Nieuws/Lifestyle
1284203
Lifestyle

Blog

Katten kwaad

Katten zijn in mijn beleving de meest controversiële huisdieren die we hier hebben rondlopen. Mensen haten ze of dwepen ermee. Kom je aan Poekie, Tijger of Saartje, dan kom je aan hen.

De gekte gaat bij sommigen zo ver dat het mij niet zou verbazen als er, alleen al door dit intro, enkele kattofielen met een rood waas voor ogen anonieme doodsbedreigingen beginnen te tikken.

Wie verder leest, kan zichzelf als een normaler mens beschouwen.

Want al vind ik katten vooral leuk als ze bij iemand anders wonen, ik begrijp helemaal dat mensen plezier beleven aan die lieve, vrolijke, aanhankelijke en pluizige schattebollen.

Nee, ik heb geen last van muizenissen. Maar als u zou weten hoeveel poezen- en kattenfans ik heb onder familie, vrienden, collega’s en buren, dan snapt u deze politiek-correcte opmerking wel.

In mijn jonge jaren als verslaggever op het Binnenhof had ik een zeker Kamerlid ooit bijna zover dat hij een pleidooi wilde houden voor een belasting op buitenkatten. Want waarom wel de hond als melkkoe voor de gemeente, maar al die rondrauzende Garfields niet?

Mijn tuintje in die tijd werd door lokale haarballen als kattenbak en speeltuin beschouwd en ’s nachts krijsten ze elkaar de meest gruwelijke verwensingen toe terwijl ik probeerde de slapen.

Na ampel beraad keerde de politicus echter terug op zijn schreden. Hij deelde mijn visie volkomen, maar hij kon zich geen electorale oorwassing permitteren. En die kans leek hem aanzienlijk groter, dan dat hij de geschiedenisboeken zou ingaan als de Held van de Kattentaks. En dat snapte ik dan wel weer, want politici  met negen levens zijn zeldzaam.

Tegenwoordig laat ik die beesten maar lekker zonnen in mijn tuin. Een enkele durfal komt zelfs nieuwsgierig snuffelen als ik op de oprit aan een motor sleutel. Kennelijk voelen ze aan dat ik milder ben geworden. Misschien zelfs wel een medestander…

Want toen mijn Vlam vertelde dat haar kater Fritz de dierenkliniek in was geschopt gingen zelfs mijn nekharen overeind staan.

Het oude beest tijgert ’s nachts wat door de buurt om zijn territorium te bewaken en meldt zich ’s ochtends vroeg jengelend bij haar voordeur. Dan eet hij wat en gaat liggen maffen. Tot afgelopen week.

Geen eetlust en zware ademnood leidden tot een spoedbezoek aan de dierenarts. Die concludeerde aan de hand van de inwendige schade dat het dier hoogstwaarschijnlijk een doodschop heeft gehad.

Het is lastig te bewijzen en de dader ligt dan sowieso op het spreekwoordelijke kerkhof. Maar Fritz weet precies hoe het zit. En old soldiers never die. Hij lijkt er na twee dagen in de kliniek toch bovenop te komen.

Mijn fantasie komt tot leven. Op een dag ziet Fritz zijn beul weer lopen en springt hem met opengesperde klauwen in zijn nek. Oog om oog …

Ja, katten doen wat met een mens.