Nieuws/Lifestyle
41011656
Lifestyle

Vakantie in eigen land: Goed bewaarde geheimen in Groningen

Gedwongen door het coronavirus vieren veel mensen dit jaar zomervakantie in eigen land. Zijn er nog ergens verborgen pareltjes? VRIJ verkende de Westerwolde-regio in het zuidoosten van de provincie Groningen.

Terwijl je langs de kust en op de Veluwe over de hoofden kunt lopen, is het in de Dorpsstraat van Sellingen heerlijk rustig. Gelukkig heeft het toerisme in de streek Westerwolde tijdens deze zomermaanden een dikke plus in vergelijking met eerdere jaren, maar anderhalve meter is hier geen enkel probleem.

Het C-woord is in het noordoosten van Groningen sowieso niet zo beladen. Toch wijst uitbater Pim de Goederen van De Herberg zijn gasten voortdurend op de maatregelen. „Gelukkig kunnen we deze weken het jaar nog een beetje goed maken, maar dat we hier vrijwel geen besmettingen hebben gehad, moeten we zo houden. Dus handen wassen, goed afstand houden en looprichtingen aanhouden. De klanten houden zich keurig aan de voorschriften.”

Imago

We vragen De Goederen hoe het toch mogelijk is dat zo weinig mensen deze prachtige streek kennen. „Groningen heeft door de aardbevingen helaas een imagoprobleem terwijl het in Westerwolde nog nooit heeft ’geschud’. Degenen die wel deze kant op komen, razen langs ons heen, richting Duitsland. Het zou geweldig helpen als er een trein zou rijden, want openbaar vervoer kennen we amper.”

Lachend: „Er rijdt één bus die er ’s morgens uit gaat en er ’s avonds weer in komt. De weinige inwoners werken dan ook bijna allemaal hier. Vrijwel geen forensenverkeer en daarom is dit zo’n heerlijk rustige streek gebleven. De beste manier om dat te ondervinden, is te wandelen of te fietsen.”

Westerwolde wordt wel het mooiste, meest onbekende stukje Nederland genoemd. Verborgen langs de Duitse grens is het precies het tegenovergestelde van wat zo kenmerkend is voor Groningen. Geen eindeloze akkers zonder horizon, geen wierden, dijken of strakke waterlopen.

Wel heeft Westerwolde dezelfde rust, ruimte, stilte en duisternis als de rest van de provincie. Maar het onderscheidt zich door een glooiend landschap met heide, bos, vennen, houtsingels en fraaie beekdalen langs meanderende riviertjes zoals de Ruiten Aa, Westerwoldse Aa en Mussel Aa die weer in hun oorspronkelijke staat zijn of worden teruggebracht.

Ook veel akkerbouw, want Groningen is nog steeds onze graan- en aardappelschuur. Dat zien we terwijl we tarwe-, gerst-, suikerbieten- en aardappelvelden passeren die de bloembollenvelden van het noorden worden genoemd.

Hennep

En zien we het nou goed? Hennepvelden? Is die geweldige tv-serie Hollands hoop dan toch niet op fantasie gebaseerd? Jawel, want deze hennep brengt je niet in hogere sferen, maar is voor de productie van kleding, zeilen en touw bedoeld. Hennep is populair bij de boeren: een makkelijk te verbouwen product, geen kunstmest of bestrijdingsmiddelen nodig en heel goed voor de structuur van de bodem zodat een volgend gewas er beter kan groeien.

De nu volop bloeiende akkers worden begrensd door fraaie loofbossen, waarvan honderden hectares in de jaren 30 van de vorige eeuw in het kader van de werkverschaffing werden geplant. Helaas zijn toen ook grote delen van de zogenoemde woeste gronden verloren gegaan vanwege de grote behoefte aan landbouwgrond.

