Lifestyle/Reizen
191345110
Reizen

Nu naar de kust? Grote kans dat je het strand helemaal voor jezelf hebt

Nauwelijks mensen op het strand en daar maken deze amazones met hun paarden dankbaar gebruik van.

Nauwelijks mensen op het strand en daar maken deze amazones met hun paarden dankbaar gebruik van.

Wandelen langs de branding als het niet regent en niet te hard waait, is echt genieten. Helemaal als je ’s zomers op blote voeten kunt lopen. In deze tijd naar de kust gaan, heeft als voordeel dat er dagen zijn dat je het strand helemaal voor jezelf hebt. Wandelen tussen Wijk aan Zee en Heemskerk.

Nauwelijks mensen op het strand en daar maken deze amazones met hun paarden dankbaar gebruik van.

Nauwelijks mensen op het strand en daar maken deze amazones met hun paarden dankbaar gebruik van.

We parkeren tegenover hotel Het Hoge Duin in Wijk aan Zee. Een voormalig vissersdorp, berucht door de luchtverontreiniging van Tata Steel, beroemd vanwege het gelijknamige schaaktoernooi. Waar het niet alleen in de zomer, maar ook nu heerlijk toeven is. Alleen bij heel warm weer loopt Wijk aan Zee vol, de rest van het jaar is er genoeg ruimte.

Op het strand gekomen wandel je rechtsaf richting Heemskerk en Castricum. Bulldozers egaliseren het zand zodat de paviljoens en strandhuisjes straks weer kunnen worden opgebouwd. Boven de zee een indrukwekkend wolkenspel.

Paragliders

Als je ergens het weer kunt peilen, dan is het op het strand. Bij aanlandige wind komt hier alles binnen. De wolkenmassa verraadt dat Zandvoort binnenkort regen krijgt, maar Egmond blijft lekker in de zon.

De zee rolt er zijn golven ononderbroken op het strand en laat een witte schuimkraag achter, als op een snor die in een vers pilsje heeft gehapt. Steltlopertjes en meeuwen zijn in de branding op zoek naar voedsel terwijl aan de duinkant paragliders zich verzamelen om hun parachutes te ontvouwen. Ze wachten op de juiste wind en glijden even later op de thermiek vlak over de duintoppen richting Heemskerk.

Voor ons rent een hond onvermoeibaar achter een bal aan, brengt ’m terug en vliegt meteen achter de volgende worp van zijn baasje aan. Mountainbikers, onder wie opvallend veel vrouwen, passeren ons op fietsen met extra brede banden van en naar de noordpier van IJmuiden. Verder is het op een paar verspreide medewandelaars na leeg, weids en heerlijk rustig.

Scheepswrak

In zee, bij paal 50, liggen de restanten van het vrachtschip De Vrijheit dat in 1903 strandde. Je ziet het overgebleven deel van het ketelhuis, onder water ligt de rest. Het schip rust boven op het wrak van de sleepboot Achimedes die in 1877 verging en waarop de Vrijheit vastliep. Gelukkig werden alle opvarenden gered en de Wijkers liepen er, nadat het schip zijn lading van schoenen en textiel had vrijgegeven, jarenlang keurig gekleed bij.

Op het strand is het rustig, maar op zee hebben kitesurfers het prima naar hun zin.

Op het strand is het rustig, maar op zee hebben kitesurfers het prima naar hun zin.

De duinenrij die het achterland tegen de soms woeste zee beschermt, is zo breed dat beheerder PWN er gaten (kerven) in kon graven. Dat is dusdanig gedaan dat er geen zeewater kan binnenkomen. Het geeft de wind vrij spel zodat er kalkrijk zand kan binnenwaaien, wat heel goed is voor de natuur achter de eerste duinenrij.

Maar de kerven zijn er vooral omdat het waterbedrijf hier drinkwater wint. In de zeewaterkering zaten twee zwakke plekken, waardoor er eventueel zout water in het zoete drinkwater zou hebben kunnen komen. Door van het afgegraven duinzand uit de kerven en duinhellingen twee kunstmatige, beschermende duinen aan te leggen, is het gevaar nu geweken.

Paviljoen

Bij Heemskerk zien we de fundering van het strandpaviljoen De Vrijheit, vernoemd naar het scheepswrak. De balken glimmen als de gebleekte ribben van een skelet in de winterzon. Het paviljoen is, als het in het voorjaar hopelijk weer is opgebouwd, alleen per fiets of te voet te bereiken.

Geen loungebanken of wifi, maar de krant van gisteren en de sfeer van jaren her.

Vanaf de duinopgang rijden twee amazones hun paarden naar de branding waar ze even lekker mogen pootjebaden. Je kunt eventueel via de duinen terug naar Wijk aan Zee wandelen, maar omdat het strand nooit verveelt, gaan we liever langs de branding terug.

Op zee vaart de ferry uit Newcastle richting de noordpier van IJmuiden, vanwaar een tanker het ruime sop kiest. Achter ons schijnt nog steeds de zon, maar aan de horizon contrasteren de witte rookpluimen van de hoogovens van Tata Steel inmiddels tegen donkere regenwolken.

Bij Wijk aan Zee teruggekomen begint het een beetje te spetteren. Twee stoere kerels maakt dat helemaal niets uit. Enkel gekleed in badjassen stappen de heren zonder blikken of blozen richting de branding om een verfrissende duik te nemen.

Helaas kunnen we niet even bijkomen met een lekkere kop warme chocomel, maar dat komt straks hopelijk weer goed.

Verborgen geschiedenis

Een van de zeventig bunkers die te vinden zijn bij Wijk aan Zee bevinden. De meeste bevinden zich ondergronds.

Een van de zeventig bunkers die te vinden zijn bij Wijk aan Zee bevinden. De meeste bevinden zich ondergronds.

De Atlantikwall is de verdedigingslinie die de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog optrokken langs de West-Europese kust. Veel ervan is gesloopt, begraven, weggemoffeld. Bij Wijk aan Zee liggen zo'n zeventig bunkers onder het zand verborgen.

De Duitsers bouwden alleen al in de Lage Landen vierduizend zware en ruim veertigduizend lichtere betonnen bunkers en gemetselde bouwwerken. De hele kust ligt er nog mee bezaaid. Soms, als hun lege geschutsopeningen boven de duinen uit steken, zijn ze duidelijk te zien. Maar veel vaker zijn ze onzichtbaar, zoals in Wijk aan Zee.

Na de oorlog verrezen langs de kust van het dorp complete gebouwen, zoals hotels en appartementen, bovenop de voormalige verdedigingswerken. Een bekend voorbeeld is hotel Het Hoge Duin, dat op een oude Duitse commandobunker werd gebouwd. De bunker doet tegenwoordig dienst als opslagkelder.

Normaal gesproken worden vanuit het hotel elke 4e zondag van de maand bunkerrondleidingen gegeven, maar die zijn vanwege corona tot nader orde opgeschort.

Duinkaart verplicht

Als je ervoor kiest om door de duinen terug naar Wijk aan Zee te wandelen, passeer je vlak voordat je het dorp binnenloopt, het enorme complex van revalidatiecentrum Heliomare. Mensen die door een ziekte of ongeluk niet meer zelfstandig kunnen wonen, worden hier geholpen om naar hun oude leven terug te keren. Heliomare werd aanvankelijk gesticht voor longlijders en zwakke kinderen. Overigens is het verplicht om een duinkaart te kopen, online te bestellen via pwn.nl.

Een dagkaart kost 2 euro.