Lifestyle/Reizen
1645305909
Reizen

WEGDROMEN

Fietsend de wereld over

De Nederlander Tristan Boogaard en zijn vriendin Belèn Castelló verkenden net als velen al fietsend de wereld. Toen iedereen ineens halsoverkop terug naar huis moest, bood dat een unieke kans: de tijd om al die bijzondere verhalen en foto’s op te tekenen en in een boek te bundelen. In ’50 Ways to Cycle the World’ vertellen meer dan 80 sportievelingen over hun liefde voor fietsen, waaronder deze avonturiers.

Zelfgemaakt van bamboe

Wie: Thomas Schenker (1986), leraar en fotograaf uit Duitsland.

Wat: Op een fiets van bamboe in 9 maanden van het Duitse Friedrichshaven naar Peking in China.

„Al twee keer had ik tijdens een lange fietstrip opgegeven. Ik voelde me eenzaam en het lukte niet om de routes uit te rijden. Die lange afstanden waren niets voor mij, dacht ik.

Maar mijn droom om een lange trip te maken, bleef. Meer dan tien jaar later fietste ik richting het oosten over de Zijderoute, deze keer niet de focus op het aantal kilometers, maar op de ervaring.

De ongefilterde nabijheid van je omgeving is wat fietsen zo mooi maakt. Doordat je niet voorbij raast, kom je heel makkelijk met mensen in contact. Er zit geen windscherm tussen jou en hen. Ik wilde wegen naast de Zijderoute fietsen, wat door gravel en modder betekende, maar ook steppe en woestijn.

Om niet in het zand weg te zakken had ik een fiets met dikkere banden nodig. Dus bouwde ik mijn eigen fatbike, met een frame van bamboe. Een uitdaging want ik had nooit eerder zelf een fiets samengesteld, laat staan van bamboe. Na twee weken onderweg in Turkije, moest ik terug naar huis vliegen om een essentieel onderdeel te laten vervangen. Maar daarna heb ik met de fiets zonder problemen heel Azië doorkruist.

De oversteek van de zandduinen door de Gobi-woestijn (China en Mongolië, red.) was onvergetelijk. Niet wetende of ik met mijn zwaar bepakte fiets deze duinen zou kunnen bedwingen, terwijl ik eerder in Iran voor een zandstorm had moeten afstappen, maakte dit tot het spannendste en meest uitdagende deel van mijn reis.”

Gewoon met hele gezin

Wie: Agueda (1980), Noel (1980), beiden architect, met dochters Vera (2016) en Asia (2013), uit Spanje

Wat: 1 maand door Patagonië, 10 dagen IJsland, 3 weken van Zürich naar Budapest

„Op onze reizen over de wereld kwamen we veel families tegen en wat opviel, was dat de kinderen onderweg zoveel blijer waren met zoveel minder dan we ons konden voorstellen, dan degenen die in de maatschappij opgroeien. Voor ons des te meer reden om ook als we kinderen zouden krijgen te blijven reizen.

Fietsen is de perfecte manier om te dwalen en nieuwe wegen te vinden. Letterlijk en figuurlijk. Het gaat niet om de bestemming, maar om de reis ernaartoe. Dankzij het tempo van reizen beleef je de plekken en mensen die je bezoekt intenser dan met andere manieren van vervoer mogelijk is.

Fietsen met kinderen vraagt een grotere opoffering van ouders. Naast het fietsen zelf moeten we ook voor onze kinderen zorgen, die aan het einde van de dag – in tegenstelling tot wijzelf – uitgerust en vol energie zijn.

Maar als je flexibel bent en wat geduld kunt opbrengen, merk je dat na een paar dagen alles op z’n plek valt en de voordelen van reizen met kinderen het wint van de nadelen.”

Liefde onderweg

Wie: Javier Martinez (1983), fotograaf uit Spanje

Waar: 9 jaar onderweg door Azië, Europa, Afrika, Zuid-Amerika

„Als fotojournalist kwam ik in conflictgebieden over de hele wereld, maar op een bepaald moment maakte dat me mentaal zo moe dat ik besloot terug naar huis te gaan. Ik besloot dat ik de wereld over wilde reizen om meer optimistische verhalen en een woord van hoop te delen.

Na een paar maanden voorbereiding, thuis in Londen, stapte ik op het vliegtuig naar Indonesië waar ik begon aan mijn soloreis over de wereld. Ik had nooit kunnen bedenken dat de liefde mij na negen jaar fietsen een pauze zou brengen. Maar dit is niet het einde van mijn reis, slechts een kleine en geliefde interruptie.

Reizen per fiets geeft je de kans om de wereld in een perfect tempo te zien: niet te langzaam, niet te snel. Wat ik ook geweldig vind is dat je terwijl je reist ook beweegt waardoor je lichaam veel meer endorfines aanmaakt: het gelukshormoon. Alleen fietsen biedt je de kans om meer open te staan voor de wereld. Wanneer je iemand ontmoet, is de connectie veel groter.

