Nieuws/Lifestyle
66950206
Lifestyle

Lezersreacties: Zo houdt Nederland de lockdown vol

Wekelijks peilen we de mening van lezers. Deze keer: hoe maakt u in deze corona-tijd de lockdown draaglijk?

We kregen veel reacties binnen op de vraag hoe mensen de lockdown en ook de avondklok ervaren en draaglijk maken. Sommige lezers komen met relativerende woorden; het is vervelend, maar we leven in ’n rijk land. Het had erger gekund.

Zo schrijft Ineke Puglia hoe men tijdens de oorlog nauwelijks te eten had. „Heb mijn man verloren en daar zit je dan in je uppie. De lol is er wel af, maar dan denk ik aan vroeger en hoe goed ik het nu heb.”

Anderen gaan vaker de deur uit voor een wandeling, zoals Wilma Lutz. „Wij gaan elke dag een stukje lopen. Zelfs een avondklok zal ons niet stoppen. Dit hebben we gewoon nodig. Verder lezen, puzzelen we veel en kijken we vaak Netflix en Amazon Prime.”

Helène wijst op het isolement waarin alleenstaanden verkeren. „Ik weet dat mensen stilletjes verpieteren. Voel me erg eenzaam en somber. Maar ik fiets en wandel, ’s avonds duik ik in bed met een kruik, kijk tv of ga in bad lezen. Dat geeft nog wat warmte in mijn leven.”

W. Schaap-de Jonge: Zo blijkt maar weer hoe verschillend mensen kunnen reageren in bepaalde situaties en dat geen mens hetzelfde is. Natuurlijk is de vrijheid om te gaan en staan waar we willen ingeperkt. Natuurlijk is naar school gaan helemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Maar gezellig een spelletje doen met kinderen, een goed boek lezen en een lange wandeling met de hond, verlichten een hoop. Niet klagen, zeuren of piepen, gewoon de feiten accepteren.

Jeannet Mulder: Ik ben 71 jaar en woon alleen. Mijn zolder is nu echt opgeruimd, vele spullen die ik jaren bewaarde heb ik te koop gezet dus daar ben ik best druk mee. Verder hebben ook mijn huis en tuin een opruimbeurt gehad. Elke dag maak ik een lange wandeling door bebost gebied. Ook knutsel en schilder ik graag.

Ineke Pugla: Ik zit sinds maart meestal binnen en kan boodschappen, als het weer het toelaat, zelf doen. In de oorlog woonde ik in Den Haag. De mensen aten het onkruid tussen de stenen vandaan. Wees blij dat je elkaar nog hebt.

Helène: Ik werk thuis en het kan zomaar zijn dat ik een hele week niemand zie of spreek. Ik wandel en fiets grote afstanden. ’s Avonds lig ik in bed met een kruik of lees ik in bad. Dat geeft nog wat warmte in mijn leven.