Nieuws/Lifestyle
1682298462
Lifestyle

Dit mag nooit meer weg: ’Boetseren leidde af van de pijn en naderende dood’

Sommige voorwerpen lijken waardeloos maar hebben voor de eigenaar juist heel veel waarde. Want er zit een bijzonder verhaal of speciale herinnering aan vast.

Deze vaas oogt op het eerste gezicht niet echt als een kostbaar bezit. Maar voor Carla van der Klaauw is het dat wel, want er gaat een heel verhaal en vooral een bijzonder mens achter schuil.

Ruim veertig jaar geleden werkte Carla als B-verpleegkundige in opleiding in een psychiatrisch ziekenhuis, het Willem Arntsz huis in Utrecht. Op de revalidatie-afdeling verbleef een patiënt, Piet, die een hersentumor had en ’s nachts vaak niet kon slapen van de pijn.

„Om zichzelf af te leiden, ging hij dan boetseren. Ik had regelmatig nachtdienst en trof hem daar helemaal alleen aan. Behalve de tumor had hij ook wanen die hem veel angst bezorgden. Op onze afdeling voelde hij veilig door de aanwezigheid van professioneel personeel. Tijdens mijn nachtdiensten voerden wij intense gesprekken over het leven en de naderende dood.”

"Nog elke dag als ik deze vaas zie, denk ik aan Piet"

Carla had al Verpleegkunde A gedaan, wat levenservaring op zak, en ging deze onderwerpen niet uit de weg. Piet was een intelligente man die sociale wetenschappen had gestudeerd en die aan het eind van zijn leven geen zin meer had in prietpraat. Hij was erg blij met deze gedachtewisselingen, vooral omdat zijn resterende tijd op aarde beperkt was.

Vlak voor zijn dood gaf Piet deze vaas aan Carla. Hij had ’m speciaal voor haar geboetseerd. „Nog elke dag als ik deze vaas zie, denk ik aan Piet. Het is mijn meest bijzondere bezit en niemand mag eraan komen. Tijdens diverse verhuizingen heb ik hem steeds eigenhandig meegenomen, uit angst dat iemand hem zou laten vallen.”