Ik had het geluk dat ik onderweg het mooiste ben tegenkomen dan ik ooit had kunnen bedenken. Vader worden was het spannendste avontuur dat ik heb meegemaakt. Ik kan niet wachten totdat ik over een paar jaar mijn reis richting Alaska kan afmaken met mijn nieuwe familie.”

Weg uit de sleur

Wie: Thibault (1992), bouwkundig ingenieur, en Julien (1992) uit Frankrijk

Waar: 7 maanden van Bolivia naar Colombia

„Als vijfjarige jongetjes speelden we verstoppertje op het schoolplein. Sindsdien is er veel veranderd, maar onze vriendschap is altijd blijven bestaan. Nadat onze wegen verschillende kanten op gingen, wilden we weer samen de passie te beleven die we al sinds onze kindertijd delen: fietsen. We wilden weg van onze dagelijkse werkroutines en levens die niet helemaal bij ons pasten.

Toen we hadden besloten een lange fietstrip te maken, moesten we de bestemming bedenken. Het werd Zuid-Amerika. We voelden ons aangetrokken door de cultuur, kleuren, muziek en de hoogte van de Andes, de op een na hoogste bergketen ter wereld.

Als redelijk onervaren fietsers hadden we vooral in het begin van onze trip veel te veel bij ons, vooral casual kleding als jeans, extra schoenen, shirts en zo. We sleepten zelfs een paar maanden een gitaar met ons mee, totdat die in Ecuador uit elkaar viel. Langzaam maar zeker lieten we de triviale dingen achter waardoor we meer konden rijden terwijl we het minder zwaar kregen.

Iemand bij je hebben op wie je kunt bouwen, maakt het leven onderweg makkelijker. Liefde, pijn, dagelijkse problemen: alleen al de gedachte dat je een begripvolle vriend bij je hebt, maakt het verschil. Net als dat je iemand bij je hebt met wie je slechte grappen kunt maken waar je samen om kunt lachen.”

Spring maar achterop!

Wie: Pablo Calvo (1983), schrijver, foto- en videograaf en hond Hippie (2010)

Waar: o.m. 4 maanden Zuid-Europese kust en Marokko 9 maanden Noordkaap Expeditie (Spanje - Noordkaap), 15 maanden door Spanje, 12 maanden Oriental Nomads (van Spanje naar Georgië).

„Na 25 jaar vele verschillende baantjes te hebben gehad, kwam ik er uiteindelijk achter dat terug naar mijn roots, de wereld ontdekken met mijn fiets, een rugzak en een hond zoals ik dat als kind had gedaan, mij het gelukkigst maakt.

Na mijn eerste fietstrip in 2010 raakte ik al snel verslaafd. In 2015 besloot ik mijn veilige leventje op te geven en met mijn hond de wereld over te reizen. Onze avonturen deel ik met het project Bikecanine.

Reizen met een hond kent zijn uitdagingen zoals het vervoer en vinden van accommodaties. Maar verder brengt het alleen maar voordelen, vooral als je hond zoals Hippie goed is getraind en bijvoorbeeld kan op- en afspringen terwijl je rijdt, waardoor je nooit je trapritme verliest.

Onderweg trekken we veel aandacht, je ziet immers niet vaak een hond op een fiets. Mensen benaderen ons nieuwsgierig en met een lach op hun gezicht. Bijna iedereen houdt van fietsen en van honden, dus fietsen met een viervoeter is een mooie manier om mensen te ontmoeten.”

Echte relatietest

Wie: Erik van der Munnik (1978), ingenieur en Maudi Bos (1989) avonturier

Waar: 2 jaar fietsen van Nederland naar Cambodja

„We woonden jarenlang anti-kraak in en rond Alkmaar. Beiden hadden we niet de behoefte om carrière te maken of een hypotheek te hebben. We wilden vrij zijn, maar ondertussen iets groots ondernemen en zochten lange tijd naar wat dat kon zijn. Eén ding was zeker: we wilden de wereld en onszelf ontdekken op een manier die zelfvoorzienend zou zijn.

Na veel gesprekken en ontmoetingen met anderen, ontdekten we dat een bescheiden fiets ons de kans bood om van gebaande paden af te gaan, fit te blijven en de reiskosten beperkt te houden. Een fiets is een simpele machine die een avontuurlijke ver-wegdroom in een haalbaar doel kan omzetten. We zijn gek op hiken, maar kwamen tot de conclusie dat dat te langzaam gaat om de wereld te ontdekken.

Fietsen geven ons de vrijheid om te gaan waar we willen, op te schieten, onze plannen te veranderen... Ze zijn makkelijk te onderhouden en het is leuk om te doen. We wisten dat dit een test zou worden voor onze relatie. De basis was al redelijk stabiel, maar op een trip zoals wij die maakten, worden alle positieve en negatieve eigenschappen van een persoon uitvergroot. Bovendien kun je niet even makkelijk je eigen gang gaan. We waren twee jaar lang 24 uur per dag bij elkaar en onze relatie is zeker op de proef gesteld, maar we zijn er sterker dan ooit tevoren uitgekomen.”