balie bleek dat ik mijn reserveringsnummer niet had uitgeprint. Ik bleef lachen, maar voelde wel een stukje opkomen.  Dat werd alleen maar erger toen ik het examen moest afleggen in hokje 13.

Alles liep vervolgens zoals verwacht. Het stukje is af en binnenkort ga ik op herhaling bij het CBR…

Reageren kan onderaan dit artikel of per mail: j.hendriks@telegraaf.nl

 

Lees ook:

- Opgestoken

- Burendag

- Snoeitheet

- Ouwe Rocker

- Watertje...

- Kermis

- De aftrap