1013281
Binnenland

‘De zzp’er is werknemer’

Wát een dramatische start van 2014! De hoogste ambtenaar op het Ministerie van Economische Zaken, Maarten Camps, zei vorige week in de Volkskrant dat zzp’ers niet in zichzelf moeten willen investeren. Ook hoeven ze – wat hem betreft - geen bijdrage te leveren aan de economische groei van Nederland. De reden? De zzp’er is een werknemer.

Even voor die enkeling die de commotie heeft gemist of mij niet afgelopen vrijdag heeft horen fulmineren in het NOS Radio1-journaal: Camps wil dat zzp’ers jaarlijks verplicht een premie storten in een collectief pensioenfonds. Verplicht ja.

VVD-coryfee Hans Wiegel liet gisteren in diverse media weten dat deze verplichte zzp-verzekering geschrapt moet worden ‘omdat zzp’ers geen nieuwe lastenverzwaringen willen en omdat dit hun concurrentiepositie verzwakt’. Helaas maakt het Orakel van Diever daarmee een kapitale en onvergeeflijke debatfout. Want, de discussie mág hier niet gaan over aspecten als concurrentiepositie en/of lastenverzwaringen. De kritische angel van dit nieuwe publieke zzp-conflict zit hem in het feit dat elke ondernemer zijn eigen keuzes wenst te maken en daarvoor graag verantwoordelijkheid wil dragen. Dát moeten we er nu eindelijk eens goed in stampen op het Kremlin van EZ. En dus nu ook bij het Orakel.

Kennis en kunde         

Zo wil de ondernemer van nature uit in zichzelf en zijn eigen bedrijf blijven investeren. Dát is een kenmerk waar hij voor staat, omdat hij weet dat in het verleden behaalde resultaten nooit een garantie voor de toekomst zijn. Zo is een (echte) ondernemer bereid om soms af te zien van een pensioenstorting zodat hij die middelen kan inzetten voor de ontwikkeling van de eigen kennis en kunde. En natuurlijk met de ambitie om later de revenuen van die investeringen te benutten voor een pensioeninhaalslag. Dat ís ondernemerschap!

Nota bene twee weken geleden nog schreef ik op deze plek over de keuzes die ikzelf nu maak met betrekking tot mijn eigen ondernemerschap. Een groot deel van mijn spaargeld (misschien wel alles!) wordt ingezet ten behoeve van mijn persoonlijke innovatie en dus in een versterking van mijn bestaansrecht als zelfstandig ondernemer. Inderdaad: garantie tot aan de voordeur. Misschien beland ik zelfs op het punt dat ik écht elk dubbeltje zes keer moet omdraaien voordat ik het kan uitgeven. Maar als ik eerst dubbeltjes opzij moet leggen voor een verplichte pensioenstorting, dan word ik ernstig belemmerd in mijn ambitie om te innoveren, te groeien en te bloeien en om een bijdrage te leveren aan de economische slagkracht van dit land. Naar de prullenbak dus met dit visieloze Haagse geneuzel!

Dogma

Tóch begrijp ik waarom Camps tot deze gedachtegang kwam. Zo blijven de drie zzp-vakbonden t.w. PZO (Platform Zonder Ondernemers), FNV Zelfstandigen en de Groningse stichting ZZP-Nederland/CNV in hun communicatie stug volhouden dat de zzp’er actief is op de arbeidsmarkt. Fout! De zzp’er is actief op de markt waar vraag en aanbod van opdrachten bij elkaar komen. Dat is een wezenlijk andere markt! Op de arbeidsmarkt gaat het om een werkgever-werknemer-verhouding. In dat gesprek hoort de zzp’er niet thuis. Maar wel logisch dat Camps denkt dat de zzp’er een werknemer is als dat arbeidsmarktdogma keer op keer de basis lijkt te zijn van elk debat.

Mijn oplossing?          

Toch kom ik deze overijverige topambtenaar tegemoet. Laten we in Nederland een A- en een B-divisie opstarten. Iedereen kiest zijn eigen status. De A-klasse is voor die zzp’ers die voor de A van Ambitie gaan. Wil je dat niet? Geen probleem en geen oordeel daarover. B is je alternatief. Die staat voor Behoeftig, Bescherming, Betutteling en een roep om Bijstand. En je accepteert dat je een exclusief speeltje wordt van de ernstig socialistische Camps, die de A-spelers – als tegenprestatie – dan wel met rust laat.

Iedereen z’n zin dus. De mensen in de A-categorie kunnen dan ongestoord verder werken aan de zo gewenste economische slagkracht. En weet u: dat zal zéker lukken. Want, ambitie begint met optimale keuzevrijheid.