Nieuws/Lifestyle
36833025
Lifestyle

Neerlands zwaarste wandelroute belopen

Zuid-Limburg is top (letterlijk)!

Doorkijkje boven op de Gulperberg.

Doorkijkje boven op de Gulperberg.

De ervaren klimmer kent de term Seven Summits: de hoogste top van elk continent. Nu reizen er vanwege corona voorlopig niet in zit, kunnen klimliefhebbers de Nederlandse versie aangaan: die van Zuid-Limburg, de Dutch Mountain Trail en de Seven Summits.

Doorkijkje boven op de Gulperberg.

Doorkijkje boven op de Gulperberg.

De Dutch Mountain Trail en de Seven Summits is een 101 kilometer lange tocht langs de zeven hoogste toppen van het zuidelijk deel van ons land. Opgesplitst in vier delen van ongeveer een gelijk aantal kilometers worden er zeven ’bergen’ aangedaan: de Wilhelminaberg, de Schneeberg, het Eyserbos, de Gulperberg, de Hakkenberg, de Kattenroth en D’n Observant.

De diehard loopt ’m van begin (station Eygelshoven Kerkrade) tot einde (station Maastricht), met weides, beekjes, rotswanden en vergezichten. Ondertussen passeert-ie een aantal keer de landsgrens met Duitsland en België en het hoogste punt van het land.

„Met deze wandeltocht willen we bergliefhebbers uit de lage landen laten zien dat het avontuur ook dichter bij huis kan worden gevonden”, aldus bedenkers Toon Hezemans en Thijs Horbach die hem als mooi alternatief aan zowel langeafstandswandelaars als ambitieuze trailrunners aanbieden.

Vandaag wordt-ie aangeboden aan ons recreatieve wandelaars. Met beperkte tijd gaan we een gedeelte van twee trajecten lopen: Vaals-Gulpen en Gulpen-Mheer. Daarbij beginnen we op de hoogste top van Nederland bij het welbekende drielandenpunt.

Afzien

De natuur zit in de laatste dagen van haar herfstkleuren, een waterig zonnetje probeert de lage temperatuur iets omhoog te krikken en piept meerdere keren door haar lage stand tussen de boomstammen door: mystiek en mooi. De paadjes zijn smal en soms modderig en glibberig, maar hé, het wordt niet voor niets de zwaarste route van Nederland genoemd, enig afzien is gewenst. Al zit ’m dat meer in de klim die hij af en toe vraagt, waarbij we af en toe door de blaadjes naar beneden glijden.

Ondertussen passeren we oude landgrensstenen en -paaltjes, omgevallen bomen en vooral helemaal niemand. De vergezichten maken dat we ons in het buitenland wanen: de top van welke heuvel dan ook in de verte, scherp afgestoken tegen de lucht, met ervoor een vallei van heldergroen gras, bruine dorre struiken en steeds kalender wordende bomen. Het wit van de ’vakwerkboerderietjes’ steekt er mooi bij af, een schilderachtig geheel.

Voor de minder geoefende wandelaar: onderweg passeren we voldoende plekken om te rusten, zij het op bankjes of horecagelegenheden. Uiteraard zijn die momenteel gesloten, dus we laven ons aan een eerder gekocht broodje en meegebrachte thee, met het drielandenpuntmonument achter ons.

De andere kant op, via het Malenbos richting het Vijlenerbos, laat weer een heel ander beeld zien. Ook hier bos, maar wat ruiger, lijkt het. Op weg ernaartoe ploeg je een gedeelte door het weiland, met in de verte de kerktoren van bergdorpje Vijlen. Het groen van de weide die oneindig lijkt, de ’bergen’ in de verte en de dorre takken die moeten worden ontweken: het maakt dat we ons als hobbits op een missie wanen. Zonder gevaar: de enige beesten die we tegenkomen, zijn wat verschrikt opvliegende vogels.

Prachtige vergezichten tijdens de tocht.

Prachtige vergezichten tijdens de tocht.

Het hobbit-gevoel is de dag erna compleet. Klimmend naar de vierde top van de Seven Summits, de Gulperberg met haar 157 meter, imponeert het uitzicht naar het Geuldal. De ochtendzon op de sluimerende mist zorgt voor een mystieke sfeer en op de telefoon het nummer Far over the misty mountains cold (aanrader).

Kuitenbijters

Hummend passeren we het Maria Monument dat sinds 1935 vanaf de berg naar het gelijknamige dorp met haar oude kerktoren en in de verte de Dolsberg kijkt. De uitzichten over de valleien blijven trekken: alsof ze onze wanderlust voeden, veel meer buitenlandgevoel dan dit is er dit jaar immers niet mogelijk. Het Dunnenbosch in het Geul-en Gulpdal verrast met schattige witgeschilderde huisjes en daagt uit met behoorlijk wat kuitenbijters.

