Nieuws

Geil van geld

Filmrecensie| The wolf of Wall Street

Een rockster in een maatpak, zo zet Leonardo DiCaprio zijn titelpersonage neer in The wolf of Wall Street van regisseur Martin Scorsese. Als malafide aandelenmakelaar en beursspeculant heeft Jordan Belfort met zijn bedrijf Stratton Oakmont maar één doel voor ogen: dat er kapitaal in zijn eigen zakken vloeit, desnoods over de rug van zijn klanten. Dat gebeurt begin jaren 90 met tientallen miljoenen tegelijk en leidt tot een aaneenschakeling van decadente taferelen. Want geld moet rollen.

Uitbundige feesten. Bergen cocaïne. Strippers en luxe hoeren. Landhuizen, een witte Ferrari en een kapitaal jacht. Een bloedmooie vrouw (Margot Robbie) die past bij zijn status als selfmade multimiljonair.

Martin Scorsese schetst met humor en visuele flair de extravagante leefstijl die Jordan Belfort er in zijn hoogtijdagen op na hield. Gebaseerd op diens gelijknamige memoires, legt de regisseur in The wolf of Wall Street het perspectief vrijwel volledig bij hem.

Recht in de camera vertelt Belfort over zijn wilde, wit-bepoederde avonturen en over zijn verslavingen aan drugs, aan seks en vooral aan geld. Ook belicht hij de weg naar zijn kortstondige succes, een traject dat hij samen met zijn rechterhand Donnie Azzof (Jonah Hill) en een handjevol vroege getrouwen aflegde.

Gladde verkopers zijn het, stuk voor stuk. Van die types die zelfs een Eskimo een ijsje zouden kunnen aansmeren. Hun vermogen om geld te verdienen werkt als een magneet.

Op hardwerkende klanten, op potentiële medewerkers, maar ook op de FBI en andere controlerende instanties, die de praktijken van Stratton Oakmont al snel niet meer vertrouwen. Volkomen terecht.

 

IJzersterk

 

Scorsese weet op vloeiende wijze drie uur lang te betoveren, met hulp van de charismatische DiCaprio en mede dankzij een ijzersterk ensemble dat ook van de kleinere rollen memorabele kunststukjes maakt.

Zo is Matthew McConaughey onvergetelijk als Jordans eerste mentor op Wall Street, maakt Jean Dujardin indruk als Zwitserse bankier en is Joanna Lumley hilarisch als Britse tante zonder scrupules.

In Amerika heeft The wolf of Wall Street geleid tot een controverse: Scorsese zou het immorele gedrag van de hoofdpersoon verheerlijken. Een oppervlakkige conclusie.

Want al toont de Oscarwinnaar met zichtbaar plezier de verleidingen waaraan Jordan Belfort zich overgeeft, hij laat ook de lengende schaduwen zien die zijn bestaan langzaam maar zeker verduisteren. Wrang is de wetenschap dat vooral anderen de tol betaalden voor Belforts harde les.