Nieuws/Binnenland
1010616
Binnenland

Kwaliteit ziekenhuis geheim voor patiënt

Zorgverzekeraars trekken zich niets aan van de eis van de Tweede Kamer dat cijfers openbaar worden die inzicht geven in de kwaliteit van ziekenhuizen.

Dat stelt patiëntenfederatie NPCF, die vandaag bekendmaakt dat er enorme verschillen zitten in de kwaliteit van de behandeling van rughernia’s.

Een herniapatiënt loopt na een operatie in het ene ziekenhuis 8 procent kans op complicaties en in het andere ziekenhuis 39 procent. Bovendien is in het ene ziekenhuis de kans dat iemand onder het mes moet vijfmaal zo groot als in het andere. Namen en rugnummers weigeren de verzekeraars echter te noemen.

Complicaties

Zorgverzekeraars weten allang waar de patiënt het beste af is. „Maak dan de kwaliteit van de Nederlandse gezondheidszorg openbaar op een manier die voor patiënten begrijpelijk is”, zegt NPCF-directeur Wilna Wind. „Waar word je geopereerd terwijl dat eigenlijk alleen maar onnodige risico’s met zich meebrengt? Op welke plekken ga je pas onder het mes wanneer een operatie ook echt nodig is? En in welk ziekenhuis heb je de minste kans op complicaties? Het is ongelooflijk belangrijk dat patiënten weten waar de verschillen zitten, zodat ze kunnen kiezen.”

De koepelorganisatie van de zorgverzekeraars, ZN, geeft in een reactie aan dat de declaratiegegevens die verzameld zijn in Vektis, de database met alle informatie van zorgverzekeraars, niks zeggen over de kwaliteit. „Ze geven alleen maar aan hoeveel ingrepen een ziekenhuis doet”, vertelt de woordvoerster. „We weten niet of het om een eerste of om een hersteloperatie gaat.”

Zorgverzekeraars kijken wel of instellingen veel of weinig behandelen ten opzichte van het gemiddelde, maar daar kunnen wel allerlei redenen voor zijn. „Bijvoorbeeld dat een gespecialiseerd zelfstandig behandelcentum veel doorverwijzingen krijgt van moeilijke gevallen.”

Ruziën

De PvdA, die tijdens de begrotingsbehandeling vroeg om openbaarmaking van alle cijfers uit Vektis, is woedend op de verzekeraars. „Zij zijn door de overheid aangesteld om te onderhandelen over prijs en de kwaliteit inzichtelijk te maken. Daar ruziën ze nu over met artsen, en de patiënt is de dupe. Waarom mag die niet weten wat de medische wereld wel weet?”