Lifestyle/Wetenschap
1613095692
Wetenschap

Wolfenstein Youngblood review

Wat zou er gebeurd zijn als de Duitsers de Tweede Wereldoorlog gewonnen hadden? Een vraag die in realiteit gelukkig niet beantwoord is. In de schietspellenserie Wolfenstein is deze fictieve stelling het decor waarin spelers voor de vierde keer op pad mogen in een door nazi’s bezette wereld.

Dit keer wordt de reis gemaakt naar Frankrijk, waar Parijs inmiddels omgedoopt is tot Neo Paris.

Wat is het?

Wolfenstein Youngblood is de vierde game in de vernieuwde reeks Wolfenstein-spellen. In de voorgaande delen kropen spelers in de huid van verzetsstrijder William ‘BJ’ Blazkowicz die bij de digitale Duitsers beter bekend staat als Terror Billy. Hij verpletterde in die spellen de Duitse grootmacht, vermoordde Hitler en bevrijdde Amerika. De rest van de wereld gaat alleen nog steeds gebukt onder het juk van de nazi’s. Genoeg werk aan de winkel voor het verzet, maar supersoldaat William is nergens te bekennen. Zijn dochters Jess en Sophie gaan daarom samen op zoek naar hem in een alternatieve versie van de romantische Parijse straatjes in de jaren 80. Een bombastisch avontuur van ruim 12 uur wacht op de twee puberende tieners

.

Er wordt een redelijk donker plaatje geschetst tegen een achtergrond van typische jaren 80 elementen, zoals floppy discs, cassettebandjes en neon-verlichting. De spelwereld van Neo Paris is geen bruisende stad vol toeristen en gezellige terrasjes die we allemaal uit de vakantiefolders kennen. Het is een aan flarden geschoten omgeving waar de vlaggen van het Derde Rijk wapperen op iedere hoek van de straat.

Genetisch gemodificeerde soldaten en enorme robots patrouilleren door de straten van de stad, de Franse romantiek heeft plaatsgemaakt voor nazi propaganda en de Franse chansons zijn verruild door schallende Duitse leuzen om het (afwezige) volk in bedwang te houden. De zusjes Blazkowicz moeten goed opletten en samenwerken, willen ze levend uit dit bolwerk van tot op de tanden bewapende nazistrijders komen.

Is het wat?

Op dit gebied doet Youngblood een frisse wind waaien door de franchise. Niet alleen zijn er twee nieuwe gezichten in het spel te vinden die de nodige humor met zich meebrengen, maar ook is de insteek van het spel behoorlijk veranderd. De focus ligt op samenspel en het is dan ook niet mogelijk om ‘alleen’ de straten van Neo Paris te bewandelen. Je loopt met een andere speler rond (iets wat ook mogelijk is als een andere speler het spel niet in bezit heeft) of met een computergestuurde compagnon. De opties die het spel je wat betreft aanpak biedt zijn daarbij een stuk uitgebreider dan we gewend zijn van de franchise.

Er kan onzichtbaar rondgelopen worden om vijanden stilletjes uit te schakelen, maar er kan ook een waar arsenaal aan wapens uit de hoge hoed getoverd worden om als een vrouwelijk stel Rambo’s over straat te rennen. Voor fanatieke sluipers is er een mogelijk nadeel in Youngblood te vinden en dat is als je teamgenoot besluit om de held uit te gaan hangen en een wapen te trekken. Als je niet goed op elkaar afstemt hoe je het wil aanpakken, zul je al snel het loodje leggen.

De tegenstanders reageren namelijk direct op inkomende kogels en zijn niet alleen slim, maar ook ijzersterk. Ze absorberen kogels met hun lichaam alsof het sponzen zijn die een plasje water opzuigen. Dat geldt helaas niet voor jou, want jij kunt over het algemeen niet heel veel hebben. Daarbij deel je je levens met de andere speler en als deze op zijn moet je het level opnieuw spelen. Youngblood is een pittige game op bepaalde momenten en dus is tactisch inzicht wenselijk en voorzichtigheid geboden. Desondanks is het weer smullen vanaf moment één!

Plus- en minpunten

+ Goede balans tussen actie en humor

+ Samen spelen biedt verfrissing

+ Op verschillende manieren te spelen

- De moeilijkheidsgraad is behoorlijk hoog

- Spelers kunnen elkaar tegenwerken

Conclusie

Wolfenstein Youngblood is een geweldige toevoeging op de franchise die het eindelijk mogelijk maakt om in dit fictieve verhaal coöperatief de nazi’s te lijf te gaan. Er wordt een sprong in de tijd gemaakt naar de jaren 80 wat een bijzonder goed decor blijkt voor Neo Paris. Het is dan ook geen kwelling om door de verwoeste straten te navigeren, terwijl je tegenstanders met bosjes tegen de vlakte werkt. De humor van de zusjes zorgt daarbij voor een regelmatige glimlach op je gezicht.

Aan het verhaal is dit keer wat minder aandacht besteed, maar het samenspel en de uitgebreide mogelijkheden die je hebt maken dat meer dan goed. Er is gelukkig genoeg te doen in de verschillende stukken van Parijs en daarbij houdt de uitdaging die je voorgeschoteld krijgt je constant scherp. Het vierde deel van de franchise is dan ook zeker een spel om met beide handen aan te pakken, maar bij voorkeur wel met een gelijkgestemde vriend of vriendin!

Dit artikel is in samenwerking met xgn.nl