Nieuws/Lifestyle
1303014
Lifestyle

Filmrecensie: 'De GVR'

Helemaal Roald Dahl

Steven Spielberg las het boek ooit voor aan al zijn zeven kinderen. Nu heeft hij Roald Dahls The BFG - in Nederland bekend als De GVR - bewerkt tot een fantasierijk filmavontuur dat even eng, poëtisch en aangenaam anarchistisch is als het origineel.

De Grote Vriendelijke Reus (Mark Rylance) vangt dromen en zet ze weer uit, maar heeft niet gerekend op de slapeloosheid van weesmeisje Sophie (Ruby Barnhill). Als zij hem in nachtelijk Londen betrapt, neemt hij haar tegenspartelend mee naar Reuzenland. Daar blijkt hij zelf de enige aardige gigant. En vegetariër bovendien, in tegenstelling tot zijn soortgenoten die wél graag een mensje lusten.

De toenadering van deze twee eenzame zielen vormt - mede dankzij Mark Rylance en zijn jonge tegenspeelster - het hart van Spielbergs verfilming. Ook leidt hun vriendschap tot een reuzenstrijd, die met hulp van de Britse vorstin en haar leger wordt beslecht. De regisseur blijft daarbij Dahls taalgrappen, zijn vaak kinderlijk naïeve verhaalwendingen en z'n soms platte (scheetjes)humor trouw.

Deze verfilming kwam mede tot stand met behulp van geavanceerde digitale effecten, die meestal goed uitpakken. Opvallend genoeg heeft de film daarnaast ook iets prettigs ouderwets, ondanks de grensverleggende technologie die eraan ten grondslag ligt. Dat is vooral terug te voeren op het bedaagde tempo, dat jonge en oudere kijkers alle ruimte biedt zich te laten betoveren door Dahls' wondere wereld.