Nieuws/Lifestyle
892361481
Lifestyle

Oerend hard genieten in oerprovincie Drenthe

Met de elektrische buggy door de Drentse bossen.

Met de elektrische buggy door de Drentse bossen.

Drenthe presenteert zich als de oerprovincie van Nederland. Dus zoeken we aldaar met activiteiten, geschiedenis en voedsel het oergevoel op.

Met de elektrische buggy door de Drentse bossen.

Met de elektrische buggy door de Drentse bossen.

’Kijk”, buitensport- en survivalexpert Jasper Tomesen gaat op zijn knie voor de taxusboom, „Het vruchtvlees van de rode besjes van deze naaldboom kun je eten, maar neem een blaadje of pit ervan en je bent dood door het gif.” Duidelijke taal. Tomesen weet dan ook waar hij het over heeft: als zelfbenoemd vuurgids geeft hij onder die naam onder meer workshops in bushcraft, houtbewerking en nog meer oer-activiteiten. Zijn weelderige achtertuin in Gieten heeft hij omgedoopt tot Drents Lapland, compleet met een Sami-yurt, kampvuurplaats en boomhut.

Vuurgids Jasper loodst ons door zijn wildpluktuin achter zijn huis.

Vuurgids Jasper loodst ons door zijn wildpluktuin achter zijn huis.

Hij geeft ons een bakje met wat troebelachtig water: berkensap uit eigen boom, boordevol vitamine C. Al vanaf zijn zevende is hij bezig met de natuur en al haar mogelijkheden. Wijs een plant of bloem aan en hij weet wat je er mee kunt doen. „Veel van wat wij onkruid noemen kun je gewoon eten.” De jonge blaadjes van de berk, meidoorn en stekelbraam doen het goed als theebladeren. Dennennaalden van de grove den zijn gekneusd een vitamine C-bom in een stoof. De blaadjes van de watermunt uit de vlakbij gelegen Hunze zijn een mooie smaakmaker in de salade.

Alles laat hij ons proeven en de intense smaken van de groene watermunt en de fris smakende vettige bladeren van het zevenblad worden direct gekozen voor in de later te maken salade en kruidenspread. „Zevenblad is ooit meegenomen door de Romeinen”, vertelt hij. „Zij zaaiden het langs de kant van de hoofdwegen zodat er altijd vitamine C-rijk voedsel voorhanden was. Nu wil iedereen het juist uít de tuin hebben.”

Giftig

Ondertussen stookt hij een vuurtje in de grote koof op zijn terrein. Terwijl wij het voorgeplukte wilde groen versnijden, onder meer hennep- en brandnetel en hemelsleutel voor de kruidenkaas en zevenblad voor de zelf te vijzelen pesto, rolt hij met een deegroller reeds gemaakte deeg uit om er straks op het vuur polar bread van te maken. Hij heeft zichtbaar plezier in het overdragen van al zijn kennis, opgedaan door veel te lezen en zelf te proberen. „De essentie van het wildplukken is vooral dat je moet weten wat giftig is. En altijd alles eerst wassen, je weet nooit wat voor ziekteverspreiders er overheen zijn gegaan.”

Met zijn bedrijf wil hij de mens meer in contact brengen met de natuur. Terug naar dat oer, dus. „Naar buiten, met je handen werken, het tempo eruit. En als je eenmaal weet welke planten en bladeren goed zijn voor wat, kun je overal wel wat vinden.”

Pingo’s

De polar breads zijn gaar, de kruidenkaas en pesto erop en nog een glaasje berkensap sluiten we af. Klaar voor de volgende activiteit: de uitgestrekte bossen van Eext verkennen. De elektrische buggy is weliswaar niet heel ’oer’, de omgeving is dat wel, met haar honderden jaar oude bomen en keienpaden waar we overheen kachelen; de buggy’s gaan niet harder dan 25 kilometer per uur. Het Unesco Geopark De Hondsrug is het enige in Nederland met deze titel, er zijn er 140 ter wereld. Onderweg stoppen we langs hunebedden, je bent immers niet in Drenthe geweest als je geen hunebed op de kiek hebt gezet, en een goed verstopte pingo-ruïne: een ven veroorzaakt door een ijsbol onder de permafrostlaag die door de opwaartse druk de permafrost heeft doen laten smelten, zo leren we van bevlogen gids Eko-Tours-gids Gauke.

Wat overblijft is een imposante kuil met een k(l)eur aan bloemen en planten. Er zijn zo’n 2500 pingo’s, maar let op: „Niet alle kuilen zijn pingo’s, maar alle pingo’s zijn wel kuilen.” Waar honderd jaar geleden de paarden met hun wagens over de keienpaden trokken, scheuren wij nu op bescheiden tempo maar met groot plezier verder door weilanden met suikerbieten, mais en aardappelen, over door eikenbomen afgekaderde paadjes en het glooiende veenlandschap.

Het is een mooie manier om het Drentse landschap eens anders te verkennen dan op de fiets, waar de provincie bekend om staat. Omdat de snelheid en het geluid – want elektrisch – beperkt zijn, Gauke de regels duidelijk uitlegt en nauw samenwerkt met Staatsbosbeheer, is de impact op het stukje oernatuur beperkt, terwijl de kennis en daarmee waardering erover juist groeit, net zoals eerder met het wildplukken.

Op eigen kracht

De laatste activiteit op het programma behelst een stukje oerkracht. Of nou ja, je kunt het zo gek maken als je zelf wilt met kanoën natuurlijk, maar enige liefde voor wat sportieve activiteit is ons niet vreemd. Het natuurgebied Torenveen strekt zich uit rondom de meanderende Hunze. De kano ligt al klaar; gids Mees is er om ons te begeleiden.

Hij wijst ons op sporen van bevers en otters; afgeknaagde takken, platgetrapte kleine paadjes. Op de oevers grazen wilde paarden, bij heel warme dagen hoef je niet verbaasd te zijn als ze komen pootjebaden, weet hij uit ervaring. Langs de kade spotten we de watermunt die we eerder met het wildplukken hebben gebruikt. Jasper had gelijk met zijn ’als je eenmaal kennis hebt, kun je het overal vinden’. Stevig door peddelend door het spiegelgladde rivierwater, de nodige waterlelies zorgen er zelfs voor dat enige oerkacht nodig is, zijn we wederom weer even een met de natuur. Maar vooral dat we oerend hard genieten. Dat lukt dus wel in oerprovincie Drenthe.

Oer-eten

Uitzicht vanuit de moestuin bij landhuis Rikus.

Uitzicht vanuit de moestuin bij landhuis Rikus.

Ook in maaltijden gaan we terug naar het oergevoel, maar dan wel op verfijnde wijze. Bij landhuishotel Restaurant Rikus in Eext (rikusindrenthe.nl) wordt er ’gekookt met de oogst van de dag’, zoals ze het zelf noemen. Veel ervan komt van de 1 meter hectare moestuin achter het restaurant, die samen met de wilde bloemen een prachtig tafereel vormen. Ook bij restaurant De Gaffel in Valthe (restaurantdegaffel.nl) worden zoveel mogelijk de seizoenen gevolgd, wat resulteert in verrassende en esthetisch mooie gerechten, afgemaakt met mooie wijnen met uitleg van de meest bevlogen sommelier ooit Amanda. Omdat er met het seizoen wordt gekookt hebben beide restaurants een snel wisselende maar altijd verrassende kaart.

Meer informatie: drenthe.nl.