Nieuws/Lifestyle
818347
Lifestyle

Dood Annie M.G. Schmidt herdacht

Vandaag herdenkt Nederland met liefde een van de meest sympathieke iconen uit de Nederlandse literatuur: Annie M.G. Schmidt. Wie kent haar niet? Jong en oud zingen uit het hoofd mee met Ja Zuster, Nee Zuster en vertellen met gemak de avonturen van Jip, Janneke, Pluk van de Petteflet, Otje, Abeltje en Floddertje na. Alweer 20 jaar terug, een dag na haar 84e verjaardag, maakte Schmidt een eind aan haar leven. Niet lang na haar dood werd de 21e mei gedoopt tot Annie Schmidt Dag.

Domineesdochter Annie Schmidt werd geboren in 1911, in Zuid-Beveland. Al op jonge leeftijd viel ze voor de taal. Ze verslond boek na boek en schreef op haar 14e al gedichten. Na een korte carriere als bibliothecaresse en directrice van de Openbare Bibliotheek in Vlissingen, begon Schmidt in 1946 als documentaliste, en later redacteur, bij Het Parool. Daar schreef ze een wekelijkse column voor volwassenen en versjes voor jongere lezers. Al snel vond Schmidt een compaan voor het leven in illustrator Fiep Westendorp. Met Westendorp werkte zij aan Jip en Janneke, Pluk van de Petteflet, Otje, Floddertje en vele andere iconische kinderboeken. In de jaren die volgden ontwikkelde Schmidt zich als begenadigd auteur van theater- en televisiescenario’s.

Schmidt’s teksten, versjes en gedichten kenmerken zich door een milde brutaliteit. Zinnetjes als ,,Doe nooit wat je moeder zegt, dan komt het allemaal terecht", ,,Dat is alles wat ik wil. En als ze kwaad zijn,  zeg ik ‘bil!’” doen de lezer tevreden gniffelen. Ondeugend, zijn ze, net als Schmidt zelf. De tegendraadsheid van Schmidt bood de lezer een uitweg uit de burgelijke, verzuilde wereld van de jaren 50 en 60. Zo wist zij haar kritiek op de wereldpolitiek te vatten in een schijnbaar onschuldig liedje als ‘Laat ze breien’, en schold ze er stiekem op los in het liedje ,,Fuck, fuck, fuchsia”.

Schmidt ontving in 1965 de Theo Thijssenprijs voor haar jeugdliteratuur en mocht in 1987 ook de Constantijn Huygensprijs op de schoudermantel plaatsen. Een jaar later overhandigde niemand minder dan de Zweedse Astrid Lindgren, geestelijk moeder van Pipi Langkous, Schmidt de Hans Christian Andersenprijs. Haar werk verschijnt nog altijd over heel de wereld, in tientallen talen.

Toen haar eens werd gevraagd naar het geheim van haar succes, antwoordde Schmidt: ,,De leeftijd die ik zelf altijd gehouden heb, is acht. En ik schrijf toch eigenlijk voor mezelf. Ik denk dat dat het hele punt is. Ik ben acht." Of, zoals ze het op hilarische wijze uitdrukt  in ‘De Snob’, een van haar vele gedichten: “Mijn niveau is zo hoog, ik kan er alleen maar aan hangen.”