Lifestyle/Reizen
1739974342
Reizen

Trauma door badmeester: ’Hij duwde me met kleding en al het water in’

Die ene magische reis, die dramavakantie en altijd in de koffer: reizigers delen hun ervaringen. Deze week: Steffie da Costa (30), co-eigenaar online wellbeing studio.

Drama

„Op 15-jarige leeftijd werd ik het water in geduwd door de Franse badmeester van de camping. Hij duwde mij met kleding en al, maar ik bleef aan de rand van het zwembad liggen waardoor mijn rug dubbel knakte en ik door mijn lange haar moeilijk omhoog kon komen. Hierdoor heb ik nu drie hernia’s en een te rechte rug, destijds een whiplash. De rit terug naar Nederland was een hel. Zoveel pijn. Hij is ontslagen.”

Gek

„Ik woonde een tijd in China en heb in een klein dorpje Chinees nieuwjaar gevierd. Mijn man en ik zijn voor Chinese standaarden bijzonder: ik blank, mijn man een donkere huid. We hebben bijna geen moment rust gehad, want het hele dorp wilde met ons op de foto. We kregen daardoor megarespect voor bekende personen! We hadden hoofdpijn van alsmaar moeten blijven lachen.”

Altijd mee

„Een sneldrogende handdoek. Heel handig op momenten dat je onderweg bent en snel weer verder wilt.”

Voedsel

„Ze noemen het stinky tofu. Mijn man heeft het met tranen in zijn ogen kunnen eten, maar ik ging al bijna over mijn nek toen het op tafel werd gezet. Ik heb overgeslagen. Ik denk dat kikker (zonder dat ik het doorhad) het gekste eten is geweest. Het is cliché, maar smaakte naar gewoon vlees.”

Gadget

„De DJI Osmo Pocket. Een kleine, megagoede camera.”

Ontmoeting

„Een boeddhistische monnik in Brazilië praatte over de kleine dingen in het leven die magisch kunnen worden als je er op een andere manier naar kijkt. Hij vroeg of hij mijn mobiel even mocht gebruiken en knielde neer voor een plas met water. Ik snapte niet wat hij aan het doen was, totdat ik het resultaat van de foto zag. Je zag de reflectie van een groot Boeddhabeeld in de waterplas.”

Stilte

„In Indonesië heb ik mezelf gevonden tijdens een stilteretraite, negen dagen helemaal stil zijn. De eerste drie dagen werd ik vooral gek van mijn eigen gedachten. Daarna was ik alleen maar aan het huilen, dingen van me af aan het schrijven en kwamen alle emoties eruit. Ik ben er drie dagen ziek van geweest, met koorts en alles erbij. Daarna voelde ik me helemaal vrij, geen emoties meer die er nog uit moesten. Alles en iedereen was vergeven.”

Terug naar...

„Indonesië, omdat ik me daar zo thuis voelde. Heerlijk eten, fijne mensen, een rijke cultuur met veel dans.”

Ook in de rubriek Mijn Reis? Mail naar vrij@telegraaf.nl.