Nieuws/Lifestyle
1274365
Lifestyle

Filmrecensie: ’Blair witch’

Duivelse woudheks is saai, oud bosbesje geworden

’Blair witch’.

’Blair witch’.

Zelfs de meest geharde griezelfanaten verstopten zich onder hun bioscoopstoel toen in 1999 het horrorgenre werd opgeschrikt door The Blair witch project. Deze instant klassieker (kosten: 22.000 dollar, opbrengst: 240 miljoen!) toonde middels ’found footage’ hoe een groepje filmstudenten op pad ging om een documentaire te maken over de aloude Heks van Blair. Na het lamlendige vervolg Book of shadows (2000) probeert de filmstudio met Blair witch nu een nieuwe schare fans voor de legendarische woudfeeks te enthousiasmeren.

’Blair witch’.

’Blair witch’.

Ga mee met James, de broer van filmstudente Heather die twintig jaar geleden tijdens het draaien van de heksendocu spoorloos verdween. Met enkele vrienden trekt hij de gedoemde Black Hills-bossen in om zijn vermiste zusje te zoeken. Slecht idee: de tentjes zijn nog niet opgezet of het gelazer begint al. ’s Nachts klinken luide knallen en ’s morgens zijn de bomen volgehangen met onheilspellende takkenfiguurtjes...

Met oorcamera’s, GoPro’s en drones maakt regisseur Adam Wingard ( You’re next) dankbaar gebruik van de voortschrijdende technologie. Maar omdat ook nu alle beelden donker, schokkerig en gebutst zijn, zorgen de geluidseffecten voor de grootste schrik. We horen veel geritsel, gekraak, gehijg en gekrijs. En dat gaat na een half uur behoorlijk vervelen, ook omdat er verhaaltechnisch teleurstellend weinig spannends gebeurt. Als herintroductie voor jonge griezelfanaten werkt Blair witch misschien. Oudere fans zullen tot hun schrik constateren dat de duivelse woudheks van weleer een saai, oud bosbesje is geworden.