Van daaruit is er mooi zicht op het volgende doel: Hakkenberg, waarmee met 197 meter top nummer 5 afgevinkt!

Al is dat bijzaak: de grootste beloning is het uitzicht dat ver reikt, op mooie dagen zelfs tot in de Eifel en Ardennen aan toe. Het historisch besef telt mee: in de Tweede Wereldoorlog werd hier zwaar gevochten tussen de Duitsers, verscholen in loopgraven, en Amerikanen die na vier dagen de overwinning konden opeisen.

We treffen het: blijft in heel Nederland de mist hangen, in Zuid-Limburg is-ie opgetrokken. De lucht is helderblauw, het gras heldergroen en het glooiende landschap doet Teletubbie-achtig aan.

Het monument voor wielerverslaggever Jean Nelissen, bovenop de Gulperberg.

Het monument voor wielerverslaggever Jean Nelissen, bovenop de Gulperberg.

De tocht voert verder, eindeloos, om maar in hobbit-termen te blijven. In de verte jaren oude carréboerderijen: in vierkant gebouwde hoeves waar de boer met zijn gezin, knecht en diens gezin, voorraden én vee woonden.

Afwisseling

Het landschap verveelt geen seconde vanwege de afwisseling van heuvel(tje)s, landelijk groen, heuvelweggetjes en bos. De Dutch Mountain Trail volgt juist niet de gebaande paden (vast de reden waarom-ie me zo aanspreekt), maar wijkt af van de wegen, naar paadjes die soms nauwelijks van het landschap vallen te onderscheiden.

De geoefende wandelaar zal hier vast zijn trucs voor hebben, voor ondergetekende betekent het extra kilometers aan verdwalen incalculeren, het bijbehorende boekje erop naslaan en de app aanslingeren. Die laatste fluit soms letterlijk terug, waardoor de oorspronkelijke route weer snel is gevonden.

Het landschap doet Hobbit-achtig aan.

Het landschap doet Hobbit-achtig aan.

Na slechts twee dagen een gedeelte van de Dutch Mountain Trail wandelen moet worden gezegd: dit is niet voor watjes. Sterke stijgingen en dalingen, nou ja, voor Nederlandse begrippen dan, niet-gebaande paden waardoor er in ons geval ook wat modderpoelen dienden te worden overwonnen en de afstanden die niet mis zijn. Maar de beloning is het meer dan waard: prachtige vergezichten, diepe dalen, kleurrijke natuur, afwisselende landschappen. We kunnen slechts één ding concluderen: de Seven Summits-tocht is top! Keer zeven, zelfs.

Zeven stuks

1) Wilhelminaberg (225 meter). Een kunstmatige heuvel op het grondgebied van de gemeente Landgraaf, ontstaan als steenberg van de gelijknamige mijn. Sinds de jaren 70 is het recreatiegebied.

2) Schneeberg (272 meter). Beboste heuvel op Duits grondgebied (Aken), ten noorden van Vaals. De Schneeberg dankt haar naam aan de kalkgrond die hem ’s zomers een lichtwitte kleur geeft.

3) Eyserbos (197 meter). Geen echte berg, maar een bosgebied in de gemeente Gulpen-Wittem, nabij de Geul en waar in het dal het bergstoomtreintje van de Miljoenenlijn passeert.

4) Gulperberg (157 meter). Het in 1935 neergezette Mariabeeld kijkt goedkeurend uit op het gelijknamige dorp en het schilderachtige Geuldal.

5) Hakkenberg (252 meter). Bij goed weer en wat kalige bomen zijn op de grens met België mooie vergezichten gegarandeerd.

6) Kattenroth (209 meter). Vanuit het dal in het Belgische Sint-Martens-Voeren klim je naar de top van de Kattenroth. Hier heb je een prachtig uitzicht op Noorbeek, meermaals uitgeroepen tot Limburgs mooiste dorp.

7) D’n Obersvant (157 meter). Een kunstmatige berg op de Sint-Pietersberg die sinds 2010 eigendom van Natuurmonumenten is.

D’n Obersvan

D’n Obersvan

Zo kom je er

Vanuit Utrecht rijd je in maximaal 2,5 uur naar het beginpunt van de trail: Eygelshoven Kerkrade. De trein brengt je in een kleine drie uur vanuit Utrecht naar dat punt.

De Dutch Mountain Trail is een initiatief van het Dutch Mountain Festival (www.dmff.eu). Meer informatie: visitzuidlimburg.nl/dutchmountaintrail.