Nieuws/Lifestyle
893692
Lifestyle

Verlangen naar verlossing

Filmrecensie| Araf

Halverwege tussen niets en nergens staat een wegrestaurant. Auto’s en vrachtwagens gaan er in de Turkse film Araf ronkend aan voorbij of stoppen slechts voor een snelle hap. Anders is dat voor keukenhulp Zehra en ober Olgun: zij komen er nooit weg.

Olgun lijkt daar van de twee tieners nog de minste problemen mee te hebben. Zijn overduidelijke verliefdheid op Zehra verzacht de verveling. Wederzijds zijn die romantische gevoelens niet, want zij kan haar blik enkel naar buiten richten, verlangend naar een ander leven. Ze hoopt dat een vrijage met een veel oudere vrachtwagenchauffeur haar die uitweg zal bieden. Onterecht.

Araf is de vijfde speelfilm van Yesim Ustaoglu (Pandora’s box) die met schaarse dialogen, beelden van besneeuwde wegen en voortrazend verkeer het gevoel van isolatie versterkt. Haar verstilde, bijna afstandelijke manier van filmen contrasteert mooi met de scènes waarin zij haar personages dicht op de huid zit. Al slaat de cineaste daar op zeker moment in door met gruwelijk expliciete opnamen die rieken naar effectbejag.

Die onevenwichtigheid wordt deels gecompenseerd door goed acteerwerk, met name van Neslihan Atagül. Haar ingehouden spel maakt de traumatische ervaringen van Zehra paradoxaal genoeg des te indringender. En zo schuilt ook in haar kwetsbaarheid haar kracht.