Lifestyle/Thuis & Tuin
803486741
Thuis & Tuin

Dit mag nooit weg: verdroogde roosjes...

Sommige voorwerpen lijken waardeloos maar hebben voor de eigenaar juist heel veel waarde. Want er zit een bijzonder verhaal of speciale herinnering aan vast.

Eind jaren 80 gaan Sylvia en Astrid, de dochters van Ina Groenewoud, voor het eerst met z’n tweeën met vakantie. De tieners hebben er zin in: lekker naar Gran Canaria met het vliegtuig!

Moeder Ina moet er, net als haar man, toch even aan wennen. Beiden zien heel wat beren op de weg. „Twee mooie meiden zover weg. In de boze buitenwereld met allemaal jongens en mannen die op de loer lagen, want dat zagen we natuurlijk voor ons.”

Ongerust

En geen mogelijkheid tot direct contact. We zouden het vergeten in deze tijd van snelle whatsappjes en sociale media, maar in de jaren 80 moest je gewoon bellen als je het thuisfront over je veilige aankomst wilde informeren. Niks geen mobieltje op zak, mochten pa en moe een ongerust moment hebben. Bellen vanuit het buitenland kostte ook nog een flinke duit.

„Maar ja, op een gegeven moment moet je ze toch loslaten”, zegt Ina. „Dat had vooral op mij veel impact en dat wisten ze natuurlijk wel.” Op de dag van vertrek had Ina het dan ook zwaar. Totdat er aan het einde van de middag een doosje in de brievenbus werd geschoven.

„Een lief bosje rozen kwam tevoorschijn. Geregeld door de dochters die op dat moment zover weg waren, maar heel goed wisten dat hun moeder zich zorgen maakte.”

Het bosje is zorgzaam gedroogd en staat in de vitrinekast. Elke keer als Els het ziet, voelt ze de emotie van toen. Sylvia en Astrid hadden trouwens een geweldige vakantie en kwamen behouden thuis. Inmiddels zijn ze veertigers die in de zorg werken; beiden zijn zelf moeder van twee zoons.