Nieuws/Binnenland
1041869
Binnenland

'Kunnen mensen hun lawaai niet gewoon thuislaten?'

Uitslag Stelling: Liefst meer stilte

Morgen is het de Dag van de Stilte. Omdat de klok een uur teruggaat, hebben we een uur over waarin we kunnen stilstaan bij de hectiek van alledag, is de redenering van de organisatoren. De stemmers vinden het ook te hectisch en lawaaiig in Nederland. Bijna twee derde vindt dat de rust in Nederland zoek is.

De stemmers op de dagelijkse nieuwsenquête op telegraaf.nl en wuz.nl hebben zelf ook in meerderheid meer behoefte aan stilte en rust, maar die weten ze niet altijd te vinden. Slechts een vijfde van de stemmers vindt zijn rust altijd als hij die nodig heeft, volgens een derde van de respondenten is dit „meestal”.

Sommigen klagen nooit meer rust te hebben. „Wij wonen langs de A50, er is hier overal geluid en dat is alleen maar erger geworden sinds de verhoging van de maximumsnelheid van 130 kilometer per uur.” Bij anderen dreigt de stilte verstoord te worden. „Het was altijd prima in balans hier, maar nu wil het nabijgelegen vliegveld langere vliegtijden hebben. En anderen die hier niet wonen, beslissen voor ons dat het niet erg is.”

Genieten

De meeste rustzoekers vinden de stilte in de natuur. Een van de respondenten tipt: „Ga elke dag naar het bos, ook als het geen mooi weer is. Dan is er niemand.” Een ander: „Aan je omgeving kun je niets veranderen. Creëer je stilte zelf. Mobiel en televisie uit, en leer genieten van een wandeling. We moeten al zo veel.”

Rust en stilte om je heen is gezond, denken de meesten. Het gebrek eraan is volgens tachtig procent van de stemmers een gevaar voor de gezondheid. De lezers denken vooral dat overspannenheid en slaapgebrek de belangrijkste negatieve gevolgen zijn van het gebrek aan rust. Op de maatschappij hebben haast en lawaai ook invloed. Dat kan leiden tot agressie en intolerantie, zo vindt een meerderheid van de respondenten. Veel stemmers geven de jongere generaties de schuld van het gebrek aan stilte en rust in de omgeving. Gillende kinderen, knetterende brommers en harde muziek zijn velen een doorn in het oog.

De vraag of er in ons land genoeg plekken zijn waar het stil is, verdeelt de stemmers enigszins. „Het is een illusie dat je in de Randstad rustig kunt wonen. Zelfs in het Groene Hart hoor je nog overal de auto’s en de vliegtuigen.”

Welvaart

Een ander vindt dat we het gebrek aan rust maar voor lief moeten nemen: „Ons land is inderdaad vol, en dat het niet rustig is, is een bijverschijnsel van onze welvaart.”

Een aantal mazzelaars woont gelukkig nog wel op plekken waar het rustig is. „Ik woon op Texel. Je hebt hier prachtige stille plekken en als ik rumoer wil, dan zoek ik het op.” Ook genoemd worden de Drunense Duinen, de Veluwe en natuurlijk Groningen en Drenthe. Maar: „Te veel stilte is ook niet goed”, schrijft iemand. „Ik doe daar niet genoeg inspiratie op. Ik woon op zo’n plek, het is er gewoon té stil.”

De meesten vinden dat er wel meer stilteplekken in Nederland moeten komen. Eén van de stemmers plaatst daarbij de kanttekening dat zolang Nederlanders zelf gehaast blijven, zij de rust niet zullen toelaten. „Dan hebben die stilteplekken eigenlijk helemaal geen zin.” Een ander: „Als je rust wilt in bijvoorbeeld het bos, dan kom je altijd wel groepen wandelaars tegen die hard praten of aan het bellen zijn. Kunnen mensen hun lawaai niet gewoon thuislaten?”

Een behoorlijke minderheid vindt dat iemand die het niet stil genoeg vindt op zijn woonplek, maar moet verhuizen. Een stemmer heeft echter ondanks verhuizing zijn rust nog steeds niet gevonden. „Wij zijn de afgelopen drie jaar vier keer verhuisd. Overal is wel lawaai: zijn het niet de buren, dan zijn het wel landbouwmachines of windmolens.”