Nieuws/Lifestyle
1325375
Lifestyle

Blog Ouwe jongens

(No) Need for speed

‘Waarom ben je niet veel eerder begonnen met motorrijden?’, vroeg de examinator nadat ik net de langzame slalom keurig had afgelegd. ‘Niet dat je te oud bent’, voegde hij er bijna verontschuldigend aan toe, ‘maar ik was benieuwd’.

Hij vroeg het vriendelijk en ongetwijfeld om mij een beetje af te leiden van de komende snelle proeve van bekwaamheid waar ik wat tegenop zag, maar de vraag bleef hangen in m’n hoofd.

Ik herinner mij een groot boek vol motorplaatjes dat ik als jongetje in de jaren zeventig verslond. De Münch TTS (E ) Mammut, met het motorblok van een auto (NSU Prinz), was mijn favoriet. Een groot en onbetaalbaar beest, dat in luttele seconden uit stilstand op de 100 km/u zat.

De motorliefde hield stand in mijn brommerjaren, maar verslapte toen ik achttien werd en mijn autorijbewijs mocht halen. Pa en ma hadden niets met motoren en wilden geen cent bijdragen aan dat traject. Véél te gevaarlijk, was het ongetwijfeld verstandige oordeel over hun wildebras.

Ruim dertig jaar later, legde ik tegenover de examinator de ‘schuld’ bij mijn Vlam die motorrijden van haar ‘to-do-lijstje’, dat vrouwen nu eenmaal hebben, wilde schrappen.

Ik was diep in mijn hart best tevreden met louter een sleutelproject op de oprit in het zonnetje, net als vroeger. Teveel gelezen over verwrongen metaal rond een boom of auto, waarbij de bestuurder het verhaal niet of nauwelijks kon navertellen.

Maar motorrijden is een sociaal gebeuren - net als een relatie – dus dat doe je samen of met een clubje vrienden. En daarom was ik na maanden klooien tussen pylonnen op parkeerterreintjes op dat examenterrein beland.

De examinator, die zelf ongetwijfeld al vele tientallen jaren niet van zijn motor te slaan is, moest hartelijk lachen. Met een warme handdruk wenste hij mij veel plezier bij de rest van de rijopleiding én daarna.

Een frêle jongedame die gelijk met mij slaagde, vertelde enthousiast over de ‘Fireblade-club’ van haar vriend. Een gezelschap met ‘sportmotoren’, waarin zij de enige was die nog achterop moest zitten.

Zoals tijdens een ritje over een verlaten Afsluitdijk waarbij de teller de 240 km/u aantikte en zij door een plotselinge valwind tussen hen in bijna van de motor werd getrokken. Zij is er verstandiger van geworden, maar hij niet echt kreeg ik de indruk.

Ik was blij dat mijn Vlam en ik allebei meer van cruisers en choppers houden. No need for speed!

Hoewel ik laatst een filmpje tegenkwam waarbij een ouwe rocker het achterwiel van zijn zelfgebouwde Harley-chopper eerst even liet warmspinnen tegen een paal, om daarna een racemotor (jawel, Fireblade) er finaal uit te sprinten. Tot drie keer toe. En dat was toch wel kicken…

Lees ook:

Haarlemmerdijkies

Tand des tijds

'Viva Cuba!'

'Nummer 1'

'Lange tenen'