Lifestyle/Reizen
1556597104
Reizen

Verrassend anders Gran Canaria

Het buitenland begint langzaam maar zeker weer te lonken. Afgelopen week mochten zo’n 200 uitverkorenen even proeven van vakantie over de grens: de geselecteerden namen deel aan de tweede Fieldlab-proefvakantie naar Gran Canaria. VRIJ-verslaggever Sigrid Stamkot was mee en herontdekte het eiland.

Al van kinds af aan kom ik op Gran Canaria. In die dertig jaar deed ik wat al die 200.000 Nederlandse toeristen per jaar vermoedelijk doen: he-le-maal niets. Nou ja, op genieten van de winterzon en waardevolle familiemomenten na.

Elke avond slenteren door de ietwat vergane glorie van Playa del Inglés, met haar boulevard vol visrestaurants die er weliswaar gedateerd uitzien, maar kakelverse en betaalbare tong op het bord leggen.

Of vanaf deze toeristische badplaats over het strand lopen naar het nieuwere Meloneras, een wijk in Maspalomas met iets chiquere, vaak all-inclusive accommodatie, luxueuzere winkels en hippere restaurants, als meest inspannende activiteit. Het was allemaal niet veel, niet luxe, niet uitbundig. Maar in alle kneuterigheid was het genoeg, zo niet alles.

Groot is dan ook de verbazing, en stiekem ook enigszins de schaamte, wanneer ik terugkeer naar het eiland en ervaar wat het nog meer heeft te bieden. Hoewel de toeristische trekpleisters in deze coronaperiode veel minder druk zijn dan normaal – het aantal hotelovernachtingen op de Canarische Eilanden liep in 2020 met zo’n 80 procent terug – spit ik dieper naar die dingen die er op het vulkanische eiland te doen zijn als je de rust wilt opzoeken en net even iets anders wilt dan alleen strand en zon. Huur een auto en trek vooral de wandelschoenen aan, want het is zaak van de gebaande paden af te gaan.

Microcontinent

Allereerst biedt het derde grootste eiland van de Canarische Eilanden vooral verrassing. Niet voor niets wordt het een microcontinent genoemd: eigenlijk vind je hier van alles, zij het op een kleine oppervlakte. In al het groen, met haar eigen soort palmbomen, pijnbomen en in kleur met rode en paarse wilde klaprozen. In landschap, dankzij alle vulkanische uitbarstingen die een interessant soort rauwheid en een caleidoscoop aan kleuren hebben veroorzaakt.

Maar ook in karakteristieke dorpen, het ene nog pittoresker dan het ander, maar elk met schilderachtige gevels, botanische tuinen en natuurlijk een dorpsplein met een (veelal witte) kerk en oude mannetjes die op bankjes de wereld zitten te verbeteren. Ook nu nog, gelukkig.

De wandelschoenen gaan aan voor een tocht naar drie natuurlijke baden, gelegen in een kleurrijke rotsformatie in het westen van Gran Canaria. Het mintgroen en pastelgeel van de Fuente de los Azulejos, veroorzaakt door het oxidatieproces, zorgen ervoor dat ze als de regenboogbergen bekendstaan. De banen van kleur die bijna op de rotsen lijken geschilderd, vormen een mooi startpunt voor de tocht.

Maar dat zul je altijd zien: kom je na zo’n half uur stevig klimmen aan bij de natuurlijke baden boven op de westelijk gelegen rotsformatie, blijkt het grootste en mooiste bad leeg te zijn. Niet dat alle inspanning voor niets is geweest: het uitzicht is adembenemend, met zicht op de vallei richting zee, het groen van de bomen, struiken en bloemen en de rauwheid van de rotsen achter ons.

Bovendien zijn twee kleinere baden wel gevuld met (berg)water waardoor er een beetje kan worden gebaad, wat de kwakende kikkers ook lijken te doen. Voor de durfal is het een aanrader om de grote rots te beklimmen, voor het ultieme top of the world-gevoel.

