Nieuws/Lifestyle
818437
Lifestyle

Ode aan creativiteit

Filmrecensie: Project T

Disney, George Clooney en science-fiction; veel meer dan dat werd er tijdens de productie niet losgelaten over Tomorrowland, hier in Nederland uitgebracht als Project T. En zelfs bij het uitkomen van de trailer bleef het raadselachtig waar de film nou precies over zou moeten gaan. Terecht, want hoe minder je van tevoren over dit heerlijk creatieve sf-avontuur weet, hoe beter.

De onvoorspelbare achtbaanrit begint met een vreemd speldje. In 1964 krijgt het jonge uitvindertje Frank er één, in 2015 vindt de idealistische whizzkid Casey eenzelfde sieraad opeens tussen haar spullen. Beiden ontdekken dat ze er een sleutel naar een andere wereld mee in handen hebben, een dimensie met onbegrensde mogelijkheden.

De twee verhaallijnen worden verteld als herinneringen van de hoofdpersonen, die hun verhaal doen vanuit een voor de kijker onbekende plek en tijd. Project T blijft daarmee fijn mysterieus. De daadwerkelijke plot wordt pas duidelijk in het laatste half uur.

Dat is erg laat, maar in dit geval is dat juist een groot pluspunt. Door steeds weer met nieuwe vondsten en wendingen te komen, blijft Project T verrassen, intrigeren en vermaken. Grappig zijn bijvoorbeeld de futuristische draaien die regisseur Brad Bird en coscenarist Damon Lindelof aan de realiteit weten te geven. Met een belangrijke rol voor de Wereldtentoonstelling in New York van 1964, doet die inventiviteit vaker dan eens denken aan de sf-komedie Men In Black.

Bird en Lindelof gaan echter verder, door toe te werken naar een verwarmend slot. Het speldje staat dan symbool voor durven dromen buiten de gebaande paden, en voor het letterlijk bouwen aan een eigen toekomst. Dat is aan de zoete kant, maar in deze onweerstaanbare vorm is dat geen enkel probleem.