Nieuws/Lifestyle
1738537
Lifestyle

Filmrecensie: ’Jusqu’à la garde’ ✭✭✭✭

Dupe van vechtscheiding

— Wat: film, drama

— Regie: Xavier Legrand

— Met: Denis Ménochet, Léa Drucker, Thomas Gioria

Veelbelovend debutant Thomas Gioria is in ’Jusqu’a la garde’ als de 11-jarige Julien het kind van de rekening.

Veelbelovend debutant Thomas Gioria is in ’Jusqu’a la garde’ als de 11-jarige Julien het kind van de rekening.

Zij vertrouwt hem niet met hun kind, hij is woedend dat hij geen eerlijke kans krijgt. Wie van de twee er ook gelijk heeft, tussen Miriam en Antoine gaat het niet meer goed komen. De elfjarige Julien, daar kan nog om gevochten worden. In de openingsscène van Jusqu’à la garde laten vader en moeder hun advocaten die voogdijstrijd met elkaar aangaan, want met elkaar praten ze niet meer. Hun zoontje is intussen nergens te bekennen.

Veelbelovend debutant Thomas Gioria is in ’Jusqu’a la garde’ als de 11-jarige Julien het kind van de rekening.

Veelbelovend debutant Thomas Gioria is in ’Jusqu’a la garde’ als de 11-jarige Julien het kind van de rekening.

Hoe kun je nog liefdevol met je kind omgaan als je zo verwikkeld bent in een vechtscheiding? Dat is de snijdende vraag die dit Franse drama stelt. Antoine rekent op een kwaliteitsweekendje met z’n zoon, maar z’n frustratie neemt vrijwel direct de overhand als Julien mokkend bij hem in de auto stapt. Die houding moet natuurlijk de schuld zijn van Miriam, die uit angst zoveel mogelijk op afstand blijft (misschien wel terecht?) en hun zoontje boodschappen door laat geven. Zij heeft intussen te weinig aandacht voor dochter Joséphine, die als 18-jarige buiten de juridische strijd is gehouden.

Terwijl vader en moeder worden opgeslokt door chaos en emoties, houdt regisseur Xavier Legrand z’n camera bij de zaken die ze uit het oog verliezen. Het gepijnigde, radeloze gezicht van Julien (indrukwekkend debuut van Thomas Gioria) waar Antoine geen aandacht meer voor heeft. En de last die Joséphine met zich meedraagt, moederziel alleen. Kinderen worden ongemerkt de grootste slachtoffers, laat dit knappe speelfilmdebuut zien. Legrand werd daar in Venetië prompt met de regieprijs voor bekroond. Een naam om in de gaten te houden.