Uitgesleten

Rotsliefhebbers komen sowieso goed aan hun trekken. Zo doen de uitgesleten wanden van Barranco de las Vacas nauwelijks onder voor de Antelope Canyon in Amerika. Ware het niet dat het natuurverschijnsel in de VS een stuk groter is.

Ooit het best bewaarde geheim van de locals, wordt deze plek steeds toeristischer. Logisch: de oranje/geelkleurige golvende wanden zijn uiterst Instagram-waardig. De hoogte van het gesteente maakt dat je je even heel nietig voelt, het zonlicht dat door de kloof piept, zorgt voor een mystiek tintje.

Barranco de las Vacas

Barranco de las Vacas

Nog een rots: Roque Nublo die met zijn 67 meter hoogte (in totaal ligt-ie op 1813 meter en is daarmee een van de hoogste punten van de Canarische Eilanden) fier over de omgeving uitkijkt. Hij wordt links in de gaten gehouden door El Fraile, een rots die op een monnik lijkt. Met goed weer zie je vanaf Roque Nublo, ruim een half uur wandelen, de El Teide-vulkaan op Tenerife.

Roque Nublo

Roque Nublo

Een half uurtje verder de bergen in waan je je een paar honderd jaar terug in de tijd toen gezinnen met gerust 15 familieleden in de typerende grotwoningen woonden. Hoe dat er precies uitzag, toont het Museum of Cave Houses in Artenara. Nog altijd zijn er in dit dorpje 600 grothuizen te vinden met in totaal 1000 inwoners. Weliswaar van alle moderne gemakken voorzien, maar zo blijft de interessante historie toch voortbestaan.

Het Museum of Cave Houses in Artenara

Het Museum of Cave Houses in Artenara

Wat nog meer verrast, zijn de prachtige vergezichten over valleien met oases van palmbomen, scherp tegen de lucht afstekende bergen met dappere pijnbomen op verrassend hoge punten. Doorgaans te zien vanaf duidelijk gemarkeerde uitzichtpunten als Mirador del Balcon. Hangend aan de steile klif boven de Atlantische Oceaan en vanaf het glazen plateau loopt een muur van kliffen zigzaggend de blauwe zee in, als de staart van een draak.

Besef

Een ander uitzichtpunt vinden we op de westelijke grens van Macizo de Amurga, met zicht op de Barranco de Fataga. Rechts een archeologisch huzarenstukje: de dodenstad Arteara, waar onder het gesteente van een jaren geleden afgebrokkelde berg de graven van zo’n 800 oorspronkelijke eilandbewoners zijn te vinden. Eveneens bijzonder is een rij palmbomen in de diepte, als een soort exotische snelweg; het ondergrondse water is duidelijk de voedingsbodem voor de eigen soort palmbomen.

Bij dat uitzichtpunt is daar het besef: dit eiland is zoveel meer dan een zonnige plek om te overwinteren. Het rauwe landschap, de weidsheid, het groen en de diversiteit: het heeft me gegrepen. Meer dan ooit laat ik hier een stukje van mijn hart achter.

Zo kom je er

Meerdere maatschappijen vliegen naar Gran Canaria. Wij maakten deze reis met Corendon, die in ’normale’ tijden vijf keer per week van Schiphol naar hoofdstad Gran Canaria vliegt. De vlucht duurt zo’n 4,5 uur. Op het Spaanse eiland is het een uur vroeger dan in Nederland. corendon.nl/grancanaria

Corona-restricties

Voor Gran Canaria geldt nog altijd code oranje, wat betekent dat thuisquarantaine na terugkomst van het eiland dringend wordt aangeraden. Op Gran Canaria gold bij het schrijven van dit artikel een avondklok van 23:00 tot 6:00 uur. Ook is er een mondkapjesplicht voor binnen én buiten bij verplaatsing. Eenmaal op het zwembad- of strandbedje of terras (die zijn open toto 22:30 uur) mag ’ie af.

FOTO’S: KIKI MULTEM EN TRAVELLUST

Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo