Lifestyle/Thuis & Tuin
350221712
Thuis & Tuin

Dit mag nooit meer weg: vaders Seiko uit 1973

Sommige voorwerpen lijken waardeloos maar hebben voor de eigenaar juist heel veel waarde. Want er zit een bijzonder verhaal of speciale herinnering aan vast.

Horloges zijn bij uitstek geschikt om van ouder op kind door te geven. De wegtikkende tijd, hoe symbolisch kan het zijn?

„Dit horloge is een Seiko 6139 Chronograaf, dit type noemt men ook wel de Seiko Poque”, vertelt Marcel Cazemier. „Mijn vader Albert Cazemier kocht het in mijn geboortejaar, 1973. Mijn vader was gek van horloges, een tic die ik tot ergernis van mijn vrouw heb overgenomen.”

In de beginjaren droeg pa Cazemier het klokje vaak, later alleen nog bij speciale gelegenheden. „Het verhaal wil dat hij er meerdere weddenschappen mee heeft gewonnen.”

„Eén keer is er een auto overheen gereden en de Seiko zat ooit vijf minuten in een fluitketel met kokend water.”

„Als ik later groot was, zou ik hem krijgen. Hoewel ik al op mijn veertiende meer dan twee meter lang was, moest ik toch wachten. Af en toe dragen mocht wel. Vlak voor zijn overlijden in 2000 was het moment daar.”

Het horloge liep nog redelijk goed, maar niet perfect. Marcel vond een Amerikaan die is gespecialiseerd in klassieke Seiko’s reviseren. „Het horloge heeft nu een afwijking van minder dan vijf seconden per dag. Dat de Nederlandse douane het nodig vond om 200 euro importbelasting te heffen, mocht de pret niet drukken...”

Cazemier is zuinig op de Seiko en draagt deze alleen bij speciale gelegenheden. „Zoals onlangs bij de uitvaart van mijn moeder en bij de ondertekening van een contract. Dan voelt het alsof mijn vader erbij is.”

„Als mijn zoon Hugo ’groot’ is, krijgt hij hem. Hij is al bijna 1.90 meter, dus dat schiet op.”

Heeft u ook een voorwerp dat nooit weg mag omdat er een bijzonder verhaal of herinnering aan vast zit? Mail foto en uw verhaal naar toen@telegraaf.nl