Lifestyle/Wetenschap
13237866
Wetenschap

’Vurig virus leidt tot immense overlevingstocht’

Review The Last of Us: part II (PlayStation 4)

Hoofdpersoon Ellie uit de game ’The last of us: part II’.

Hoofdpersoon Ellie uit de game ’The last of us: part II’.

Amsterdam - Het is een luguber toeval: terwijl we onze zegeningen tellen in de nasleep van de eerste coronagolf, kunnen gamers zich vanaf vrijdag onderdompelen in de post-apocalyptische game The last of us: part II. Jij bent Ellie en je bent uit op keiharde wraak in een verlaten en duistere uithoek op deze aardkloot. Hoe? Door geïnfecteerden van een desastreus virus te ’vernietigen’.

Hoofdpersoon Ellie uit de game ’The last of us: part II’.

Hoofdpersoon Ellie uit de game ’The last of us: part II’.

De stoere Ellie, jouw personage in de game, blijkt immuun voor het desastreuze virus dat Seattle al 25 jaar in zijn greep houdt. Elke troosteloze steeg, verlaten kantoorpandje of uitgedoofde straat is jouw omgeving om overlevingsmateriaal te zoeken om jezelf levend en wel uit deze apocalyptische hel te halen.

Dit doe je niet alleen: samen met vrouwelijke side-kick en wederhelft Dina pluis je de route uit, op zoek naar een onbekend grote groep vijanden die Joel, overlevingspartner van Ellie in de eerste game, met gruwelijk geweld om het leven hebben gebracht. Dina struint met jou mee en de chemie tussen haar en Ellie spat van het scherm af.

Naarmate je de stille paden van Seattle ontdekt, blijkt de mensheid niet jouw enige vijand; geïnfecteerden van het virus lopen als zombies door de stad, gaan af op alles wat geluid maakt en schromen niet om hun tanden in jouw vlees te zetten. Je bent binnen de kortste keren hartstikke dood!

De mogelijkheid om geruisloos of gewelddadig te werk te gaan (lees: keihard met grote geweren de gezichten van de geïnfecteerden eraf schieten) ligt compleet in jouw handen. Na een aantal uur te hebben gespeeld leert de ervaring dat een onopvallende houding aannemen Ellie meer succes brengt in de game, maar uiteindelijk bepaal jij zelf hoe je verder wilt spelen; alle opties bieden genoeg uitkomsten.

Gameplay & graphics

Ten opzichte van het eerste deel is de gameplay nauwelijks veranderd in het tweede deel. De besturing is ietwat scherp gesteld, maar benadrukt de herkenbaarheid van de vorige game. Je eigen verzorgingskit en wapens in elkaar timmeren door middel van gevonden voorwerpen in verlate pandjes en lege straten zorgen ervoor dat je Ellie steviger in haar schoenen laat staan om te vechten tegen alsmaar sterker wordende vijanden.

Ieder hoofdstuk is qua verhaal steeds beter, spannender en sterker dan het vorige, verveling wordt geen seconde toegelaten. Het enige noemenswaardige minpunt in de game is dat het uitschakelen van deze vijanden best repetitief aanvoelt: na drie keer een geïnfecteerde stilletjes ’om te hebben gelegd’ heb je dat onderdeel, ondanks de angstige spanning, wel gezien.

De graphics zijn levendig, verbluffend en adembenemend, je waant je echt in een verlaten metropool en je denkt wel tweemaal na voordat je een volgende stap zet. Sta af en toe stil en kijk gewoon voor je uit, de details zijn tot in de puntjes uitgewerkt. Een glimp van de zonsondergang opvangen in een doodstille miljoenenstad – die is ondergedompeld in woest onkruid en verroeste auto’s, met Ellie toekijkend op haar paard Shimmeris al reden genoeg om de game in huis te halen.

Conclusie

In The last of us: part II zijn er veel overeenkomsten met de huidige wereld, waarin corona overal is uitgebroken, zelfs tot in het extreme. Het resulteert in een fantastische game in een apocalyptische wereld, waarin de spanning alsmaar toeneemt en de personages naar elkaar toegroeien naarmate je vorderingen maakt. The last of us: part II is sterker dan welk virus dan ook en met recht topfavoriet voor Game van het Jaar.

Cijfer: 9,5

The last of us: part II is exclusief te spelen op de PlayStation 4.