Westerwolde is zó stil, zó mooi dat je na bijna elk bochtje een andere foto kunt maken. We passeren de Aa-riviertjes waarop kanoërs varen en we komen door mooie dorpen als Vlagtwedde, Vriescheloo, Ter Wupping, Holte, Wedde en Smeerling dat net als het verderop gelegen Bellingwolde een beschermd dorpsgezicht heeft.

In Smeerling genieten we in de fraaie tuin van Gasterij Natuurlijk van een smaakvolle lunch bereid uit regionale producten. In Wedde passeren we Burcht Wedde, het enige kasteeltje van Groningen en een belangrijk monument in het ontstaan van het huidige Nederland.

Vanuit deze burcht vertrokken Adolf en Willem Lodewijk van Nassau, broers van Willem van Oranje, naar het slagveld van Heiligerlee waar in 1568 de eerste overwinning op de Spanjaarden in de Tachtigjarige Oorlog werd behaald. In de jaren daarna sloten de geuzenlegers de belangrijkste wegen naar de stad Groningen af door de aanleg van schansen zoals Bourtange en Oudeschans. Beide zijn bewaard gebleven en een bezoek waard.

De slecht toegankelijke moerasgebieden, leidijken en schansen vormden nog eeuwenlang de verdedigingslinie langs de noordoostelijke grens van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In de burcht werden tot in de 16e eeuw heksenprocessen gevoerd. Tegenwoordig doet het gerestaureerde kasteeltje dienst als kinderhotel.

In Bellingwolde, met fraaie, statige herenboerderijen langs de Hoofdweg, leggen we even aan bij museum MOW,waar tot het eind van dit jaar de expositie Vitamine K wordt gehouden. Plaatselijke kunstenaars hopen bezoekers zo een steuntje in de rug te geven in deze bizarre tijden.

Het museum heeft ook een permanente expositie van Lodewijk Bruckman, een van de laatste magische realisten, tijdgenoot van Carel Willink. Hij had groot succes in Amerika waar hij jaren woonde. Bruckman leefde in de jaren 80 enige tijd in Bellingwolde en schonk 23 van zijn prachtige werken aan MOW.

Nadat we de monumentale Magnuskerk zijn gepasseerd, fietsen we via het buurtschap Lethe dat in vroeger tijden een berucht smokkelaarsnest was en het 15,5 km lange B.J. Tijdenskanaal, nu vooral gebruikt voor waterbeheer en pleziervaart, naar Vriescheloo.

Daar gaat molenaar Remko Verstok ons voor naar de nok van De Korenbloem om uitleg te geven over de werking van de molen. Zijn collega Harm Prenger heeft samen met zijn vrouw Ankie een molenwinkeltje en een B&B naast de molen.

Nuchter

De mensen hier zijn vriendelijk en heerlijk nuchter. Het energieke echtpaar Henk en Reina Boels kocht elf jaar geleden een bouwvallige boerderij en bouwde het eigenhandig om tot een fraaie B&B. Reina werkt nu als projectmanager, maar is oorspronkelijk opgeleid als bouwkundig ingenieur.

Henk: „Zij heeft de hersens, ik de gouden handjes. Het eerste wat we deden, is de oprijlaan aanleggen. Als jochie droomde ik al van een lange oprijlaan met platanen. Mijn materiaal haal ik overal vandaan, alles is al eens gebruikt. Ook is het ons gelukt een geheel energieneutraal huis te bouwen. We zijn helemaal van het gas af”, vertelt de man die vroeger zijn geld verdiende bij de NAM...

Henk en Reina rijden beiden een Harley die Henk uiteraard zelf onderhoudt. „Als het ’s winters weer rustig is, sta ik vele uurtjes in mijn werkplaats. Ook daar gebruik ik vrijwel alleen gebruikte materialen om de motoren te herstellen.”

Diezelfde ’macho’ verzorgt ook de kamers, de was en het ontbijt van zijn gasten. ’Mooi man!’ zeggen ze dan in Westerwolde, een van de best bewaarde geheimen van Groningen.