Nieuws/Binnenland

Morele crisis

Juist in de vakantieperiode, als je meer tijd hebt om er internationale financiële kranten op na te slaan, kom je op economisch gebied regelmatig ’deskundige tegenstrijdigheden’ tegen.

Crisis, vertrouwen en oplopende schulden zijn de onderwerpen die de boventoon voeren. Terwijl het om harde cijfers gaat, lijkt het wel dat de parameters die daarop invloed hebben, veel meer een sociaal-antropologische basis hebben. Er wordt ook gegoocheld met cijfers die niets met elkaar te maken hebben.

Zo schijnt er heel veel spaargeld in Nederland te zijn en daarom zouden mensen nu versneld hun hypotheek moeten aflossen. Alleen blijkt dat spaargeld niet van de hypotheekbezitters te zijn, hun gemiddelde appeltje voor de dorst is slechts 6000 euro. Er valt niet zoveel af te lossen.

Een ander voorbeeld is de slimme en over het algemeen aanvaarde manier waarop de geldstromen in de wereld lopen. Hoewel deze fiscale vluchtroutes en constructies voor de gewone sterveling als ontoelaatbaar zouden worden gezien en niemand deze manier van zakendoen aan z’n kinderen kan uitleggen, lijken ze de gewoonste zaak van de wereld voor de gevestigde orde.

De G20 lijkt erop te zijn gespitst om multinationals dit criminele gedrag moeilijker te maken. De reactie van de grootste bedrijven ter wereld is louter een winstwaarschuwing dat zij, als gevolg van de aangescherpte wetgeving, een lastenverzwaring van enkele honderden miljarden euro’s op zich zien afkomen. Wat mij een beetje in de oren klinkt als een valsmunter die na zijn arrestatie een schadevergoeding bij het OM indient wegens broodroof.